குரு

நண்பன்

2012-01-30T13:28:00.000+05:30

இந்த வருடத்தின் முதல் பதிவு இது. எழுதவேண்டும் என்று பல நேரங்களில் நினைப்பேன், இருந்தாலும் ஏதோ ஒரு நினைவு அதை தடுத்துவிடும். இந்த முறை அதற்கு வாய்ப்பு அளிக்காமல் நண்பன் திரைப்படம் தடுத்துவிட்டது. இந்த வருடத்தில் திரை அரங்கத்திற்கு சென்று பார்க்கும் முதல் திரைப்படமும் இதுதான். த்ரீ இடியட்ஸ் திரைப்படத்தை முதல் முறை பார்த்தபோது உள்ளுக்குள் ஒரு புத்துணர்ச்சியை கொடுத்தது. அதே திரைப்படத்தை தமிழில் பார்த்தபோதும் புத்துணர்ச்சி குறையாமல் பார்த்துக்கொண்டார் இயக்குநர் சங்கர். அதற்கு காரணம் ஹிந்தி பதிப்பிற்கும் தமிழ் பதிப்பிற்கும் அதிக வித்தியாசங்கள் இல்லாமல் பார்த்துக்கொண்டதாக தான் இருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

பாரி (விஜய்), வெங்கட் (ஸ்ரீகாந்த்) மற்றும் செந்தில் (ஜீவா) என்ற மூன்று நண்பர்களின் கல்லூரி வாழ்க்கையை பற்றிய கதைதான் இந்த திரைப்படம். கல்லூரி படிப்பு முடிந்து பத்து வருடங்களுக்கு பிறகு இந்த மூன்று நண்பர்களிடம் தான் விட்ட சவாலில் வெற்றிபெற்றதை நிரூபிக்க வெங்கட் மற்றும் செந்திலை அழைக்கிறான் ஸ்ரீவத்சன் (சத்தியன்). ஆனால், வெங்கட் மற்றும் செந்தில் இந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்தி பாரியை சந்திக்கலாம் என்று வருகிறார்கள். ஆனால் அங்கே பாரி இல்லாததை பார்த்து ஏமாந்து போகிறார்கள். அதன் பிறகு பாரி ஊட்டியில் இருப்பதாக ஸ்ரீவத்சன் சொல்கிறான். அதன் பின்னர் ஸ்ரீவத்சன் உதவியுடன் தங்களது நண்பன் பாரியை தேடி செந்தில் மற்றும் வெங்கட் ஆகியோர் செல்கின்றனர். ஊட்டி செல்லும் வழியில் தங்கள் கல்லூரி வாழ்க்கையை நினைத்து பார்க்கிறான் வெங்கட். ஸ்ரீவத்சன் இந்த மூன்று நண்பர்களிடம் விட்ட சவால் என்ன..? சவாலில் உண்மையில் யார் வென்றார்..? இறுதியில் மூன்று நண்பர்களும் சந்தித்தார்களா..? போன்ற கேள்விகளுக்கான விடையை தான் மீதி கதை சொல்கிறது.

மற்ற மாணவர்களை போல அல்லாமல் எந்த ஒரு விஷயத்திலும் சற்றே வித்தியாசமான அணுகுமுறையை கையாளும் குணநலன் கொண்ட மாணவனாக அறிமுகமாகிறான் பாரி. மாணவர்களை குழப்பி மன அழுத்ததில் விடும் நவீன கல்வி முறையை பிடிக்காமல் அதை மாற்றி அமைக்கவேண்டும் என்று பாரி நினைக்கிறான். ஆனால் அதை அந்த பொறியியல் கல்லூரியின் முதல்வர் விருமாண்டி சந்தானம் (சத்தியராஜ்) எதிர்கிறார். முதல் நாள் கல்லூரியில் சேரும் மாணவர்களுக்கு அவர் சொல்லும் காக்கா, குயில் கதை வாழ்க்கையின் யதார்த்ததை சொல்கிறது. இரண்டு கைகளாலும், இரண்டு கால்களாலும் ஒரே நேரத்தில் எழுதும் போது வியப்பில் ஆழ்த்துகிறார் சத்தியராஜ். வெங்கட்டிற்கு புகைப்படகலைஞனாக வரவேண்டும் என்பதே ஆசை. அனால், அவனுடைய பெற்றோரின் விருப்பத்திற்காக பொறியியல் படிக்க வருகிறான். செந்தில் பொறியியல் படித்து வேலைக்கு போனால் தான் வறுமையில் வாடும் தன் குடும்பத்திற்கு ஒரு விடிவுகாலம் பிறக்கும், தனது முதிர்கன்னி தங்கைக்கு திருமணம் முடிக்க முடியும். அவனது இந்த கடமைகளே அவனுக்குள் ஒரு வித பயத்தை ஏற்படுத்திவிடுகிறது. இதனால் அவனால் பரிட்சைகளில் நல்ல முறையில் தேர்ச்சி பெற முடிவதில்லை. செந்தில் மற்றும் வெங்கட்டின் குடும்ப சூழ்நிலையை காட்சிபடுத்திய விதம், நடுநிலையில் உள்ள குடும்பங்களில் இருந்து வரும் மாணவர்கள் எந்த ஒரு சூழ்நிலையில் படிக்கவருகிறார்கள் என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது. சத்தியராஜின் மகள் ரியா (இலியானா) தனக்கு பார்த்திருக்கும் தொழிலதிபரை மணமுடிக்க தயாராக இருக்கிறாள். அந்த மாப்பிள்ளையோ மன உணர்வுகளுக்கு பதிலாக பண உணர்வுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கும் ஆசாமி. ஒரு கட்டத்தில் ரியாவிற்கு நிச்சயிக்கபட்ட மாப்பிள்ளையின் சுயரூபத்தை அவளுக்கு பாரி நிரூபிக்கிறான். இதனால் அந்த திருமணத்தை அவள் நிறுத்துகிறாள். மேலும் பாரியின் மீது காதல் கொள்கிறாள். மேலும் பாரியின் நட்பு வெங்கட் மற்றும் செந்திலின் வாழ்க்கை பாதையை மாற்றி அமைக்கிறது.

படத்தில் ஜீவா மற்றும் ஸ்ரீகாந்தின் நடிப்பு அருமை. காவலன் திரைப்படத்திற்கு பிறகு மீண்டும் ஒருமுறை நல்லதொரு நடிப்பை வெளிப்படுத்தி உள்ளார் விஜய். விஜய்க்குள் ஒரு நல்ல நடிகன் இருக்கத்தான் செய்கிறான், அதை வெளிக்கொணர்வது நல்ல இயக்குனர் கைகளிலும் விஜயின் மனதிலும் இருக்கிறது. சங்கர் சத்தியராஜை அவரது முந்தைய இரண்டு படங்களுக்கு நடிக்க அழைத்திருந்தாராம், ஆனால் அதற்கெல்லாம் ஒத்துகொள்ளாதவர் இந்த திரைப்படத்திற்கு மட்டும் சம்மதித்ததன் காரணம் எனக்கு புரியவில்லை. ஒருவேளை எந்த ஒரு ஹீரோக்களிடமும் அடி வாங்க விருப்பம் இல்லாததாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அவரின் ஆரம்பகால திரைப்படங்களில் வெளிப்பட்ட வில்லத்தனம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். சத்தியனின் கதாபாத்திரத்தை எஸ்.ஜே.சூர்யா செய்வார் என்ற எதிர்பார்ப்பு எனக்கு இருந்தது. ஒருவேளை சத்யனிற்கு பதில் சூர்யா செய்திருந்தால் இன்னும் கொஞ்சம் வித்தியாசமாகவே வந்திருக்கும் இந்த திரைப்படம். விஜய் நடிப்பில் பல வருடங்களுக்கு முன் வெளிவந்த திரைப்படம் மாண்புமிகு மாணவன். அந்த படத்தின் தலைப்பு இந்த படத்திற்கு தான் பொருத்தமாக இருக்கும் என்பது எனது சிந்தனை.

படத்திற்கு இசை ஹாரிஸ் ஜெயராஜ். மூன்று பாடல்கள் மட்டும் அடிக்கடி கேட்கும் ரகம், மற்றவை சுமார் தான். பாடல்களின் இசையை விட பின்னணி இசையில் அதிக கவனம் செலுத்தியுள்ளார். இந்த படத்தின் ஒளிப்பதிவை பற்றி சொல்லியே ஆகவேண்டும். மனோஜ் பரமஹம்சா இந்த திரைப்படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்துள்ளார். கடந்த வருடம் தான் நான் ஊட்டி சென்று வந்தேன், அப்போது நேரில் என்னால் ரசிக்க முடியாத காட்சிகளை இவரது கேமராவுக்குள் கொண்டுவந்து பிரமிக்கவைத்தார். முக்கியமாக அந்த கொண்டைஊசி வளைவுகளை இவர் காட்சி படுத்திய விதம் அருமை. அதே போல ராமேஸ்வரத்தின் பாம்பன் பாலத்தை இவர் காட்டிய விதமும் எனக்கு பிடித்திருந்தது. சங்கரின் பாதிப்பு இந்த படத்தில் நேரடியாக வெளிப்படவில்லை என்றாலும் மறைமுகமாக பல இடங்களில் வெளிப்பட்டிருப்பதை மறுக்கமுடியவில்லை.

த்ரீ இடியட்ஸ் திரைப்படத்தை பார்த்தவர்களும் சரி, பார்க்காதவர்களும் சரி, எந்த ஒரு ஒப்பீடும் இல்லாமல் இந்த திரைப்படத்தை குடும்பத்தோடு சென்று ஒரு முறை பார்க்கலாம்.

முப்பொழுதும் உன் கற்பனைகள் - பாடல்கள்

2011-12-29T18:14:00.002+05:30

இந்த படத்தின் அனைத்து பாடல்களையும் வெளியிடும் முன்பு "ஒரு முறை..." எனத்தொடங்கும் ஒரே ஒரு பாடலை மட்டும் வெளியிட்டார்கள். அந்த பாடலை வெளியிட்டு கிட்டத்தட்ட இருபது நாட்கள் கழித்து பெங்களூரில் இருந்து சொந்த ஊருக்கு நண்பன் பிரமோத்துடன் செல்லும்பொழுது தான் முதலில் கேட்டேன். அந்த பாடல் ஆரம்பித்த விதமும், பாடலின் வரிகளும் எனக்கு பிடித்திருந்தது. ஆனால் இடையே கலந்து வரும் ராப் (RAP) வரிகள் பாடலின் நளினத்தை கெடுப்பது போல உணர்ந்தேன். எனது நண்பனுக்கும் அதே பீலிங். ஆனால் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டதால் ஒரு வழியாக பாடல் பிடித்து விட்டது. இந்த பாடலில் ராப் வரிகள் வருவதாலோ என்னவோ ஆங்கிலத்தில் பாப் ஆல்பம் படிக்கும் ஏகானின் (AKON) ஒரு பாடலை நினைவுபடுத்துகிறது.

இந்த பாடலை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

ஒரு முறை...

முதல் பாடல் வெளியிட்டு கிட்டத்தட்ட இரண்டு மாதம் கழித்து அனைத்து பாடல்களும் வெளியிடப்பட்டது. இந்த படத்தில் எனக்கு பிடித்தது ஐந்து பாடல்கள் மட்டுமே. அவற்றில் மிகவும் பிடித்த இரண்டு பாடல்களை மட்டும் இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன். முதலாவதாக இந்த படத்தில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல் மேலும் நான் அதிக முறை கேட்டு ரசித்த பாடல் "யார் அவள் யாரோ.." எனத்தொடங்கும் பாடல். இந்த படத்தில் கேட்டவுடன் பிடிக்காத பாடல்களில் இதுவும் ஒன்று. கடந்த மூன்று நாட்களாக தான் இந்த பாடல்களை கேட்டுகொண்டிருக்கிறேன். இந்த பாடலை கேட்டபொழுது பல பாடல்கள் நினைவுக்கு வந்தது. கேட்டுப்பார்த்தால் நீங்களும் இதை உணரலாம். இந்த பாடலில் என்னை மிகவும் ஈர்த்த விஷயம் பாடலின் வரிகள். பொதுவாகவே எனக்கு கவிஞர் தாமரையின் வரிகளில் ஒரு ஈர்ப்பு உண்டு. இந்த பாடலிலும் தனது பேனா மையால் வசியம் செய்கிறார். இந்த பாடலை முகமத் இர்பான் பாடியுள்ளார். மனுஷன் லோ-பிட்ச்ல இந்த பாடலை ஆரம்பித்து ஹை-பிட்ச்ல முடிக்கிறார். பாடலின் வரிகள் சில கீழே...

ஓர் ஆகாய தூரம்.. நான் போகின்ற போதும்..
என் பக்கத்தில் நிற்பாள் அவள்.
நான் வீழ்கின்ற நேரம்.. பொன் கை ரெண்டும் நீளும்..
தன் கக்கத்தில் வைப்பாள் அவள்.
நான் காலை பனி.. நீ புல்லின் நுனி..
நான் விழாமல் நீ தாங்கினாய்.
நான் கேளா ஒலி.. நீ தானே மொழி..
என் ஓசைக்கு பொருளாகிறாய்.

நான் தூங்காத போதும்.. என் துன்பத்தின் போதும்..
என் அன்னை போல் காத்தாய் என்னை.
பொன் வானெங்கும் நீயே.. வீண்மீனாகின்றாயே...
நான் அண்ணாந்து பார்ப்பேன் உன்னை.
நான் கேட்கும் வரம்.. என் வாழ்நாள் தவம்..
உன் அன்பன்றி வேறேதடி.
ஓ பாரமுகம் நீ காட்டும் கணம்
நான் கூறாமல் சாவேனடி.

இந்த பாடலை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

யார் அவள் யாரோ..

அடுத்ததாக "கண்கள் நீயே..." எனத்தொடங்கும் பாடல். ரௌத்திரம் திரைப்படத்தில் வரும் "மாலை மங்கும் நேரம்..." பாடலுக்கு அடுத்து பல நாட்கள் கழித்து, பெண் குரலில் வெளிவந்து நான் ரசித்த மெலடி பாடல் இது தான். இந்த பாடலை சித்தாரா என்ற புது முகம் பாடியுள்ளார். இவரது குரல் கர்நாடக சங்கீதத்தில் பல நாட்கள் ஊறிக்கிடந்தது போன்ற ஒரு உணர்வு எனக்குள். இதற்கு முன்பு இவர் பாடிய எந்த பாடலையும் நான் கேட்டதில்லை. இவரின் குரலிலும் ஒரு வசீகரம் தெரிகிறது. இந்த பாடலிலும் தாமரையின் வரிகள் அருமை. பாடலின் சில வரிகள் கீழே...

முகம் வெள்ளைத்தாள்.. அதில் முத்தத்தால்..
ஒரு வெண்பாவை நான்.. செய்தேன் கண்ணா..
இதழ் எச்சில் நீர்.. என்னும் தீர்த்ததால்..
அதில் திருத்தங்கள்.. நீ செய்தாய் கண்ணா.

இந்த நிமிடம் நீயும் வளர்ந்து..
என்னை தாங்க ஏங்கினேன்.
அடுத்த கனமே குழந்தையாக..
என்றும் இருக்க வேண்டினேன்.

இந்த பாடலை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

கண்கள் நீயே...

எனக்கு பிடித்த மற்ற இரண்டு பாடல்களை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்புகளை சொடுக்கவும்....

ஓ சுனந்தா...

மழை பொழியும்...

முன்தினம் பார்த்தேனே...

2011-12-22T07:23:00.001+05:30

நேற்று முன்தினம் தான் இந்த திரைப்படத்தை பார்த்தேன். ஒரு முறை ஜெயா தொலைகாட்சியில் அரைகுறையாக இந்த படத்தை பார்த்த நியாபகம். சில திரைப்படங்களை பார்க்காமலே மொக்கை என்று நாம் முடிவுசெய்வதுண்டு. அதற்கான காரணம் அந்த திரைப்படத்தின் கதாபாத்திரங்கள் தேர்வு நம் மனதோடு ஒட்டாமல் போவதாக கூட இருக்கலாம். நான் இந்த திரைப்படத்தின் மீது முதலில் ஆர்வம் காட்டாததற்கும் இது தான் காரணம். இந்த திரைப்படம் கடந்த வருடம் புதுமுக இயக்குனர் மகிழ் திருமேனியின் இயக்கத்தில் வெளிவந்தது. மகிழ் திருமேனி இயக்குனர் கவுதம் மேனனின் உதவியாளர் என்பது உபரி தகவல். இந்த திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற கதாபாத்திரங்களும் இயக்குனரை போலவே புதுமுகங்கள் தான். ஆஹா.. ஓஹோ.. என்று புகழும் அளவிற்கு இந்த திரைப்படத்தில் எதுவுமில்லை என்றாலும் யதார்த்தம் நிரம்பி இருந்ததால் என்னவோ எனக்கு பிடித்திருந்தது. இந்த படத்தின் கதையை பற்றி பார்ப்போம்...

சஞ்சய் ஒரு பன்னாட்டு மென்பொருள் நிறுவனத்தில் மேலாளராக பனி புரிபவன். அவனது வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்வுகளை அவன் நினைவு கூர்வது தான் முழு திரைப்படமும். பொதுவாக எல்லா ஆண்களுக்கும் தனக்கு வரபோகின்ற மனைவி இப்படி தான் இருக்கவேண்டும் என்ற ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருக்கும். இந்த எதிர்பார்ப்புகளை எல்லாம் தாண்டி, பார்த்தவுடன் ஈர்க்கும் எல்லா பெண்களிடத்தும் அவர்கள் காதல்வயப்படுவதும் இயற்கை. ஆனால் இறுதில் அவர்கள் திருமணம் புரியும் பெண், அவர்களது எதிர்பார்ப்புகளை சில வகைகளிலாவது பூர்த்தி செய்யாத பெண்ணாக தான் இருப்பாள். இதை போல, சஞ்சய் குடும்பப் பாங்கான அதே நேரத்தில் கொஞ்சம் நவநாகரீகமான பெண்ணை தான் திருமணம் செய்யவேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்புகளோடு வாழ்பவன். இவனது வாழ்க்கையில் கடந்து செல்லும் மூன்று பெண்களை பற்றியது தான் கதை.

முதலில் அவன் குடியிருக்கும் அடுக்குமாடி குடியிருப்பில் புதிதாக குடிவரும் பூஜா என்ற பெண்ணின் மீது பார்த்தவுடன் மையல் கொள்கிறான். தனது குழந்தை தனமான நடவடிக்கைகளால் பூஜா சஞ்சய்யை கவர்ந்ததால், அவளை கவர முயற்சிகள் செய்கிறான் சஞ்சய். ஒரு முறை, அவள் கேமரா ஒன்றை கள்ளமார்க்கெட்டில் வாங்கி ஏமாந்துவிடுகிறாள். அதற்கு பதிலாக நல்ல கேமராவை, பூஜா எமாந்தவர்களிடமே வாங்கி வருவதாக சொல்லிவிட்டு செல்கிறான் சஞ்சய். சஞ்சய் தனது நண்பனின் உதவியுடன் அந்த ரவுடி கும்பலிடம் இருந்து நல்ல கேமராவை திருப்பி வாங்க செல்ல.. அவர்கள் இவர்களை துரத்த.. உயிருக்கு பயந்து இருவரும் தப்பி ஓடிவருகிறார்கள். இறுதியில் தனது சொந்தப்பணம் நாற்பது ஆயிரத்தை வைத்து அவளுக்கு கேமரா வாங்கி கொடுக்கிறான் சஞ்சய். ஒரு தருணத்தில் தனது காதலை சொல்லலாம் என்று சஞ்சய் நினைக்கும் போது பூஜா தான் ஒரு அமெரிக்கா வாழ் இந்தியனை காதலிப்பதாகவும், மேலும் அவளுக்கு ஏற்கனவே நிச்சயம் ஆகிவிட்டதாகவும் ஒரு குண்டை தூக்கி போடுகிறாள். அதோடு அந்த காதல் முடிந்தது.

அடுத்ததாக ஆர்த்தி என்ற நடன ஆசிரியை மீது காதல் கொள்கிறான்.இந்த காதல் மட்டும் பார்த்தவுடன் வருவதில்லை, மாறாக பக்குவத்தால் மெல்ல வருகிறது. முதலில் ஆர்த்தியை பற்றி பலவிதமான கிசுகிசுக்கள், புரளிகள் ஊர் முழுவதும் பரவிக்கிடைக்கிறது. அவளுக்கும் ஒரு சின்னத்திரை நடிகருக்கும் காதல் அப்படி இப்படி என்று பல கிசுசிசுக்கள். இருந்தாலும் அவளை சஞ்சய் பார்க்கும் போதெல்லாம் அந்த மாதிரி பெண் போல தோன்றுவதில்லை. அதனாலே அவளின் மீது சஞ்சய்க்கு ஈடுபாடு அதிகமாகிறது. ஒரு முறை ஆர்த்திக்கு நள்ளிரவில் தனது இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் லிப்ட் கொடுத்து உதவி செய்கிறான். அதன் பின்னே, அவள் பணிபுரியும் நடனப்பள்ளிக்கு நடனம் கற்றுக்கொள்ள நண்பனுடன் சென்று இணைகிறான். அப்படி இருந்தும் ஆர்த்தி சஞ்சய்யை கண்டுகொள்ளாமல் தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என்று இருக்கிறாள். ஒரு முறை அவளது வீட்டில் உள்ள பிரச்சனைகளால் சோர்ந்திருக்க சஞ்சய் அவளுக்கு ஆதரவாக பேசுகிறான். அன்று முதல் இருவரும் நண்பர்கள் ஆகிறார்கள். நாளடைவில் சஞ்சய் ஆர்த்தியின் மீது காதல் கொள்கிறான். ஒரு நாள் யதார்த்தமாக ஆர்த்தி சஞ்சய்யிடம், நீ என்னை காதலிப்பது எனக்கு தெரியும். நான் உனக்கேற்ற பெண் இல்லை, நீ நல்ல குடும்பப் பாங்கான, கொஞ்சம் மாடர்னான பெண்ணை திருமணம் செய்துகொள் என்கிறாள். அதற்கு சஞ்சய், உனக்கு என் மேல் காதல் வரும்வரை உனக்காக நான் காத்திருப்பேன் என்று பதிலளிக்கிறான். அவர்களுடைய உறவு மீண்டும் நண்பர்களாகவே தொடர்கிறது. இப்படி போக, ஒரு நாள் ஆர்த்தியை அவளுடைய பெங்களூரு இல்லத்தில் சந்திக்கிறான் சஞ்சய். சஞ்சையும் ஆர்த்தியும் மாடியில் தனியாக இருக்கும் போது, அவள் குடியிருக்கும் வீட்டின் உரிமையாளர் யதோச்சையாக அங்கே வந்து ஆர்த்தியின் பழைய காதலனை பற்றி விசாரிக்கிறார். இந்த விஷத்தை ஆர்த்தி தன்னிடம் மறைத்ததால் அவளை பார்க்க செல்வதை அன்று முதல் தவிர்கிறான், நடன வகுப்பிற்கும் முழுக்கு போட்டுவிடுகிறான் சஞ்சய். ஆர்த்தியும் தானது பழைய காதலை பற்றி சஞ்சய்யிடம் சொல்லியிருக்கவேண்டும் என்று மனதிற்குள் வருந்துகிறாள்.

இந்த நேரத்தில் தன்னுடன் பணிபுரியும் அனு சஞ்சய்க்கு அறிமுகம் ஆகிறாள். அனுவிடம் பழகிய பின்தான் தெரிந்து கொள்கிறான், இவள் தான் அவன் எதிர்பார்க்கும் குணங்கள் கொண்ட பெண் என்று. அதனால் அவளை திருமணம் செய்துகொள்வதா, இல்லை தான் காதலித்து வந்த ஆர்த்தியை திருமணம் செய்துகொள்வதா என்ற குழப்பத்தில் திறிகிறான் சஞ்சய். ஒரு நாள், தனது நண்பன் திருமணம் செய்துகொள்ள போகும் பெண்ணை காண அந்த பெண் பணிபுரியும் பள்ளிகூடத்திற்கு நண்பனுடன் ஊட்டி செல்கிறான். சஞ்சய் சென்ற அதே நேரத்தில் அந்த பள்ளிகூடத்திலிருந்து ஆர்த்தி வெளியேறுகிறாள். இதை கவனித்த சஞ்சய் எதற்கு ஆர்த்தி அங்கே வந்தாள் என்று விசாரிக்கிறான். அவளது குழந்தையை யாருக்கும் தெரியாமல் இங்கே படிக்கவைப்பதாகவும் தெரிந்துகொள்கிறான். இந்த குழந்தை தான் ஆர்த்திக்கும், அவளது முன்னாள் காதலனுக்கும் பிறந்தது என்று நினைத்துகொண்டு அவளை முற்றிலுமாக வெறுக்கிறான். ஒரு நாள் ஆர்த்தி சஞ்சய்யை சந்தித்து தனது பழைய காதலனை பற்றிய உண்மைகளை சொல்ல வரும்பொழுது, அவளது வளர்ப்பு குழந்தை பற்றி தனக்கு தெரியும் என்று கூறிவிட்டு விட்டு விலகிவந்துவிடுகிறான். அந்த வேகத்திலேயே அன்று இரவு அனுவிடம் வந்து தனது காதலை சொல்கிறான் சஞ்சய், அனுவும் சம்மதிக்கிறாள். இது இப்படி போக ஒரு சந்தர்பத்தில் ஆர்த்தியின் சகோதரி சஞ்சய்யிடம் வந்து, ஆர்த்தி வளர்க்கும் குழந்தை தனக்கும் தனது முன்னாள் காதலனுக்கும் பிறந்த குழந்தை என்கிறாள். மேலும் ஆர்த்தியை அவளுடைய குடும்பத்தினர் வீட்டை விட்டே வெளியேற்றிவிட்டார்கள் என்றும் கூறும் போது உடைந்து போகிறான் சஞ்சய்.

இறுதியில் சஞ்சய் யாரை திருமணம் செய்துகொண்டு வாழ்ந்தான் என்பதை திரைப்படத்தில் பாருங்கள்.

இந்த திரைப்படத்தில் வரும் நகைச்சுவை காட்சிகளில் சஞ்சயின் நண்பன் கதாபாத்திரம் அருமை, கண்டிப்பாக ஆண்கள் அனைவரும் ரசிப்பார்கள் என நம்புகிறேன். தமனின் இசையில் பாடல்கள் கேட்பதற்கு இனிமை, ஆனால் படமாக்கபட்டவிதம் எனக்கு பிடிக்கவில்லை. மொத்தத்தில் பொறுமை இருந்தால் இந்த திரைப்படத்தை ஒரு முறையாவது பார்த்து ரசிக்கலாம்.

லிட்டில் மிஸ் சன்ஷைன்

2011-11-08T08:24:00.000+05:30

இந்த படத்தின் இறுதி 20 நிமிட காட்சிகளை ஒரு ஆங்கில சேனலில் பார்த்ததும் திரைப்படம் முழுவதையும் பார்க்கவேண்டும் என்கிற ஆவலை என்னுள் தூண்டியது. அதன் பின்னர் நண்பர் ஒருவரின் மூலம் இந்த இந்த திரைப்படம் எனக்கு கிடைத்தது. 2006 ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த இந்த திரைப்படத்தை இயக்கியது ஜோனாதன் மற்றும் வலேரி என்ற தம்பதியினர் ஆவார்கள். இந்த திரைப்படத்தில் வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தை கொஞ்சம் தெளிதிருப்பது என்னை கவர்ந்தது. இனி இந்த திரைப்படத்தை பற்றி பார்ப்போம்...

ஷெரில் மற்றும் ரிச்சர்டின் எழு வயது மகளான ஆலிவ் கலிபோர்னியாவில் நடக்கும் லிட்டில் மிஸ் சன்ஷைன் என்ற குழந்தைகளுக்கான அழகி போட்டியின் இறுதி சுற்றில் கலந்து கொள்ள தேர்ந்தெடுக்கபடுகிறாள். ஆலிவ் எவ்வாறு அந்த போட்டியில் கலந்துகொண்டாள் என்பதை பற்றியது தான் முழு திரைப்படமும். ரிச்சர்ட் சுய முன்னேற்றம் பற்றி மற்றவர்களுக்கு வகுப்புகள் எடுக்கும் ஒரு ஆசாமி. அதன் மூலம் கிடைக்கும் வருமானத்தில் குடும்பத்தை ஓட்டிகொண்டிருப்பவன். டுவைன் ஷெரிலிற்கும் அவளது முதல் கணவனுக்கும் பிறந்தவன். இவனது நீண்ட கால ஆசை விமான படையில் சேர்ந்து பணியாற்றி ஒரு புகழ்பெற்ற விமானியாக வேண்டும் என்பதாகும். மேலும் தான் விமாநியாகும் வரை யாரிடமும் பேசாமல் மெளனமாக இருப்பதாக முடிவெடுத்து அதை கடைபிடித்தும் வருபவன் டுவைன்.

பிரான்க் தற்கொலைக்கு முயற்சி செய்து அதன் பின்னர் காப்பாற்றப்பட்டு அவனது சகோதரி ஷெரிலின் வீட்டில் தற்காலிகமாக தங்க வந்திருப்பவன். இறுதியாக எட்வின், இவர் தான் ரிச்சர்டின் தந்தை. இரண்டாம் உலகப்போரில் பங்கேற்றுவிட்டு, தற்போது ஹெராயின் போன்ற போதை பொருட்களை விற்பதும் உபயோகிப்பதுமாய் இருக்கிறார்.

தாங்கள் இருக்கும் இடத்தில் இருந்து 800 மையில் தொலைவில் உள்ள கலிபோர்னியாவிற்கு சென்று அந்த போட்டியில் கலந்துகொள்ள ஆலிவ் ஆர்வமாகிறாள். ஆனால், அவர்களது குடும்ப சூழ்நிலை அதற்கு ஒத்துழைக்க மறுக்கிறது. முதலாவதாக நிதி பற்றாக்குறை அடுத்ததாக அங்கே செல்ல ரிச்சர்ட், டுவைன் மற்றும் பிரான்க் போன்றோருக்கு விருப்பம் இல்லாமை இவை தான் அதற்கான காரணங்கள். நிதி பற்றாக்குறை காரணமாக அனைவரும் ஒரே இடத்தில் இருக்கவேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்படுகிறது. ஒரு வழியாக ஷெரில் அனைவரையும் சமாதானபடுத்தி அந்த பயணத்திற்கு சம்மதிக்க வைக்கிறாள், மேலும் பண பற்றாகுறையால் விமானத்தில் போகமுடியாது என்பதனால் அவர்களது சொந்த வாகனத்தில் செல்ல முடிவெடுத்து கிளம்புகிறார்கள். அங்கிருந்து கலிபோர்னியாவை சென்றடையும் வரை அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகள் தான் திரைப்படம்.

முதலில் அவர்கள் சென்ற வாகனம் ஒரு பழங்காலத்து வாகனம் என்பதால் அதில் இருந்து பிரச்சனைகள் ஆரம்பிக்கின்றது. ஒரு கட்டத்தில் வாகனத்தின் "கிளட்ச்" பழுதடைவதால் வாகனம் நகரமறுக்கிறது. அதன் பிறகு வாகனத்தை ஒரு 20 கிலோ மீட்டர் வேகத்திற்கு தள்ளினால் நகரும் என்பதை ஒரு மெக்கானிக் சொல்ல கேட்டு, வாகனத்தை தள்ளியே ஸ்டார்ட் செய்கிறார்கள். அந்த குறிப்பிட்ட வேகத்திற்கு வாகனம் வந்ததும் அனைவரும் ஓடி ஏறி கொள்கிறார்கள். இதே மாதிரி, நான் கல்லூரி படிக்கும் போது நண்பன் ஒருவனின் அக்கா திருமணத்திற்காக நான் உட்பட நண்பர்கள் இரண்டு பேர் TVS சேம்ப் வாகனத்தில் ஏறிக்கொண்டு இரவு முழுவதும் சுவரொட்டிகள் ஒட்டிகொண்டிருந்தோம். அப்போதும் இது போல எங்கள் வாகனம் பழுதடைந்தது. எனவே வாகனத்தை தள்ளி விட்டு தள்ளி விட்டு ஓட்டினோம், சுவரொட்டிகளையும் ஒட்டினோம். அந்த இரவு மறக்க முடியாத ஒன்று. அதே போல தான் இவர்களும் வாகனத்தை நிற்கும் போதெல்லாம் தள்ளி தள்ளி ஓட்டுகிறார்கள். இது இப்படி போக ஒரு கட்டத்தில் ரிச்சர்ட் தனக்கு கிடைக்கவேண்டிய தொழில் ரீதியான ஒரு பெரிய வாய்ப்பை இழந்த செய்தியை தனக்கு வரும் தொலைபேசி அழைப்பின் மூலம் அறிகிறான். அதே போல, ரிச்சர்டின் தந்தை எட்வின் ஹோட்டலில் தங்கி இருந்தபோது அளவுக்கு அதிகமான போதையால் இறந்து விடுகிறார். நேரமின்மை காரணமாக, எட்வினின் உடலை மருத்துவ மனையில் இருந்து கடத்தி தங்களுடைய வாகனத்திலே கொண்டு சொல்கிறார்கள். பொதுவாக ஒரு மாகாணத்தில் இருந்து மற்றொரு மாகாணத்திற்கு இவ்வாறு இறந்த உடலை கொண்டு செல்வது சட்டத்தை மீறுவதாகும். இருந்தாலும் தன் மகள் ஆலிவ் அந்த நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கவேண்டும் என்பதற்காக விதிகளை மீறுகிறார்கள்.

இவ்வாறு அவர்கள் சென்றுகொண்டிருக்கையில் பச்சை நிறத்தில் எதையோ ஆலிவ் வரைந்து காட்டி அது என்னவென்று டுவைனிடம் கேட்க, அவன் அதில் ஒன்றும் இல்லை என்று எழுதி காண்பிக்கின்றான் [அவன் தான் யாரிடமும் பேசமாட்டானே..]. அப்பொழுது தான் அவனுக்கு நிறக்குருடு இருப்பதை உணருகிறான். கோபத்தில் தான் இத்தனை காலம் தேக்கி வைத்திருந்த மௌனத்தை கலைத்து கத்துகிறான், கதறுகிறான். காரணம், அவனுக்கு நிறக்குருடு இருப்பதால் விமானியாக ஆக முடியாது என்பது தான். சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு ஆலிவ், டுவைனை சமாதானபடுத்தி அங்கிருந்து மீண்டும் பயணத்தை தொடர்கிறார்கள்.

அப்பொழுது மீண்டும் அவர்களுடைய வாகனத்தின் ஹாரன் பிரச்னை செய்ய, அவர்களால் அதை சரி செய்ய முடியவில்லை. அது சத்தமாக அலறிக்கொண்டே இருந்ததால் நெடுஞ்சாலையில் பாதுகாப்பில் இருக்கும் ஒரு காவல்துறை அதிகாரியிடம் சிக்குகிறார்கள். வாகனத்தில் எட்வினின் இறந்த உடல் இருப்பதால் அனைவரும் பயத்தால் பதற ஆரம்பிக்கிறார்கள். ஆனால், இறந்து போன எட்வின் ஏற்கனவே செய்த ஒரு அல்பமான விஷயத்தால் அந்த அதிகாரியிடம் இருந்து தப்புகிறார்கள்.

இப்படியாக ஒரு வழியாக பல பிரச்சனைகளை கடந்து ஆலிவ் பங்கேற்க வேண்டிய நிகழ்ச்சிக்கு ஒரு ஐந்து நிமிடம் தாமதமாக வந்து சேர்கிறார்கள். சில பல கெஞ்சல்களுக்கு பிறகு விழா கமிட்டிகாரர்கள் ஆலிவை நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்க சம்மதிக்கிறார்கள். நிகழ்ச்சி தொடங்குகிறது, ஆலிவை விட சிறந்து விளங்கும் பல குழந்தைகள் அங்கே இருப்பதை கண்டு ஆலிவ் குடும்பத்தினர் பயம் கொள்கிறார்கள்.

ஆலிவ் அந்த மேடையில் தோன்றினால் ரசிகர்களால் அவமான படுத்தபடுவாள் என்று உணர்ந்து அவளை பங்கேற்க வேண்டாம் என் கூறுமாறு ஷெரிலிடம் சொல்கிறார்கள். தங்களை போல ஆலிவும் வாழ்க்கையில் தோற்றுவிடக்கூடாது என்பது தான் அதன் உள்நோக்கம். ஆனால், அதையும் மீறி ஆலிவ் அந்த நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கிறாள். இறுதியில் மேடையில் நடந்தது என்ன..? ஆலிவ் அந்த போட்டியில் வெற்றி பெற்றாளா என்பதை திரைப்படத்தில் கண்டு மகிழுங்கள்.

திரைப்படத்தின் பல யதார்த்தமான உரையாடல்கள் என்னை கவர்ந்தது. அவற்றில் சில கீழே...

Luck is the name losers give to their own failings. It's about wanting to win...

Sarcasm is the refuge of losers...

A real loser is someone who's so afraid of not winning, they don't even try...

இந்த திரைப்படத்தை நீங்கள் பார்த்து முடிக்கும் போது உங்களுக்குள் உள்ள தன்னம்பிக்கை உதயமாவதை உணரலாம்.

பக்தி சிற்றுலா

2011-11-07T20:18:00.000+05:30

கடந்த வியாழகிழமை காலையிலேயே நண்பன் பிரமோதிடம் இருந்து ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. அதில் அவன் சனிக்கிழமை அன்று பெங்களூரை சுற்றி ஒரு பக்தி சிற்றுலா செல்ல இருப்பதாகவும் வெட்டியாக இருந்தால் நீயும் என்னுடன் கலந்து கொள்ளலாம் என்றான். நானும் சனிக்கிழமை தானே வருகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டேன். பிரயாணத்தின் போது சனிக்கிழமை அன்று முக்கியமான நிகழ்ச்சி ஒன்றிற்கு போகவேண்டியத்தை நண்பர் பரிதி தொலைபேசி அழைப்பின் மூலம் நியாபகபடுத்தியது வேறு விஷயம். அடுத்தநாள் வெள்ளிகிழமை அன்று சாயங்காலமே எனக்கு ஜலதோஷம் பிடிப்பதற்கான அறிகுறிகள் தெரிய ஆரம்பித்துவிட்டது. இருந்தாலும் சனிக்கிழமை அதிகாலை 5 மணிக்கெல்லாம் நண்பன் பிரமோத், நான் உட்பட நான்கு பேர் ஒரு நான்கு சக்கர வாகனத்தில் சிற்றுலாவை பெங்களூரில் இருந்து தொடங்கினோம்.

முதலில் ஸ்ரீரங்கப்பட்டணம் ஸ்ரீரங்கநாதசுவாமி கோவிலுக்கு 7 மணி அளவில் சென்றோம். பெங்களூரில் இருந்து சுமார் 130 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது இந்த நகரம். இது வரலாற்று சிறப்பு மிக்க ஒரு நகரமாகும். திப்பு சுல்தான் ஆட்சி காலத்தில் இது மைசூர் சமஸ்தானத்தின் தலைநகரமாக இருந்ததாம். மேலும் ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான போரில் திப்பு சுல்தான் கொல்லப்பட்டதும் இங்கே தான். ஆலய தரிசனத்திற்கு பிறகு அங்கே இருந்த பழைய காலத்து சிறைச்சாலையை ஒரு பார்வையிட்டு வந்தோம். பின் அங்கிருந்து சங்கமம் என்ற ஆற்றுபடுகைக்கு குளிக்க சென்றோம். ஆனால், மூன்று நதிகள் (காவேரி, கபினி, ஹேமாவதி) சங்கமிக்கும் இடம் என்பதால் அங்கே நீர் வரத்து கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்தது. எனவே அங்கிருந்து நிமிஷாம்பா கோவிலுக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

அந்த கோவிலின் அருகே ஓடும் காவேரி நதியில் ஒரு குளியலை போட்டுவிட்டு. அம்மன் தரிசனத்தையும் முடித்துவிட்டு அடுத்ததாக மேல்கோட்டைக்கு பயணத்தை தொடர்ந்தோம்.

மேல்கோட்டையை அடைந்ததும் தான் தெரிந்தது அன்றைய தினம் ஏதோ விசேஷம் என்று. அங்கே உள்ள குளத்து நீரில் கணவனும் மனைவியும் குளித்தேழுந்தால் விரைவில் குழந்தை பேரு கிடைக்கும் என்பது ஐதீகமாம். அதனால் அங்கே பல தம்பதியினர் கூட்டத்தினை பார்க்க முடிந்தது. முதலில் அங்கே மலை உச்சியில் உள்ள யோகநரசிம்மர் கோவிலுக்கு சென்றோம்.

மலை உச்சியை அடைவதற்குள் உடன் வந்த நண்பருக்கு மூச்சு வாங்கி தாவு தீர்ந்துவிட்டது. தரிசனத்தை முடித்துவிட்டு அங்கே சில புகைப்படங்களை எடுத்தோம். அதன் பின்னர் மலையில் இருந்து கீழே இறங்கி அருகே உள்ள செல்வநாராயணசுவாமி கோவிலுக்கு சென்றோம்.

அங்கே தரிசனத்தை முடித்துவிட்டு கோவிலை சுற்றி வந்த போது கோவில் கோபுரத்தின் பின்புறமுள்ள சிலைகள் அனைத்திற்கும் மாறுகால் மாறுகை வாங்கப்பட்டு சிதைந்திருந்தது. விசாரித்த போது தான் தெரிந்தது ஏதோ ஒரு போரில் படைவீரர்கள் செய்த அட்டகாசங்கள் இவை என்று. அதன் பின்னர் அருகில் உள்ள அக்கா-தங்கையர் குளத்திற்கு சென்று ஒரு பார்வையிட்டு வந்தோம். மேல்கோட்டையில் மதிய உணவிற்கு கோதாவில் இறங்கலாம் என்றால் அனைத்து கடைகளும் நிரம்பு வழிந்தது. எனவே அப்போதைக்கு பசி ஆற்ற, அங்கே உள்ள ஒரு கடையில் நான்கு வெள்ளரிக்காய் 20 ரூபாய் வீதம் கொடுத்து வாங்கினோம். ஒரு பத்து கிலோமீட்டர் மேல்கோட்டையில் இருந்து கடந்து வந்திருப்போம், அப்போது சாலையோரத்தில் இருந்த தோட்டத்தில் இருந்து விற்பனைக்காக மொத்தமாக வெள்ளரிக்காய்களை ஒரு மீன்பாடி வண்டியில் ஏற்றிகொண்டிருந்தார்கள். அங்கே எங்களது வாகனத்தை நிறுத்தி 20 ரூபாய்க்கு வெள்ளிரிக்காய் கேட்டோம், ஒரு கூடை முழுவதும் சுமார் 15 காய்களை அள்ளிக்கொண்டுவந்து எங்களுடைய வாகனத்தில் தட்டினார்கள். அப்பொழுது தான் நினைத்துகொண்டேன் இதை சந்தையில் எப்படி விற்று லாபம் சம்பாதிக்கிறார்கள் என்பதை. பெங்களூருக்கு திரும்பும் வழியில் உள்ள மதூரில் சிற்றுண்டியை முடித்துவிட்டு, டொட்டமல்லுரில் உள்ள நவநீதகிருஷ்ணன் கோவிலை வந்தடைந்த போது மாலை 3.50 மணி.

இந்த நவநீதகிருஷ்ணன் கோவிலில் உள்ள சுவாமிகளின் சிலை தவழ்ந்த நிலையில் இருப்பது சிறப்பம்சம் ஆகும். கோவில் நடை 4 மணிக்கு தான் திறக்கப்படும் என்பதால், அதுவரை கோவிலுக்கு வெளியே காத்திருந்து நடை திறந்த பின்னர் தரிசனத்தை முடித்துவிட்டு பெங்களூருக்கு கிளம்பினோம். வீட்டை நெருங்கிய பின்னர் காய்ச்சலின் வீரியம் அதிகரித்துவிட்டது. இதனால், இன்று நண்பர் ஒருவரின் திருமணத்திற்கும் செல்லமுடியாமல் போனது வேறு விஷயம்.

ஸ்வதேஸ் (Swades)

2011-10-22T10:52:00.000+05:30

நான் பலமுறை பார்த்து ரசித்த ஹிந்தி திரைப்படங்களில் இது முக்கியமான ஒன்று. இந்த திரைப்படத்தை ஒவ்வொரு இந்தியனும் பார்க்கவேண்டும் என்பது என் எண்ணம். இந்த படத்தின் இயக்குனர் அஷுதோஷ் கோவரிகர் கவனிக்க படவேண்டியவர்களில் ஒருவர். இவரது இயக்கத்தில் வெளிவந்த லகான், ஜோதா அக்பர் போன்ற வரலாற்று திரைப்படங்கள் அதற்கு சான்றுகள். சமூக ஏற்றதாழ்வுகள், பஞ்சம், வறுமை, கல்லாமை என்று ஒழிக்க முடியாத (படாத) பல விஷயங்கள் முட்டுகட்டையாக இருந்து கொண்டு நம் நாட்டை முன்னேற விடாமல் தடுத்துக்கொண்டே தான் இருக்கின்றன. முன்பெல்லாம் பஞ்சம் என்றால் உணவிற்கு தான் ஏற்படும், அனால் இப்பொழுது மின்சாரத்திற்கும், குடிநீருக்கும் கூட அடிக்கடி பஞ்சம் ஏற்படுகிறது. நாமும் அதை கண்டு கொள்ளாமல் கடந்துகொண்டே தான் இருக்கின்றோம். சரி இதை பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தால் தொடர்கதை போல போய்கொண்டே தான் இருக்கும். இந்த திரைப்படத்தில் ஒரு சராசரி இந்திய கிராமத்தில் நடக்கும் பிரச்சனைகளை பற்றி சொல்லியிருக்கிறார்கள். ஒரு கிராமத்தில் இவ்வளவு பிரச்சனைகள் என்றால், நம் நாட்டில் உள்ள அனைத்து கிராமங்களையும் நினைத்து பார்த்தால் தலை சுற்றுகிறது. இந்த திரைப்படத்தை பற்றி பார்ப்போம் இனி...

இந்த திரைப்படம் மகாத்மா காந்தியின் அற்புதமான மேற்கோள் வரிகளுடன் தொடங்கும் போதே என்னை இருக்கையில் நிமிர்ந்து உட்கார வைத்துவிட்டது. அந்த வரிகள் கீழே..
"Hesitating to act because the whole vision might not be achieved, or because others do not yet share it, is an attitude that only hinders progress..."

மோகன் (ஷாருக் கான்) அமெரிக்காவில் உள்ள NASA விண்வெளி ஆராய்ச்சி கூடத்தில் பணி புரிந்து கொண்டு அங்கே அந்த நாட்டின் நிரந்திர குடிமகனாக மாறிக்கொள்ள விண்ணப்பித்துவிட்டு காத்திருப்பவன். தனது பெற்றோர்கள் மறைந்து, பல வருட இடைவெளிக்கு பிறகு இந்தியாவில் தன்னை குழந்தையாக இருந்தபோது வளர்த்த காவேரியம்மா என்ற பாட்டியை தன்னுடன் அழைத்து வர முடிவு செய்து, இந்தியாவிற்கு விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு செல்கிறான். இந்தியாவை வந்தடைந்ததும் மோகனின் நண்பன் உதவியோடு காவேரியம்மாவை தேடும் முயற்சியில் இறங்குகிறான். முதலில் காவேரியம்மா தங்கியிருந்த முதியோர் இல்லத்திற்கு செல்கிறான். அப்பொழுது தான், பல வருடங்களுக்கு முன்பே காவேரியம்மாவை அங்கிருந்து யாரோ சரண்பூர் என்ற கிராமத்திற்கு அழைத்து சென்றிவிட்டதாக தெரியவருகிறது.

ஒரு நாள் மோகனின் நண்பன் வைத்திருக்கும் புத்தக கடையில் கீதாவை (காயத்ரி) சந்திக்கிறான் மோகன். மோகனும், கீதாவும் பால்யகால நண்பர்கள் என்று அவனுக்கு அப்போது தெரியவில்லை, இதை அறிந்த கீதாவும் அதை இறுதி வரை காட்டிக்கொள்ளவில்லை. மேலும் புத்தக கடையில் கீதாவின் நடவடிக்கைகள் பார்த்து அவள் மீது ஒரு வித ஈர்ப்பு கொள்கிறான் மோகன். இறுதியில் கீதாவிடமே சரண்பூர் செல்லும் வழியை கேட்டு தெரிந்து கொள்கிறான்.

அடுத்த நாள் கேரவேன் ஒன்றை ஏற்பாடு செய்துகொண்டு அங்கிருந்து சரண்பூர் கிராமத்திற்கு செல்கிறான். ஒரு கட்டத்தில் தான் அவனுக்கு தெரியவருகிறது தான் செல்லும் பாதை சரண்பூர் கிராமத்தில் கொண்டு சேர்க்காதென்று. அதன் பிறகு அங்கே சென்று கொண்டிருந்த வழி போக்கன் ஒருவனின் உதவியுடன் சரண்பூர் கிராமத்தை அடைகிறான். அங்கே காவேரியம்மாவை சந்திக்கிறான், மேலும் தான் புத்தக கடையில் பார்த்த கீதாவுடன் தான் காவேரியம்மா தங்கியிருப்பதை அறிந்து கொள்கிறான். கீதா, சரண்பூர் கிராமத்தில் உள்ள ஆரம்ப பள்ளியில் ஆசிரியையாக வேலைபார்த்து கொண்டிருக்கிறாள். மோகனின் உதவியுடன் அமெரிக்காவின் நெடுஞ்சாலைகளில் தாபா போன்ற உணவகம் அமைக்க முயற்சிக்கும் மனிதர், அங்கே பணிபுரியும் தபால்காரர், கிராமத்து நிர்வாகிகள் என்று மோகன் அந்த கிராமத்தில் பலவிதப்பட்ட மனிதர்களை சந்திக்கிறான். மோகன் தன்னுடன் காவேரியம்மாவை அழைத்து செல்லும் விருப்பத்தை தெரிவிக்கிறான், அவரோ கீதாவிற்கு திருமணத்தை முடித்தால் தான் தன்னால் எதையும் சொல்ல முடியும் என்கிறார். கீதாவின் பெற்றோர்களும் இறந்துவிட்டதால், அவளுக்கும் அவளுடைய எட்டு வயது சகோதரனுக்கும் தற்போது ஒரே ஆதரவு காவேரியம்மா என்பதே அதன் காரணம். ஒருமுறை கீதாவை பெண் பார்க்க ஒரு மாப்பிள்ளை குடும்பம் வருகிறது. திருமணத்திற்கு பின்பும் தான் இதே பள்ளியில் வேலையை தொடர்வேன் என்று கீதா சொல்லியதால் அந்த வரன் தவறி விடுகிறது. கீதாவின் கனவு அந்த ஆரம்ப பள்ளியை உயர்நிலைப்பள்ளி அளவிற்காவது உயர்த்தவேண்டும் என்பதே. அனால், ஆரம்ப பள்ளியிலே அதிக மாணவர்கள் இல்லாததால் அந்த பள்ளிக்கூடம் இருக்கும் இடத்தை அந்த கிராம பஞ்சாயத்து அபகரிக்க முயற்சி செய்கிறது. இந்த பிரச்சனைகளுக்கு முடிவு கிடைத்தால் தான் காவேரியம்மா தன்னுடன் அமெரிக்கா வருவார் என்பதை உணர்ந்து அவர்களுக்கு உதவ முயற்சிக்கிறான் மோகன்.

ஒவ்வொரு வீடுகளா ஏறி குழந்தைகளை பள்ளிக்கு அனுப்புமாறு கேட்கிறான். அப்போது தான் அந்த கிராமத்தில் இருக்கும் ஜாதி வேறுபாடுகள், பால்ய விவாகம், அறியாமை போன்ற பல பிரச்சனைகள் முட்டுகட்டைகளாக இருப்பதாக உணர்கிறான். ஒவ்வொருவராய் சமாதனபடுத்தி பள்ளிக்கூடத்தில் படிப்பதற்கு ஓரளவிற்கு குழந்தைகள் கூட்டத்தை சேர்க்கிறான். இது இப்படி போக கீதா, காவேரியம்மாவை மோகனுடன் அமெரிக்கா செல்லவிடமாட்டேன் என்று தடை போடுகிறாள். ஒரு முறை, மோகன் ஒரு அமெரிக்க வாழ் இந்தியன் என்பதால் NON RETURNING INDIAN (NRI) என்று கீதா அவனை கூறுவது அழகு.

நடுவே தான் எடுத்து வந்த விடுமுறைகள் கிட்டத்தட்ட முடிந்து விட்ட நிலையில் கிராமத்தில் இருந்தே தனது NASA பணிகளை கொஞ்ச நாட்கள் தொடர முடிவு செய்தான். அதற்காக இன்டர்நெட் மற்றும் தொலை பேசி இணைப்பு போன்ற உதவிகளை அந்த ஊர் தபால்காரர் மூலம் பெறுகிறான் மோகன் மேலும் கீதாவின் மேல் காதலும் கொள்கிறான். இந்த நேரத்தில் காவேரியம்மா, கோட்டி என்ற ஊரில் உள்ள ஹரிதாஸ் என்பவரை சந்தித்து கீதாவின் நிலத்திற்கான குத்தகை பணத்தை வசூலித்து வர மோகனை அனுப்பி வைக்கிறார். அங்கே சென்ற போது தான் ஹரிதாஸ் குடும்பமே பஞ்சத்தில் இருப்பது. நெசவு தொழிலை பரம்பரை தொழிலாக கொண்ட ஹரிதாஸ், கீதாவின் நிலங்களை குத்தகைக்கு வாங்கி விவசாயம் செய்ய முயற்சி செய்திருக்கிறார். ஆனால், இவர் பிறப்பால் நெசவாளி என்ற ஒரே காரணத்தால் இவருடைய நிலங்களுக்கு தண்ணீர் வழங்க மறுத்து விட்டனர் அந்த ஊர் மக்கள். அதனால் பயிர்கள் அனைத்தும் வாடி அழிந்து போனது. ஒரு வேலை சாப்பாட்டிற்கே கஷ்டப்படும் அவர், அங்கே சென்ற மோகனுக்கு தாங்கள் உண்ணும் உணவை அளிக்கிறார்கள். அன்று இரவு தூக்கம் வராமல் ஹரிதாசின் நிலைமை பற்றி சிந்தித்துக்கொண்டே இருக்கிறான், மேலும் அடுத்த நாள் சரண்பூர் திரும்பும் போது தனது கையில் இருந்த பணத்தை அவருக்கு உதவியாக இருக்குமென கொடுத்துவிட்டு வருகிறான்.

வரும் வழியில் ஒரு சிறுவன் ஒரு குவளை தண்ணீரை 25 பைசா என்று கூவி கூவி விற்பதை பார்த்து, நாட்டின் நிலை குறித்து மனம் வருந்துகிறான். இந்த காட்சியை பார்த்த போது எனக்கும் சில நினைவுகள் வந்து போனது. நான் பள்ளி பயிலும் போது, எனது கிராமத்தில் ஏப்ரல் மற்றும் மே மாதங்களில் குடிநீர் பஞ்சம் இருக்கும். அந்த காலகட்டத்தில் என் வயது பசங்க ஒன்று சேர்ந்து கொண்டு மிதிவண்டியில் இரண்டு குடங்களை வைத்துகொண்டு ஐந்து கிலோ மீட்டர் தொலைவிற்கு சென்று குடி தண்ணீர் எடுத்து வருவோம், சில நேரங்களில் ஒரு குடம் தண்ணீர் 1 ரூபாய் என்று விற்பார்கள். கிட்டதட்ட அதே நிலை தான் இன்று நிகழ் காலத்தில் தொடர்கிறது என்பது என் எண்ணம், இங்கே பெங்களூரு நகரத்தில் மினரல் வட்டார் என்ற பெயரில் வீடுகளுக்கு வரும் சாதாரண காவேரி நீரை பிடித்து ஒரு குடம் 40 ரூபாய்க்கு விற்கிறார்கள். குடிநீரை பணம் கொடுத்து வாங்குபோது வேதனை தான் மிஞ்சும். சரி நாம் கதைக்கு வருவோம்..

இப்படி மோகன் பார்த்த பல விஷயங்கள் அவன் மனதை உறுத்துகிறது. அதனால் சரண்பூர் கிராமத்திற்கு அமெரிக்கா செல்வதற்கு முன் ஏதாவது செய்யவேண்டும் என்று முடிவெடுக்கிறான். சரண்பூர் கிராமத்தில் மின்சாரம் அதிகமாக தடைபடும். பெரும்பாலான நாட்களை மின்சாரம் இல்லாமல் தான் அந்த கிராமம் கழித்து கொண்டிருந்தது. அதனால் சொந்தமாக அந்த கிராமத்திற்கு மின்சாரம் உற்பத்தி செய்து வீடுகளுக்கு அனுப்ப முடிவெடுக்கிறான். அந்த ஊரில் உள்ள மக்களின் உதவியுடன் அதை செய்தும் முடிக்கிறான்.

இந்த படத்தில் எனக்கு பிடித்த காட்சிகளில் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யும் காட்சியும் ஒன்று. கடைசியில், மோகன் அமெரிக்கா திரும்பி செல்லும் நேரம்வருகிறது. காவேரியம்மா, இந்த வயதில் நான் அமெரிக்கா வந்து எதையும் சாதிக்கபோவதில்லை என்று கூறி மோகனுடன் போக மறுத்துவிடுகிறார். அதனால் மோகன் மட்டும் தனியாகே அமெரிக்கா திரும்புகிறான். அந்த கிராமமே ஒன்று சேர்ந்து மோகனை வழியனுப்புகிறது. கீதா தன் பங்கிற்கு நம் நாட்டின் நியாபகமாக சில பொருட்கள் அடங்கிய சிறிய பெட்டியை மோகனிற்கு நியாபக பரிசாக அளிக்கிறாள். அதன் பிறகு அமெரிக்கா சென்ற மோகன், மீண்டும் இந்தியா திரும்பினானா? கீதாவுடன் சேர்ந்தானா? என்பதை திரைப்படத்தில் கண்டு ரசியுங்கள்.

இந்த திரைப்படத்தில் திரைக்கதை, வசனங்கள், ஒளிப்பதிவு, இசை என்று அனைத்துமே என்னை கவர்ந்தவை. படத்தில் பின்னணி இசை என்னை மிகவும் வசீகரித்தது. இந்த திரைப்படம் தேசம் என்ற பெயரில் தமிழில் வெளியானது. ஆனால், எதிர்பார்த்த அளவிற்கு படம் நன்றாக செல்லவில்லை. நம்மிடம் நல்ல விஷயங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனபக்குவம் அப்போது இல்லையோ...? என்னவோ...?

உனக்கென மட்டும் வாழும் இதயமடி...

2011-10-15T18:06:00.004+05:30

யுவன் சங்கர் ராஜா மற்றும் செல்வராகவன் கூட்டணி பிரிந்த பிறகு செல்வராகவன் திரைப்படங்களின் பாடல்களை கேட்கும் ஆர்வம் எனக்கு ஏனோ குறைந்துவிட்டது. மயக்கம் என்ன.. திரைப்படத்தின் அனைத்து பாடல்களையும் வெளியான இரண்டு நாட்கள் கழித்து கேட்டேன், கேட்டவுடன் எல்லா பாடல்களும் எனக்கு பிடிக்கவில்லை.எனக்கு பிடித்த மூன்று பாடல்களை மட்டும் இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இந்த படத்தில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல் சைந்தவி மற்றும் ஜி.வி பிரகாஷ்குமார் இணைந்து பாடிய பிறை தேடும் இரவிலே.. என்று தொடங்கும் பாடல். இந்த பாடலை எழுதியது தனுஷ் என்பதை இன்னும் என்னால் நம்ப முடியவில்லை. பாடலின் வரிகளும் சரி.. பாடிய விதமும் சரி.. அருமை. இந்த பாடலை முதல் முதலில் கேட்ட போது எனக்கு அந்த அளவிற்கு பிடிக்க வில்லை என்பது வேற விஷயம். இப்பொழுது இந்த பாடல் தான் மயக்கம் என்ன.. திரைப்படத்தில் எனக்கு பிடித்த பாடல். இந்த பாடலின் வரிகள் கீழே..

பிறை தேடும் இரவிலே உயிரே
எதை தேடி அலைகிறாய்
கதை சொல்ல அழைக்கிறேன் உயிரே
அன்பே நீ வா

பிறை தேடும் இரவிலே உயிரே
எதை தேடி அலைகிறாய்
கதை சொல்ல அழைக்கிறேன் உயிரே
அன்பே நீ வா

இருளில் கண்ணீரும் எதற்கு..
மடியில் கண்மூட வா..
அழகே இந்த சோகம் எதற்கு..
நான் உன் தாயும் அல்லவா..
உனக்கென மட்டும் வாழும் இதயமடி
உயிர் உள்ள வரை நான் உன் அடிமையடி

பிறை தேடும் இரவிலே உயிரே
எதை தேடி அலைகிறாய்
கதை சொல்ல அழைக்கிறேன் உயிரே
அன்பே நீ வா..
அழுதால் உன் பார்வையும்
அயர்ந்தால் உன் கால்களும்
அதிகாலையில் கூடலில் சோகம் தீர்க்கும் போதுமா..

நிழல் தேடிடும் ஆண்மையும்
நிஜம் தேடிடும் பெண்மையும்
ஒரு போர்வையில் வாழும் இன்பம்
தெய்வம் தந்த சொந்தமா..
என் ஆயுள் ரேகை நீயடி.. என் ஆணி வேரடி..
சுமை தாங்கும் எந்தன் கண்மணி
எனை சுடும் பணி..

உனக்கென மட்டும் வாழும் இதயமடி
உயிர் உள்ள வரை நான் உன் அடிமையடி

பிறை தேடும் இரவிலே உயிரே
எதை தேடி அலைகிறாய்
கதை சொல்ல அழைக்கிறேன் உயிரே
அன்பே நீ வா..

விழியின் அந்த தேடலும்
அலையும் உந்தன் நெஞ்சமும்
புரிந்தாலே போதுமே ஏழு ஜென்மம் தாங்குவேன்.
அனல் மேலே வாழ்கிறாய்
நதி போலே பாய்கிறாய்
ஒரு காரணம் இல்லையே.. மீசை வைத்த பிள்ளையே..
இதை காதல் என்று சொல்வதா?
நிழல் காய்ந்து கொள்வதா?
தினம் கொள்ளும் இந்த பூமியில்,
நீ வரும் வரும் இடம்...

இந்த பாடலை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

ஹரிஷ் ராகவேந்திராவின் சில்லிடும் குரல் எனக்கு எப்போதுமே பிடித்த ஒன்று, அந்த வகையில் இந்த படத்தில் அவர் பாடிய என்னென்ன செய்தோம்.. என தொடங்கும் பாடலும் அடங்கும். இந்த பாடலை எழுதியது இயக்குனர் செல்வராகவன். இந்த திரைப்படத்தில் அண்ணனும் தம்பியும் சேர்ந்து பாடல் வரிகளில் கலக்கி இருக்கிறார்கள். செல்வராகவன் இந்த பாடலில் வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தை அருமையாக பாடலாக எழுதியுள்ளார். பாடலின் வரிகள் சில கீழே..

என்னில் கடவுள் யார் தேடுகிறோம்?
பொய்யாய் அவரின் பின் ஓடுகிறோம்
கண்ணை பார்க்க வைத்த கல்லை பேச வைத்த
பெருந்தாயின் கருணை மறக்கிறோம்.

இறைவா.. சில நேரம் எண்ணியது உண்டு..
உன்னை தேடி வந்ததும் உண்டு
சன்னதியில் சலனம் வெல்லுமா..?? இறைவா..!!

இந்த பாடலை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

அடுத்ததாக தனுஷ் எழுதிய நான் சொன்னதும் மழை வந்துச்சா... என தொடங்கும் பாடல். இந்த பாடலின் வரிகளை விட அதை பாடிய விதம் எனக்கு பிடித்திருந்தது. இந்த பாடலை நரேஷ் ஐயர் பாடியுள்ளார். பாடலின் சில வரிகள் கீழே..

நான் சொன்னதும் மழை வந்துச்சா?
நான் சொல்லல வெயில் வந்துச்சா?
அடி ரெண்டுமே இதம் தந்துச்சா?
முத்து முத்து பேச்சு..

என் கண்ணுல பொய் இருக்கா?
உன் கண்ணோட மை இருக்கா?
அடி கள்ளியே அறிவிருக்கா?
என் மூச்சு நின்னு போச்சு..
காத்தோடு காத்தாக உள்ளே வந்தியா?
காட்டோட காடாக கட்டிபோட்டியா?
ஊத்தாத ஊத்தேல்லாம் உள்ளே ஊதுது..
என் பேச்செல்லாம் நின்னு போயி மூளை சுத்துது...

இந்த பாடலை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

புத்தம் புது மலரே...

2011-10-14T04:58:00.003+05:30

கடந்த சிலவாரங்களாக மனதிற்குள் அடிக்கடி முணுமுணுக்கும் பாடல் அமராவதி திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற புத்தம் புது மலரே.. எனத் தொடங்கும் பாடல் தான். பாலபாரதியின் இசையில் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் இந்த பாடலை பாடியுள்ளார்.

இந்த பாடலின் வரிகள் கீழே...

புத்தம் புது மலரே என் ஆசை சொல்லவா..?

பொத்தி வைத்து மறைத்தேன் என் பாஷை சொல்லவா..?

இதயம் திறந்து கேட்க்கிறேன்

என்னதான் தருவாய் பார்க்கிறேன்

நெஞ்சுக்குள்ளே என்னென்னமோ நினைத்தேன்

நித்தம் நித்தம் கற்பனைகள் வளர்த்தேன்.. தவித்தேன்

(புத்தம் புது மலரே...)

செல்லக்கிளி என்னை குளிப்பிக்க வேண்டும்

சேலைத் தலைப்பில் துவட்டிட வேண்டும்

கல்லு சிலை போலே நீ நிற்க வேண்டும்

கண்கள் பார்த்துத் தலைவார வேண்டும்

நீ வந்து இலை போட வேண்டும்

நான் வந்து பரிமாற வேண்டும்

என் இமை உன் விழி மூட வேண்டும்

இருவரும் ஒரு ஸ்வரம் பாட வேண்டும்

உன்னில் என்னைத் தேட வேண்டும்..

(புத்தம் புது மலரே...)

கன்னி உந்தன் மடி சாய வேண்டும்

கம்பன் வரிகள் நீ சொல்ல வேண்டும்

உன்னைக் கட்டிக்கொண்டு தூங்க வேண்டும்

உந்தன் விரல் தலை கோதிட வேண்டும்

கையேடு இதம் காண வேண்டும்

கண்ணீரில் குளிர் காய வேண்டும்

உதட்டுக்கும் உதட்டுக்கும் தூரம் வேண்டும்

உயிருக்குள் உயிர் சென்று சேர வேண்டும்

தாயாய் சேயாய் மாற வேண்டும்..

(புத்தம் புது மலரே...)

இந்த பாடலை காண கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

ஊட்டி - ஒரு குளுமையான அனுபவம்

2011-10-13T05:11:00.001+05:30

எனக்கு இரண்டு வயது இருக்கும் போது எனது அப்பா ஊட்டியில் பணி புரிந்து கொண்டிருந்தார். அப்போது என்னையும் எனது அம்மாவையும் அங்கே அழைத்து சென்றாராம். ஊட்டியில் இறங்கியதும் குளிர் தாங்காமல் எனக்கு காய்ச்சல் வந்ததால், வந்த முதல் நாளே சொந்த ஊருக்கு திரும்பி வந்ததாக என் அம்மா அடிக்கடி சொல்வார். அதன் பிறகு ஊட்டிக்கு நான் கடந்த வாரம் தான் நண்பர்களுடன் சென்றுவந்தேன். பல நாட்கள் கனவு ஒரு வழியாக நிறைவேறியது.

நான், நண்பர்கள் பிரமோத், அருண் மற்றும் காளி ஆகியோர் செல்வதாக முடிவானது. நண்பன் நாகராஜனுக்கு அவனுடைய திருமண நிச்சயதார்த்த வேலைகள் இருந்ததால் வரமுடியவில்லை. கடந்த வெள்ளிகிழமை மதிய நேரத்தில் நாங்கள் நால்வரும் எனது நான்கு சக்கர வாகனத்தில் பயணத்தை தொடர்ந்தோம். போகும் வழியில் மைசூர் சாலையில் உள்ள "கதம்பம்" ஹோட்டலில் மதிய உணவை முடித்து விட்டு பயணத்தை தொடர்ந்தோம். மாலை நேரத்தில் முதுமலை பகுதியை அடைந்தோம்.

அங்கே மான்கள் கூட்டத்தை பார்த்து பலர் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். நாங்களும் எங்கள் பங்கிற்கு சில புகைப்படங்களை எடுத்தோம். நாங்கள் ஊட்டிக்கு போகும்போது 36 கொண்டைஊசி வளைவுகள் கொண்ட பாதை வழியாக சென்றோம். அது ஒரு திரிலிங்கான அனுபவம். அந்த வளைவுகளில் ஏறும்போதே உடம்பிற்குள் குளிர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஏறிக்கொண்டிருந்தது. ஊட்டி நகரத்தை மாலை ஏழு மணிக்கு அடைந்தோம். அங்கே தங்குவதற்கு உண்டான ஏற்பாடுகளை தம்பி பிரவீன் ஏற்கனவே தயார் செய்திருந்தான். அன்று இரவு ஊட்டி நகர வீதிகளை சுற்றி வந்தோம். நாங்கள் தங்கிய ஹோட்டலில் மின் விசிறி கிடையாது, குளிர் சாதன வசதியும் கிடையாது. இருந்தாலும் குளிர் அறை முழுவதும் நிரம்பி கிடந்தது. இரவில் தூக்கத்தில் ஒருவர் போர்வையை மற்றவர் மாறி மாறி அபகரித்து கொண்டு தூங்கினோம். நடுங்க வைத்த குளிராலும் பலத்த குறட்டை சத்தத்தாலும் அந்த இரவு மெல்ல நகர்ந்தது.

அடுத்த நாள், காலையில் தொட்டபெட்டா போக முடிவெடுத்தோம். அங்கே போகும் வழியெங்கும் புகைப்படங்கள் எடுத்தோம். தொட்டபெட்டா போய் சேர்ந்ததும், அங்கே இருந்த கூட்டத்தில் வாகனத்தை நிறுத்த கூட இடமில்லை.

அங்கே தேன் நிலவிற்கு வந்த புது மண ஜோடிகள் தான் அதிகமாக கண்களுக்கு தென்பட்டார்கள். நாங்கள் கேரட் மற்றும் முள்ளங்கி வாங்கி பச்சையாக சுவைத்தோம். அதன் பின்னர் அங்கே இருந்து இறங்கி கொடநாடு காட்சி முனைக்கு பயணித்தோம். கொடநாடு காட்சி முனையில் இயற்கையின் அழகை அப்படியே எங்களுடைய கண்களில் பதிவு செய்து மெய் மறந்தோம்.

அதன் பின்னர் அங்கிருந்து குன்னூருக்கு பயணித்தோம். குன்னூரில் உள்ள பழமையான சிம்ஸ் பூங்காவிற்கு சென்றோம். அந்த காலத்தில் எனது தந்தை இங்கே எடுத்து கொண்ட புகைப்படங்களை நினைவு படுத்தியது அங்கே கண்ட காட்சிகள். இன்றளவும் அந்த பழமை மாறாமல் பராமறிப்பதற்கு ஒரு ராயல் சல்யுட்.

அடுத்ததாக கேத்ரின் அறிவியை காண டால்பின் நோஸ் பகுதிக்கு பயணித்தோம். அங்கே மக்காசோளம், அவித்த நிலக்கடலை போன்றவற்றை சுவைத்துவிட்டு சில புகைப்படங்கள் எடுத்தோம்.

அங்கிருந்து திரும்பும்போது வளைவில் இரண்டு வாகனங்கள் மோதிக்கொண்டதால், கடந்து வருவதற்கு கொஞ்சம் நேரம் ஆகிவிட்டது. ஒரு வழியாக இரவு சாப்பாட்டிற்கு ஊட்டி வந்து சேர்ந்தோம். இரவு நானும் நண்பன் பிரமோத்தும் ஊட்டி சாக்லேட் மற்றும் வர்கி வாங்கிவந்தோம். இப்படி ஒரு வழியாக அன்றைய பொழுது கழிந்தது.

அடுத்த நாள், காலையில் நாங்கள் தங்கியிருந்த அறையை காலி செய்துவிட்டு கூடலூர் வழியாக பெங்களூர் திரும்ப முடிவு செய்தோம். வரும் வழியில் முதலில் பைக்காரா சாலையில் உள்ள 9 மைல்ஸ் பகுதிக்கு சென்றோம்.

இங்கே பல திரைப்படங்கள் எடுக்கப்பட்டதாக கேள்விபட்டிருக்கிறேன். அங்கே சில புகைப்படங்கள் எடுத்தோம். அடுத்ததாக அங்கிருந்து பைக்காரா நீர்வீழ்ச்சிக்கு சென்றோம்.

அங்கேயும் சில புகைப்படங்கள் எடுத்துவிட்டு பயணத்தை தொடர்ந்தோம். கூடலூரை வந்தடையும் போது மழை பொழிய ஆரம்பித்துவிட்டது. அங்கிருந்து முதுமலையை தாண்டி, கர்நாடகா மாநிலத்தின் எல்லையை தொடும் வரை மழை கொட்டி தீர்த்தது.

இறுதியாக இரவு 8 மணி அளவில் பெங்களூர் நகரை அடைந்தோம்.

ஊட்டி பயணம் வாழ்க்கையில் மறக்கமுடியாத குளுமையான ஒரு இன்ப அனுபவம்.

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 10

2011-10-12T02:57:00.000+05:30

கடந்த பாகத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 9

பாகம் 10

அது பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு இறுதி தேர்வு முடிந்து நாங்கள் அனைவரும் முடிவுகளுக்காக காத்திருந்த நேரம். நானும் ராமும் அவ்வப்போது கோவில்களில் மட்டும் சந்திக்க வாய்ப்பு கிடைத்தது. பள்ளி விடுமுறை என்பதால் அவனுடன் என்னால் அதிக நேரம் செலவிட முடியவில்லை. ஒரு வழியாக தேர்வு முடிவுகள் வெளியிடும் நாள் வந்தது. அன்றைய காலகட்டத்தில் இன்டர்நெட் வசதிகள் கிடையாது, அதனால் மதியம் வெளியாகும் மாலை மலர் நாளிதழில் தான் தேர்வு முடிவுகள் முதலில் வெளியாகும். அது எங்கள் கிராமத்திற்கு வந்து சேர்வதற்குள் நேரமாகிவிடும் என்பதால், நானும் என் தோழன் ராமும் அவனது இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் 8 கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ள நகரத்திற்கு பயணித்தோம். ஒரு நான்கு கிலோ மீட்டர் பயணத்திற்கு பிறகு எதிரே கட்டுபாடற்று லாரி ஒன்று வேகமாக வந்தது. அப்போது எதிர்பாராத விதமாக ராமின் வாகனத்தில் பிரேக் வயர் அறுந்து போனது, கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் பின்னால் இருந்த என்னை சாலையின் ஓரமாக தள்ளிவிடவும் அந்த லாரி வந்து அவன் மேல் மோதவும் சரியாக இருந்தது. இது அனைத்தும் கன நேரத்தில் நடந்து முடிந்துவிட்டது. அந்த விபத்தில் ராம் அங்கேயே இறந்து விட்டான். இந்த நிகழ்ச்சிக்கு பிறகு நான் இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் பயணம் செய்வதை நிறுத்திக்கொண்டேன். என் வாழ்நாளின் மறக்க முடியாத நண்பன் ராம், அவன் நினைவாக தான் எனது பெரும்பான்மையான கடவுசொல்களில் கூட அவனுடைய பெயரை உபயோகிப்பேன் என்று சீதா சொல்லி முடிக்க சரண்யாவின் கண்களில் கண்ணீர் எட்டி பார்த்தது.

மறுநாள், சரண்யா ரகுவிடம் நடந்த எல்லாவற்றையும் கூறினாள். ரகு எல்லாவற்றையும் பொறுமையாக கேட்டுவிட்டு சீதாவின் இறந்த கால நண்பன் குறித்து
வருந்தினான். இப்போது தான் ரகுவிற்கு புரிந்தது சீதா ஏன் தன்னுடன் இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் வரவில்லை என்று. சீதாவின் மன வருத்தத்திற்கு முழுமையாக
ஆறுதல் அளிக்கமுடியாது என்றாலும், ஓரளவிற்கு முடியும் என நினைத்துகொண்டான். மூன்று நாட்களுக்கு பிறகு, ரகு சீதாவை தன்னுடன் காபி அருந்த அழைத்தான்.
அவளும் சரண்யா அன்று விடுமுறை என்பதால் அவனுடன் செல்ல முடிவெடுத்தாள். வெகுநாட்களுக்கு பிறகு இருவரும் தனியே பேசிக்கொள்ளும் வாய்ப்பிருந்தும் நிமிடங்கள் யாவும் மௌனங்கள் மட்டுமே விழுங்கி கொண்டிருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் தனது மௌனத்தை முறித்த ரகு, உன் நண்பனுக்காக நானும் வருந்துகிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்துவிட்டான்.

இரண்டு வாரங்களுக்கு பிறகு, அது ஒரு அழகிய கார்காலம். மேக மூட்டங்கள் அடுக்குமாடி கட்டிடங்களை முட்டிக்கொண்டிருந்தன. வழக்கம் போல சீதா மற்றும் சரண்யா அலுவலகத்திற்கு சீக்கிரமே வந்துவிட்டார்கள். அப்பொழுது ரகு வேகமாக அலுவலகத்திற்குள் நனைந்த படி ஓடிவந்தான். அவனது உடைகள் மழையில் நனைந்து இருந்தது. நேராக சீதாவின் இருக்கைக்கு வந்தவன், அவளிடம் என்னுடன் ஒரு ஐந்து நிமிடம் வெளியே வரமுடியுமா என்றான். அவளுக்குள் காதல் ஒளிந்திருப்பது உண்மை என்பதால் என்னவோ, அவ்வளவு அவசரமாக ரகு கேட்டதும் ஏன்? எதற்கு? என்று எதுவுமே கேட்காமல் ரகுவுடன் நடக்க ஆரம்பித்தாள் சீதா. ரகு சீதாவை அழைத்து கொண்டு அலுவலகத்திற்கு வெளியே சென்றான். ரகுவை பின்தொடர்ந்த சீதா ஒரு ஐந்து அடி இடைவெளி விட்டே அவனுடன் நடந்தாள். ரகு ஒரு ஐம்பது அடி கடந்தவுடன் நின்றான், அப்போது அவன் மட்டும் மழையில் நனைய தொடங்கினான். ஐந்தடி இடைவெளியில் வந்த சீதாவின் மேலே மஞ்சள் நிற வெயில் மட்டும் அணைத்து கொண்டிருந்தது. இந்த மழை காட்சியை சீதா கண் கொட்டாமல் ரசிக்க தொடங்கினாள். இந்த காட்சியை சீதாவின் கண்களில் பதிவு செய்யவே ரகு அவ்வளவு அவசரமாக அவளை அழைத்து வந்தான். அப்போது எதிர்பாராத விதமாக சீதாவின் கைகளை பற்றி நான் உன்னை காதலிக்கிறேன் என்றான் ரகு. இதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத சீதாவும் தன் மனதிற்குள் ஒளித்து வைத்திருந்த காதலை ரகுவிடம் கண்களால் பரிமாறினாள்.

முற்றும்.

டிஸ்கி:

இந்த கதையில் வந்த சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

அதே பூமி.. அதே பானு...

2011-07-14T16:26:00.001+05:30

பொதுவாக பெண் பாடகர்கள் பார்ப்பதற்கு அந்த அளவிற்கு அழகாக இருக்க மாட்டார்கள். ஆனால் அவர்களின் குரலை கேட்டால் அதற்கு எதிர்மறையாக இருக்கும். இதில் சில விதிவிலக்கான பாடகர்களும் உண்டு. அந்த வகையில் ஸ்ரேயா கோஷலும் ஒருவர். விருமாண்டி படத்தில் வரும் "உன்ன விட..." பாடலை கேட்ட நாள் முதல் இவரின் குரலிற்கு நான் அடிமை. இவர் ஹிந்தி, தமிழ் , கன்னடம் என்று எல்லா மொழிகளிலும் பாடல்களை பாடியுள்ளார். இவரின் எல்லா பாடல்களையும் பெரும்பாலும் கேட்டு ரசிப்பது எனக்கு வழக்கம். அந்த வகையில் தற்போது அதிகமாக கேட்டு ரசித்து கொண்டிருப்பது கன்னட மொழியில் வெளியான "ஈ பந்தனா" திரைப்படத்தில் வருகின்ற "அதே பூமி.. அதே பானு.." பாடல். இவருடன் சோனு நிகமும் இணைந்து பாடியிருப்பார். சோனு நிகமும் இவருக்கு சளைத்தவர் அல்ல.
சோனு நிகம் பாடிய அனைத்து பாடல்களும் பெரும்பாலும் ஹிட் ஆகிவிடும்.

இந்த பாடலை பார்க்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்....

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 9

2011-07-14T01:06:00.003+05:30

கடந்த பாகத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 8

பாகம் 9

"நான் பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு படிக்கும் முன்பு வரை எனக்கு ஆண் நண்பர்கள் கிடையாது. அது இரு பாலர் பயிலும் பள்ளியாக இருந்தாலும் இறுதி ஆண்டுக்கு முன்பு வரை என்னுடன் பயின்ற எந்த ஒரு மாணவர்களிடமும் பேசி பழகியது இல்லை. இறுதி ஆண்டில் தான் என்னை போலவே யாருடனும் அதிகம் பேசாத ராம் என்கிற நண்பன் கிடைத்தான். வேதியியல் பாட பிரிவில் ஆய்வு கூட சோதனை வகுப்பில், ஒரு குழுவிற்கு இரண்டு பேர் என்று ஆசிரியர் பிரித்துவிடுவார். அப்படி பிரித்து விடுவதற்கு வகுப்பில் ஆண்களின் எண்ணிக்கையும் பெண்களின் எண்ணிக்கையும் சமமாக இருந்ததால், ஆண்களையும் பெண்களையும் தான் சீட்டில் எழுதி போட்டுள்ள நம்பரை தனித்தனியாக தேர்ந்தெடுக்க சொன்னார். அப்படி எந்த ஆணிற்கும், பெண்ணிற்கும் ஒரே நம்பர் வருகிறதோ அவர்கள் இரண்டு பேரும் ஒரு குழு. இந்த குழு வருடம் முழுவதும் கடை பிடிக்கப்படவேண்டும். அந்த வகையில் நானும் ராமும் நம்பர் 3 ஐ தேர்ந்தெடுத்ததால் ஒரு குழுவாக செயல்படவேண்டிருந்தது. அந்த வகையில் தான் எனக்கும் ராமிற்கும் நட்பு மலர்ந்தது. வேதியியல் ஆசிரியர் அனுசரித்த இதே முறையை மற்ற பாடங்களான இயற்பியல் மற்றும் விலங்கியல் பாட ஆசிரியர்களும் கடைபிடித்தனர். அதிர்ஷ்டவசமாக அவற்றிலும் நானும் ராமும் ஒரு குழுவாக இணைந்தோம்.

இவ்வாறு வேதியியல் ஆய்வுகூடத்தில் பணிபுரியும் பொது ஒருநாள் கைகளில் சில துளி அமிலம் பட்டுவிட்டது. பதறி போன ராம் தான் எனக்கு முதலுதவி செய்தான். அன்று முதல் அமிலங்களில் வேலை செய்யும் பொது என்னை அவற்றை நெருங்க விடமாட்டான். மிகவும் உரிமையுடன் தடுத்து நிறுத்துவான். தான் வீட்டில் இருந்து கொண்டு வந்த மதிய உணவை என்னுடன் பகிர்ந்து கொள்வான். இவ்வாறு கொஞ்சம் கொஞ்சமாக என்னுடைய நெருங்கிய நண்பனாக மாறிவிட்டான் ராம். மற்ற மாணவர்களை காட்டிலும் ராம் மிகவும் புத்திசாலி. ஆனால் தனக்குள் இருக்கும் திறமையை வெளிக்காட்டிகொள்ள மாட்டான். கணக்கு பாடத்தில் அவன் மக்கு, இருந்தாலும் விலங்கியல் மற்றும் இதர பாடங்களில் நன்றாக செயல்படுபவன். கவிதைகள் எழுதுவது, ஓவியங்கள் வரைவது என்று பல கலைகளை நன்றாக செய்பவன். ஆனால் இது அவனுக்கும் எனக்கும் மட்டுமே தெரிஞ்ச ஒரு விஷயம். அவனுடன் நெருங்கி பழகிய பின்னர் தான் எனக்கே அவனை பற்றிய விஷயங்கள் தெரிந்தன. அவனது இல்லத்திற்கு ஒரு நாள் மதிய இடைவேளையின் போது அழைத்து சென்றான். அது வரை நான் யாருடனும் இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் சென்றதில்லை அன்று தான் முதல் முதலில் ராமுடன் சென்றேன். யாரும் பார்த்து தவறாக பேசிவிடக்கூடாது என்பதற்காக முகத்தை முக்காடால் மறைத்து கொண்டு சென்றேன். ராமின் வீட்டிற்கு சென்ற பிறகு தான் தெரிந்தது அவனது கலை உலகம். அவனது அறை முழுவதும் அவன் வரைந்து வைத்திருந்த ஓவியங்கள் நிரம்பி வழிந்தன. அவற்றை பார்த்தபோது மனதிற்குள் பிரமிப்பு. காரணம் அவனது மனக்கண்ணாடியின் பிரதிபலிப்பாக விளங்கின ஒவ்வொரு ஓவியமும்.

இவ்வளவு திறமைகள் இருக்கும் போது ஏன் எதையும் வெளிக்காட்டிகொள்ளாமல் உனக்குள் வைக்கிறாய் என்று கேட்டால்,என்னுடைய சுய சந்தோசத்திற்காக மட்டுமே இவற்றை செய்கிறேன் என்பான் விநோதமாக. எல்லா பாடங்களிலும் சிறந்து விளங்குகிறாய், ஆனால் கணித பாடத்தில் மட்டும் சொதப்புகிறாய் என்றால், அந்த பாடத்தை எடுக்கும் ஆசிரியையை எனக்கு பிடிக்கவில்லை என்பான் சிரித்தபடி. நான் பழகிய முதல் ஆண் நண்பனே சற்றுவிநோதமானவனாக இருந்தது எனக்குள் வியப்பே. ராமிற்கு தந்தை கிடையாது, அம்மா மட்டுமே. அவனுடைய அம்மாவின் சமையலை நான் பல நாட்கள் மதிய உணவை அவன் பகிர்ந்துகொள்ளும் போது ருசித்திருக்கிறேன். அனால், அன்று தான் சுட சுட ருசித்தது. அவனுடைய அம்மாவின் அன்புடன் சேர்த்து ருசித்ததாலோ என்னவோ, அவர்களின் சமையலுக்கு மட்டுமல்லாது அன்பிற்கும் அடிமையாகி போனேன். ராமுடன் பகிர்ந்து கொண்ட நினைவுகள் ஏராளம். தாவரவியல் பாட ஆய்வு கூடத்திற்காக பூக்களை தேடி சென்றது, விலங்கியல் பாடத்திற்காக கரப்பான் பூச்சி, எலி போன்றவற்றை பிடித்தது என்று அனைத்தும் மனதோடு நிற்கின்றன இன்றளவும்" என்று மேலும் தொடர்ந்தாள் சீதா.

(பின் தொடருங்கள்...)

டிஸ்கி:

இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

சங்கில் கடல் இரையும் சத்தம் கேட்பது எப்படி..?

2011-07-01T12:33:00.000+05:30

சங்கு வாங்கும் பொது நாம் பார்த்திருப்போம், பெரும்பாலும் அனைவரும் அதை காதில் வைத்து கடல் இரையும் சதம் வருகிறதா என்று பரிசோதித்து வாங்குவார்கள். அப்படி என்றால், உண்மையில் சங்கில் கடலின் இரைச்சல் சத்தம் கேட்குமா என்ன?. இதற்கு பின்னால் அறிவியல் காரணங்கள் இருப்பது அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. எதிரொலி பற்றி நமக்கு தெரியும், ஒலியின் ஒரு குணமான எதிரொலியின் காரணமாக தான் இந்த சத்தம் கேட்கிறது என்பது தான் உண்மை. காற்றில் எப்பொழுதுமே இது போன்ற எதிரொலிகள் உண்டாகி கொண்டே தான் இருக்கின்றன. ஆனால், அது நம் காதுகளுக்கு கேட்கும் அளவிற்கு உரக்க எழும்புவதில்லை. அப்படி சங்கை காதில் வைத்து கேட்கும் போது காற்றிலுள்ள சில குறிப்பிட்ட அதிர்வெண் கொண்ட ஓசை அலைகளே எதிரொலிக்கின்றன. எந்த அதிர்வெண் இவ்வாறு பிரதிபலிக்கின்றது என்பது அதற்குள் உள்ள கன அளவை பொறுத்தே அமைகிறது என்பது வேறு விஷயம். இவ்வாறு பிரதிபலிக்கும் ஓசையும் அதே அதிர்வெண்ணில் உள்ள ஓசையும் சேரும் போது இனிய அனுநாதம் உண்டாகி, ஓசையின் தீவிரம் பல மடங்காக அதிகரிக்கும் போது நம் காதுகளால் கேட்க முடிகிறது. இதனால் தான் கடல் இரைச்சல் போன்ற நாதம் சங்கில் கேட்கிறது என்பது உண்மை.

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 8

2011-06-30T23:43:00.003+05:30

கடந்த பாகத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 7

பாகம் 8

மூன்று நாட்களுக்கு பிறகு, அலுவலகமே பணி சுமைக்குள் மூழ்கி கிடக்க ரகுவோ சீதாவின் நினைவில் மூழ்கி கிடந்தான். அவள் நினைவென்னும் கார்மேகம் சூழ்ந்ததாலோ என்னவோ ரகுவின் முகத்தில் தாடி பயிர் செழித்து வளர்ந்து நின்றன. அலுவலகத்திற்குள் இருந்ததால் வெளியே மழை மேள தாளத்துடன் வெளுத்து கட்டிகொண்டிருப்பதை யாரும் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அப்போது விழுந்த ஒரு பேரிடியால் அலுவலகத்திற்குள் மின்சாரம் தடைபட்டது. திடீரென போன மின்சாரத்தால் மின் விளக்குகள் பாதிக்கப்பட்டன. ஆனால் கணிப்பொறிகள் மட்டும் இயங்கி கொண்டிருந்தன, சீதாவின் கணிப்பொறியை தவிர. அனைவரின் கணிபொறியும் இயங்க தனது கணிப்பொறி மட்டும் இயங்காமல் போனதால் பதறி போன சீதா, உதவிக்கு சரண்யாவை அழைத்தாள். சரண்யாவும் முயன்று பார்த்தாள், அவளாலும் முடியவில்லை. இதை எல்லாம் அமைதியாக கவனித்துகொண்டிருந்தான் ரகு. இறுதியாக சரண்யா ரகுவை அனுகினாள். "மின்சாரம் தடை பட்டதிலிருந்து சீதாவின் கணினி செயல் படவில்லை கொஞ்சம் என்ன கோளாறுன்னு பார்க்கிறிங்களா?" என்று கேட்டால் சரண்யா. "சீதாவிற்கு இதில் எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை என்றால் வந்து பார்கிறேன்" என்றான் ரகு. சீதா மௌனம் காத்தாள். சரண்யா ரகுவிடம் பார்வையால் கெஞ்ச, ரகு தனது இருக்கையில் இருந்து எழுந்து சீதாவின் கணினியை சரி பார்க்க சென்றான். ரகு சீதாவின் கணினி மேலே கை வைக்கவும் மின்சாரம் வரவும் சரியாக இருந்தது. அப்போது தான் ரகு கவனித்தான், கணினிக்கு தடை இல்லாமல் மின்சாரத்தை அளிக்கும் அந்த சாதனத்திற்கும் கணினிக்கும் உள்ள தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டிருப்பது. அதை சரி செய்துவிட்டு கணினிக்கு உயிர் கொடுத்தான் ரகு.

கணிபொறியின் திரையில் கடவுசொல்லை கேட்டவாறு நின்றது. எதோ ஒரு நியாபகத்தில் "பாஸ்வேர்ட் என்ன?" என்று ரகு கேட்க, "ராம்1996" என்றாள் சீதா. இதை கேட்ட ரகு ஒரு நிமிடம் மனதிற்குள் யோசித்துவிட்டு அதை தட்டச்சு செய்தான். பழைய படி கணினி வேலை செய்ய தொடங்கியது. ரகுவும் சரண்யாவும் அங்கிருந்து தங்களது இருக்கைக்கு சென்று தங்களுக்குள் யோசிக்க தொடங்கினார்கள். சரண்யாவிற்கு அண்ணன், தம்பி யாரும் இல்லை. மேலும் அவளுடைய தந்தையின் பெயரும் ராம் இல்லை, பின்னர் அது யாருடைய பெயராக இருக்கும்? ஏன் என்று வைத்திருக்கிறாள். என்று பல வழிகளில் யோசிக்க தொடங்கினார்கள். இறுதியில் குழப்பம் மட்டுமே மிஞ்சியது. உடனே இதை சீதாவிடம் கேட்டால் ஏதாவது தப்பாக நினைப்பாளோ என எண்ணி அடுத்த நாள் கேட்கலாம் என் முடிவெடுத்தாள் சரண்யா. மறுபுறம் ரகுவோ மண்டையை பிய்த்து கொண்டிருந்தான். அலுவலகத்தில் யாராவது ராம் என்ற பெயரில் இருக்கிறார்களா என்று விசாரிக்கும் அளவிற்கு சென்றுவிட்டான் ரகு. பெண்கள் பொதுவாக தாங்கள் மிகவும் நேசிக்கும் நபர்களின் பெயரை தான் கடவுசொல்லாக பயன்படுத்துவார்கள் என்ற எண்ணம் தான் ரகுவின் குழப்பத்திற்கு காரணம்.

அடுத்தநாள் சீதாவும் சரண்யாவும் வழக்கம் போல ரகுவை அழைக்காமல் காபி அருந்த சென்றுவிட்டனர். சரண்யா எப்படியாவது இன்று யார் அந்த ராம் என்று தெரிந்து கொண்டாகவேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் இருந்தாள். சீதாவிடம் மெல்ல பேச்சு கொடுக்க தொடங்கினாள் சரண்யா. பேச்சுவாக்கில் அப்படியே கேட்டாள் "உங்களுடைய பாஸ்வேர்ட்ல இருக்கும் ராம் என்ற பெயர் யாருடையது?". சரண்யாவின் மீது சீதா ஒரு வித்தியாசமான பார்வையை வீசினாள். "நீங்கள் எதுவும் வித்தியாசமாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை என்றாள் மட்டும் சொல்லுங்கள், இல்லை என்றால் வேண்டாம்" என்று அமைதியாக கூறினாள் சரண்யா. சீதா சரண்யாவை நோக்கி ஒரு பெரு மூச்சை விட்டுவிட்டு சொல்ல தொடங்கினாள்.

(பின் தொடருங்கள்...)

டிஸ்கி:

இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

காதுகளுக்கு பின்னால் துளசியை ஏன் வைக்கிறார்கள்..?

2011-06-27T23:26:00.000+05:30

நாம் கோவில்களில் பார்த்திருப்போம், முக்கியமாக பெருமாள் கோவில்களில் துளசியை காதுகளுக்கு பின்னால் வைத்திருப்பார்கள் பக்தர்கள். இதற்கு இந்து மதத்தில் காலம் காலமாக கடைப்பிடித்து வரப்படும் ஐதீகம் காரணங்களாக இருந்தாலும், இதற்கு பின்னால் அறிவியல் காரணம் இருப்பது பெரும்பாலும் யாருக்கும் தெரியாத விஷயமே. உடலில் மிக அதிகமாக உறிஞ்சும் சக்தியுடையது நமது காதுகளுக்கு பின்புறம் உள்ள பகுதியாகும். துளசியின் மருத்துவ குணம் அனைவரும் அறிந்த விஷயம். அத்தகைய துளசியின் மருத்துவ குணங்கள் காதுகளுக்கு பின்னால் உள்ள பகுதி வழியாக வேகமாக ஊடுருவி செல்லும் என்பதற்காக தான் காதுகளுக்கு பின்னால் துளசியை சூடும் வழக்கத்தை நமது முன்னோர்கள் கடைப்பிடித்து வந்தனர். நகரங்களில் இவ்வாறு காதுகளுக்கு பின்னால் வைக்கும் பக்தர்களை பார்ப்பது அறிதாகி விட்டது. ஆனால், கிராமங்களில் இன்னும் இந்த பழக்க வழக்கம் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.

காதுல பூ ஏன் வைக்கிறாங்கன்ணு தெரியல..? ஒரு வேளை பூவில் கூட மருத்துவ குணங்கள் இருக்குமோ...?

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 7

2011-06-21T00:29:00.002+05:30

கடந்த பாகத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 6

பாகம்7

இரண்டு வாரங்கள் சீதாவும் ரகுவும் பேசிக்கொள்ளவே இல்லை. ஒரு நாள் மாலை வேலை சரண்யா, ரகுவின் இருக்கைக்கு சென்றாள். "என்னுடன் காஃபி அருந்த வருவீங்களா?" என்று ரகுவிடம் கேட்டாள் சரண்யா. ரகு போகலாமா? வேண்டாமா? என யோசிக்க தொடங்கிய நொடிப்பொழுது, சரண்யா இடைமறித்து "வரமாட்டேன் என்று மட்டும் சொல்லாதீர்கள்" என்று மெல்லிய குரலில் ரகுவை விழித்தாள். ரகுவால் அதற்கு மேல் யோசிக்க முடியாமல் அவளுடன் நடக்க தொடங்கினான். சீதா இதையெல்லாம் ஓரக்கண்ணால் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தாள்.

இருவரும் காஃபி கோப்பைக்குள் வெறித்து பார்த்தபடி இரண்டு நிமிடங்களை கரைத்தார்கள்.. "பேசலாமா..?" என்றவாறு சரண்யா தனது மௌனத்தை முதலில் கலைத்தாள். ரகுவும் "...ம்ம்" என்றான். அதன் பின்னர் சரண்யா கேட்டாள், "உங்களுக்கும் சீதாவிற்கும் ஏதாவது பிரச்சனையா..? சில வாரங்களாக நீங்களும் சீதாவும் சரியாக பேசிக்கொள்வதில்லை, எங்களுடன் காஃபி அருந்த வருவதில்லை. என்னிடமாவது சொல்லலாம் அல்லவா?" என்று வினவினாள். "அப்படி எல்லாம் ஒன்றும் இல்லை, கொஞ்ச நாட்களாக வேலை பழு அதிகம். அதனால் தான் முன்பு போல என்னால் மற்ற விஷயங்களில் கவனம் செலுத்த முடியவில்லை" என்றான் ரகு. "என்னால் இதை நம்ப முடியாது, இது உங்களுக்கும் தெரியும். எது எப்படியோ, நான் ஏன் உங்களிடம் நெருங்கி பழகுகின்றேன் என்று உங்களுக்கு தெரியுமா??" என கேட்டாள் சரண்யா. "என்ன கேள்வி இது? நீ இந்த அலுவலகத்திற்கு புதியவள், அது போக நாம் இருவரும் ஒரே அலுவலகத்தில் பணி புரிகிறோம். பணி நிமித்தமாக உதவிகள் தேவை படும் போது ஒருவருக்கொருவர் உதவிகள் செய்து கொள்ளலாம்" என்றான் ரகு. "அது சரி தான், அதற்கு தான் இங்கே பல பேர் இருக்கிறார்களே? பிறகு ஏன் உங்களிடம் மட்டும் கேட்கவேண்டும்?" என்றாள் சரண்யா. "ஆமாம், சரிதான். ஏன் என்னிடம் மட்டும் கேட்க வேண்டும். இப்படி பொடி வைத்து பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு நேரடியாக விஷயத்திற்கு வருகிறாயா?" என்றான் ரகு. "...ம்ம் சரி, சென்ற வருடம் எங்கள் வீட்டில் ஒரு தூக்கமான சம்பவம் நடந்தது. உங்கள் வயதில் எனக்கிருந்த ஒரே ஒரு அண்ணன் விபத்தில் இறந்துவிட்டார். அவர் வழக்கமாக இரண்டு சக்கர வாகனப் பந்தயங்களில் கலந்து கொள்பவர். அப்படி ஒருநாள் பந்தயத்தில் வேகமாக வாகனத்தை ஓட்டிச் செல்லும் போது விபத்துக்குள்ளாகி சம்பவ இடத்திலேயே இறந்து விட்டார்" என்றாள். "இன்றோடு அவர் இறந்து ஒரு வருடம் ஆகிறது. அவருடைய பெயரும் ரகு தான். மேலும் பார்ப்பதற்கு கிட்டதட்ட உங்களை போலவே இருப்பார். அதனால் தான் உங்களுடன் நான் கொஞ்சம் நெருங்கி பழகுகின்றேன்" என்றாள் சரண்யா.

சரண்யாவிற்கு எப்படி சமாதானம் சொல்வதென்று தெரியாமல் விக்கி தவித்தான் ரகு. "கவலை படாதே.. என்னை உன் சகோதரன் போல நினைத்துக்கொள். உனக்கு ஆட்சேபணை இல்லை என்றால் என்னை நீ 'அண்ணன்' என்றே அழைக்கலாம் என்றான்" ரகு. "சரி அண்ணா" என்றாள் சரண்யா. "இப்பொழுதாவது உண்மையை சொல்லுங்கள், உங்களுக்கும் சீதாவிற்கும் என்ன பிரச்சனை?" என்று மீண்டும் வினவினாள். சரண்யாவின் மீது நம்பிக்கை வந்ததால் உண்மையாக நடந்த விஷயங்களை சொன்னான் ரகு. "உங்கள் இருவருக்குள்ளும் இவ்வளவு விஷயம் நடந்திருக்கிறதா?" என்று ஆச்சரியத்தில் கண்கள் விரிய வினவினாள் சரண்யா. "இனிமேல் கவலையை விடுங்கள் அண்ணா, உங்கள் பிரச்சனைக்கு முதலில் முடிவு காண்போம். முதலில் சீதாவிற்கு இரண்டு சக்கர வாகனம் மீது எதற்கு இவ்வளவு வெறுப்பு என்று கண்டு பிடிப்போம், அதன்பிறகு இதற்கு ஒரு நல்ல முடிவை கண்டுபிடிப்போம்" என்றாள் சரண்யா. "சரி, ஆண்டவன் விட்ட வழி" என்று பெருமூச்சு விட்டபடி ரகு அங்கிருந்து நகர ஆரம்பித்தான். சரண்யாவும் அவனை பின் தொடர்ந்து நடக்க ஆரம்பித்தாள்.

சரண்யா அவளுடைய இருக்கையில் அமர்ந்த நொடி பொழுதில் சீதா அங்கு வந்தாள். "எங்கே சென்றாய்..? உன்னை எங்கெல்லாம் தேடுவது" என்றாள் சீதா. நானும், ரகு அண்ணாவும் என்று சொல்ல வந்தவள், அவற்றை விழுங்கி விட்டு "நானும் ரகுவும் காஃபி அருந்த சென்றோம்" என்றாள். இப்பொழுதே அண்ணன் என்று சொல்லிவிட்டால் இவர்களுடைய காதலை சேர்த்து வைக்கும் ஒரு துருப்பு சீட்டை இழக்க நேரிடும் என்பதை அவள் மனது உணர்த்தியதுதான் அதற்கு காரணம். "சரி, என்னுடன் நீ காஃபி குடிக்க வரவில்லையா?" என்றாள் சீதா. இப்பொழுதுதான் குடித்தேன், இருந்தாலும் பரவா இல்லை, துணைக்கு நானும் வருகிறேன் என்று சீதாவுடன் கிளம்பினாள் சரண்யா.

(பின் தொடருங்கள்...)

டிஸ்கி:

இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

அவன்-இவன்

2011-06-18T22:21:00.001+05:30

பாலாவின் படங்கள் என்றாலே எனக்கு எதிர்பார்ப்புகள் உண்டு. சேது திரைப்படத்தை தவிர அவரின் எல்லா திரைப்படங்களையும் முதல் நாளே பார்த்துவிட்டேன். அந்த வரிசையில் இந்த படமும் அடக்கம். நேற்று இரவு தான் இந்த திரைப்படத்தை எனது நண்பன் பிரமோத்துடன் பெங்களூர், தாவேரிகரையில் உள்ள லக்ஷ்மி திரை அரங்கத்தில் பார்த்தேன்.

ஒரு கிராமத்தில் உள்ள திருட்டு குடும்பத்தையும் அந்த ஊரில் வசிக்கும் வாழ்ந்து கெட்ட ஜமீன்தாரையும் பற்றியது தான் இந்த திரைப்படம். படத்தின் ஆரம்பம் முதல் ஆர். கே வின் அறிமுகம் வரை நகைச்சுவை காட்சிகள் தான், என்ன.. ஆங்காங்கே சில இடங்களில் பச்சையான வசனங்களுடன் களைகட்டுகின்றது. ஆர்.கே படத்திற்குள் வந்ததும் நாம் படத்தின் நிறைவுக்கு அருகில் வந்து விட்டோம் என்று யூகிக்க முடிந்தது. இந்த திரைப்படத்திலாவது முடிவு கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருக்கும் என் எதிர்பார்த்திருந்தேன், ஆனால் வழக்கம் போலவே இந்த படத்தையும் முடித்து விட்டார். இந்த படத்தில் எனக்கு பிடித்த விஷயம் விஷால் மற்றும் ஜீ.எம்.குமாரின் நடிப்பு. இவர்களின் நடிப்புக்கு இடையில் அனைத்தும் காணாமல் போய்விட்டது. ஆர்யாவின் கதாபாத்திரம் எனக்கு பிதாமகன் படத்தில் வந்த சூர்யாவை நியாபகப்படுத்தியது.

வழக்கமான பாலா திரைப்படங்களில் இருக்கும் கதை, கருத்து என எதையும் எதிர் பார்க்காமல் செல்வது நல்லது. பாலாவின் திரைப்படங்கள் பொதுவாக கிராமத்து மக்களின் இயல்பான வாழ்க்கை முறையையும் உரையாடல்களையும் கொண்டிருக்கும். அது இந்த திரைப்படத்தில் கொஞ்சம் அதிகப்படுத்தியே காட்டப்பட்டுள்ளது. சில இடங்களில் காது கொஞ்சம் அதிகமாகவே கூசுகிறது. நான் எதிர்பார்த்து சென்றிருந்த இரண்டு பாடல்கள் படத்தில் இல்லாமல் போனது வருத்தமே.

மொத்தத்தில் அவன்-இவன் ஒரு முறை பார்க்க... ரசிக்க... சிரிக்க... அழுக....

டிஸ்கி:
உலக சினிமா ரசிகர்கள் எல்லாம் தயவு செய்து ஓரம் கட்டிவிடுங்கள்.

Food, Inc.

2011-06-17T00:04:00.004+05:30

பொதுவாக திரைஅரங்கங்களில் திரைப்படங்கள் திரை இடுவதற்கு முன்பு சில நிமிடங்கள் ஓடக்கூடிய ஆவணத்திரைப்படங்கள் போடுவார்கள். நாம் அந்தமாதிரி திரையிடப்படும் ஆவணப்படங்களை பெரும்பாலும் கண்டு கொள்வதில்லை. ஆனால் [Food, Inc.] இது 93 நிமிடங்கள் ஓடக்கூடிய முழு நீள ஆவணத்திரைப்படம் ஆகும். இந்த திரைப்படம் 2008 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. எனது முந்தைய அலுவலகத்தில் பணிபுரியும் போது, தம்பி வினோத் கொடுத்த இந்த படத்தை கிட்டத்தட்ட ஒரு வருடத்திற்கு பிறகு இப்பொழுது தான் முழுமையாக பார்த்து முடித்தேன்.

அப்படி என்ன தான் இந்த ஆவணப்படத்தில் இருக்கிறது என்ற நீங்கள் நினைக்கலாம். மனிதன் வாழ்வதற்கு அத்தியாவசமானவை உணவு, உடை மற்றும் இருப்பிடம் ஆகிய மூன்றும் தான். இதில் மிக முக்கியமான ஒன்று உணவு. அப்படி பட்ட உணவு நடைமுறை காலத்தில் எந்த அளவிற்கு சுத்தமாகவும், சுகாதாரமாகவும் நம்மை வந்து அடைகிறது என்பதை பற்றி தான் இந்த படம் பேசுகிறது. இந்த திரைப்படத்தில் காட்டப்பட்டுள்ள விஷயங்கள் வெளிநாட்டில் நடப்பதாக காட்டினாலும், நம் நாட்டிற்கும் இந்த நிலை கூடிய விரைவில் வரலாம்.

நம் நாட்டில் பெரும்பாலும் அசைவ உணவுகள் சமைப்பதற்கு இறைச்சி வகைகள் குறந்த பட்சம் சுத்தமாகவும் உடனுக்குடன் கிடைத்துவிடும். ஆனால் வெளிநாடுகளில் பெரும்பாலும் அவர்கள் இறைச்சி கடைகளுக்கு சென்று வரிசையில் நின்று வாங்குவதில்லை. பல்பொருள் அங்காடிகளில் பதப்படுத்த முறையில் விற்கப்படும் இறைச்சி வகைகளை தான் வாங்கி சமைத்து உண்கிறார்கள். அவ்வாறு பதப்படுத்தப்பட்டு விற்பனைக்கு வரும் இறைச்சி எவ்வாறு வளர்க்கப்பட்டு, வெட்டப்பட்டு பதப்படுத்தப்பட்டு விற்பனைக்கு வருகிறது என்பதை அக்கு வேறாக ஆணி வேறாக பிரித்து காட்டி இருக்கிறார்கள்.

இறைச்சி மட்டுமல்லாது மக்காசோளம், பீன்ஸ் போன்ற தானியங்கள் உற்பத்தி செய்வதில் என்ன கூத்தெல்லாம் நடக்கிறது என்பதை வெட்ட வெளிச்சமாக நமக்கு படம் பிடித்து காட்டி இருக்கிறார்கள். இந்த திரைப்படத்தை பார்க்கும் நண்பர்கள் KFC, McDonalds போன்ற இடங்களில் உண்பதற்கு கொஞ்சம் யோசிப்பார்கள் என நம்புகிறேன்.

இவ்வாறு கிடைக்கும் உணவினை உண்பதால் ஏற்படும் பின் விளைவுகள் பற்றி அதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடமே நேற்முகம் காண்பதன் மூலமாக நமக்கு விளக்குகிறார்கள். E. coli பற்றி கொஞ்ச நாட்களுக்கு முன்பு சில பேச்சுவார்த்தைகள் அடிபட்டன. அதனை பற்றியும் இந்த படத்தில் பேசி இருக்கிறார்கள். வாய்ப்பு கிடைத்தால் இணையத்தில் இருந்து பதிவிறக்கம் செய்து பார்க்கவும்.

படத்தின் முன்னோட்டம் கீழே...

I Want To Tell You Something

2011-06-14T00:16:00.004+05:30

கொஞ்ச நாட்களாக இந்த பாடலை என்னை அறியாமல் அடிக்கடி எனக்குள் பாடிக்கொண்டிருக்கிறேன். 1987ஆம் ஆண்டு பிரபு மற்றும் ராதா நடிப்பில் வெளிவந்த "ஆனந்த்" திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற பாடல் இது. இந்த பாடலை ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழ் வரிகளுக்கு ஏற்றவாறு SPB அவர்கள் மிக இயல்பாக ஏற்ற இறக்கங்களுடன் பாடியிருப்பார். பாடலின் வரிகள் கீழே...

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE

I WANT TO TELL U SOMETHING

ITS A LOVE STORY ITS A TRUE STORY

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE

பூ ஒன்று பூஜைக்கென்று,

கொடியினில் பிறந்தது.

பூ மாலை போல வாழ,

கனவினை வளர்த்தது.

பூ ஒன்று பூஜைக்கென்று,

கொடியினில் பிறந்தது.

பூ மாலை போல வாழ,

கனவினை வளர்த்தது.

புதிய பூபாளம் கேட்டது,

பூவும் கண்கொண்டு பார்த்தது.

இனிய தேவார பாடலும்,

இணைந்து காற்றோடு பாடுது.

தான் அறியாத பொழுதினில்,

பூவும் வழிமாறி பிரிந்தது.

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE HEY

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE

ITS A LOVE STORY ITS A TRUE STORY

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE

நீ எந்தன் நிழல் என்று,

நினைத்தது மனது தான்.

ஆனந்தம் மலரும் என்று,

தவித்தது கனவு தான்.

நீ எந்தன் நிழல் என்று,

நினைத்தது மனது தான்.

ஆனந்தம் மலரும் என்று,

தவித்தது கனவு தான்.

எனது மனம் இன்று தனிமையில்,

உனது உறவென்னும் இனிமையில்.

புதிய சங்கீதம் படிக்குதே,

வெளியில் சொல்லாமல் துடிக்குதே.

நான் அறியாத உணர்வுகள்,

நீ எனதென்று உணர்த்துதே.

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE HEY

I WANT TO TELL U SOMETHING

ITS A LOVE STORY ITS A TRUE STORY

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE

I WANT TO TELL U SOMETHING

WAIT A MINUTE

இந்த பாடலை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

I want to tell you something

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 6

2011-06-12T21:57:00.004+05:30

கடந்த பாகத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 5

பாகம் 6

திடீர் மழை கொடுத்த சந்தோசத்தில் நனைந்திருந்த ரகு, இன்னும் கொஞ்ச நேரம் மழை நீடிக்க வேண்டும் மனதிற்குள் வேண்ட, மழையை நிறுத்தி அவனது வேண்டுதலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தான் வருண பகவான். அதன் பின் மூன்று பேரும் பணிக்கு திரும்பினார்கள். இரண்டு வாரங்கள் ஓடியது, பின்னொரு நாள் சீதாவின் இருக்கைக்கு வந்த ரகு, தன்னுடன் அலுவலகத்திற்கு வெளியே வருமாறு கேட்டான். கெழுத்தி மீன்களை கொண்ட கண்கள் அவள் அணிந்திருந்த கண்ணாடியின் கடைவாசல் வழியே சிமிட்டி கொண்டு தாவி குதிக்க, "என்ன விஷயம்?" என்று வினவினாள். "ஐந்து நிமிடம் வெளியே வந்தால் தெரிந்துவிட போகிறது" என்றான் ரகு. "சரி வாங்க போகலாம்" என்றவாறு ராகுவுடன் கிளம்பினாள். ரகு தான் வாங்கியிருந்த புதிய யமஹா வாகனத்தை அவளிடம் காட்டினான். அவளும் அதனை பார்த்துவிட்டு ரகுவிற்கு வாழ்த்துக்கள் தெரிவித்தாள். பின்னர் அதன் விலை முதலிய தகவல்களை ரகுவிடம் கேட்டு தெரிந்து கொண்டாள். மேலும் தனக்கு இரண்டு சக்கர வாகனங்களில் பயணம் செய்வது பிடிக்காது என்றும், நான் இது வரை எனது வாழ்க்கையில் இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் பயணம் செய்தது கிடையாது என்றும் கூறினாள். இதனை கேட்ட ரகு ஆச்சரியமடைந்தான். பொதுவாக பெண்கள் இரண்டு சக்கர வாகனங்களில் பயணம் செய்வதை மிகவும் விரும்புவார்கள் என்று தான் அன்று வரை நினைத்திருந்தான் ரகு. அந்த நினைப்பில் மட்டுமல்லாது, சீதாவை தனது வாகனத்தில் அழைத்து செல்லலாம் என்ற பேராசையிலும் மண் அள்ளி போட்டாள்.

அன்று முழுவதும், இந்த அளவிற்கு அவள் இரண்டு சக்கர வாகனத்தை வெறுக்க காரணம் என்னவாக இருக்கும் என்று தனக்குள் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கினான் ரகு. அடுத்த நாள் அலுவலகத்திற்கு சரண்யா வரவில்லை. சீதா அலுவலகத்திற்கு கொஞ்சம் தாமதமாக வந்தாள். அன்றைய பொழுது காஃபி குடிக்க செல்லும் போது இதனை கேட்கலாமா என்று யோசித்து யோசித்து இறுதியில் கேட்காமலேயே விட்டுவிட்டான். இவ்வளவு குறைந்த இடைவெளியில் அதிகம் பழக்கம் இல்லாத ஒரு பெண்ணிடம் இதை பற்றி விசாரிப்பது சரிதானா என்று அவனது மனம் அவனுக்குள் கேட்ட கேள்விகள் தான் இந்த வேகத்தடைக்கு காரணம். ஒரு வாரம் கழிந்தது, அன்றைய பொழுது சீதா அலுவலகத்தில் இருந்து கிளம்பும் வரை ரகு காத்திருக்க, சரண்யாவோ ரகு கிளம்பும் வரை காத்திருந்தாள். சீதா அன்றைய பணிகளை முடித்துவிட்டு அலுவலகத்தில் இருந்து கிளம்ப தயாராகினாள். உடனே ரகு சுதாரித்து கொண்டு நான் இன்றைக்கு JP நகருக்கு ஒரு வேலை விஷயமாக செல்லவேண்டியுள்ளது என ஒரு பொய்யுடன் தொடங்கினான் பேச்சு வார்த்தையை. "சரி நல்லது, எப்படி செல்கிறீர்கள்..? உங்களது வாகனத்தில்தானே?" என்று ரகுவிடம் கேட்டாள் சீதா. "ஆமாம் அதில் தான் செல்கிறேன், அதனால் தான் உங்களையும் அழைத்து செல்லலாம் என காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன்" என்றான் ரகு. வழக்கமாக புன்னகை தவழும் சீதாவின் முகத்தில் கோபம் தாண்டவமாடுவதை உணர்ந்தான் ரகு. "நான் தான் அன்றே சொன்னேன் அல்லவா...? எனக்கு இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் பயணம் செய்வது பிடிக்காது என்று" என கோபத்தில் அனல் வார்த்தைகளை வீசினாள் சீதா. "நான் எனது வாகனத்தில் இது வரை யாரையும் ஏற்றி சென்றது கிடையாது. முதல் முதலாக உங்களிடம் கேட்டேன், ஆனால் நீங்கள் மறுக்கிறீர்களே..?" என்று உணர்ச்சி வசப்பட்டான் ரகு. "கண்டிப்பாக அதற்கென்று ஒருவர் பிறந்திருப்பார்கள்" என்றாள் சீதா. "ஏன் அந்த ஒருவர் நீங்களாக இருக்க கூடாது...?" என்றான் ரகு. "அது எப்படி அதிகம் பழக்கம் இல்லாத ஒரு பெண்ணிடம் இந்த மாதிரி உங்களால் கேட்க முடிகிறது? நான் தான் சொன்னேன் அல்லவா? ஏன் மறுபடியும் அதை நியாபகப்படுத்தும் விதமாக கேட்கிறீர்கள்" என்று உருமிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தாள் சீதா. சீதாவை தான் முதல் முதலாக தனது வாகனத்தில் அழைத்து செல்லவேண்டும் என்ற ரகுவின் எண்ணம் புஸ்வானமாக மாறியது. இனி எப்படி அவளிடம் பேசுவது? அவள் தன்னுடன் பேசுவாளா? என பல கேள்விகள் அவனது மூளையை குடைந்தது. நான் உன்னை காதலிப்பதால் தான் இந்த மாதிரி உன்னிடம் வெளிப்படையாக கேட்டுவிட்டேன் என்று கூற ரகுவால் முடியவில்லை.

அடுத்த நாள், அலுவலகத்தில் ரகு யாருடனும் பேசவில்லை. இப்போது சீதா இருக்கும் மன நிலைமையில் அவளிடம் பேசவேண்டாம், கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு பேசலாம் என்று முடிவு செய்திருந்தான் ரகு. தனக்குள் மட்டுமே எடுக்கும் முடிவுகள் காதலுக்கு ஒத்துவராது என்பது ரகுவிற்கு தெரியாது போல. சீதாவும், சரண்யாவும் அதை பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. ரகு சரியாக பேசாததால் சீதாவும், சரண்யாவும் மட்டும் காஃபி குடிக்க சென்றனர். இது ரகுவின் மனதை மேலும் பாதித்தது. தான் ஆளில்லா தீவில் தனியே தத்தளிப்பது போன்று உணர்ந்தான் ரகு.

(பின் தொடருங்கள்...)

டிஸ்கி:

சென்ற வாரமே இந்த பாகத்தை எழுத ஆரம்பித்துவிட்டேன். எனது பெரியம்மா மற்றும் நண்பர் ஒருவரின் தந்தை சென்ற வார தொடக்கத்தில் இயற்கை எய்தியதால் தொடர்ந்து எழுத முடியாமல் போனது.

இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

மனித உண்ணிகள்

2011-06-07T12:54:00.000+05:30

ஆட்டை கொன்று மாட்டை கொன்று கடைசியில் மனிதனை கொன்று சாப்பிட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

இந்தியாவின் ஜார்கண்ட் மாநிலத்தை சேர்ந்த கும்லா மாவட்டத்தில் பில்லி சூனியம் வைத்து மனிதர்களை துன்புறுத்தும் செயலில் ஈடுபட்ட ஐத்வாரி தேவி என்ற நாற்பத்தைந்து வயதுள்ள பெண்ணை கலவரக்காரர்கள் அடித்து கொன்று சமைத்து சாப்பிட்டு விட்டனர். இந்த விஷயம் அவளது பதினாறு வயது மகன் அவத் நாயக் மூலமே காவல்துறைக்கு தெரியவந்தது.

தொழில்நுட்பம் இந்த அளவிற்கு முன்னேறிய காலகட்டத்தில், இன்னும் பில்லி, சூனியம் போன்றவற்றில் மக்கள் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறார்கள் என்றால் ஆச்சரியமே...

அது சரி, ஏமாருகிறவன் இருக்கும் வரை ஏமாற்றுகிறவன் இருக்கத்தான் செய்வான். இனிமேலாவது இந்த சூனியக்காரர்கள் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாக இருப்பார்கள் என நம்புவோமாக.

கருவில் இருப்பது ஆண் குழந்தையா? பெண் குழந்தையா?

2011-06-07T00:13:00.001+05:30

இன்றைய காலகட்டத்தில் பிறக்க போகும் குழந்தை ஆண் குழந்தையா? இல்லை பெண் குழந்தையா? என கண்டறிய கருவிகள் வந்துவிட்டன. விஞ்ஞானமும் அந்த அளவிற்கு வளர்ந்துவிட்டது. அதனால், அந்த காலத்தில் வழக்கத்தில் இருந்த வழிமுறைகளை யாரும் இப்போது கண்டுகொள்வதில்லை. அது சரி, அந்த காலத்து கிராமத்து பாட்டிமார்கள் இதனை எப்படி கண்டு பிடிப்பார்கள்...?

மூச்சிரைக்க பெரிய வயிறுடன் நடக்கும் கர்ப்பிணி பெண்களின் வயிற்றின் அசைவுகளை மிக கூர்மையாக கவனிப்பார்கள். அப்போது வயிற்றில் அசைவுகள் அதிகமாக இருந்தால், பெண் குழந்தை என்று உறுதியாக கூறுவார்கள். இதை நாம் கேட்கும் போது மூட நம்பிக்கை போல இருந்தாலும், மருத்துவ துறையும் இதனை உண்மை என்று ஒத்துகொள்கிறது. காரணம், பெண் குழந்தையின் இதயத்துடிப்பு ஆண் குழந்தையை விட வேகமாக இருக்குமாம். இதனால், கர்ப்பத்தில் இருப்பது பெண் குழந்தையாக இருந்தால் அசைவுகளும் அதிகமாக இருக்குமாம்.

அதே போல, பெண் குழந்தை கருவில் இருந்தால் வயிறு பெரிதாக காரணம் உண்டு. வயிற்றில் ஆண் குழந்தையை சூழ்ந்திருக்கும் திரவத்தை விட, பெண் குழந்தையை சூழ்ந்திருக்கும் திரவங்கள் கூடுதலாக இருக்குமாம். இதனால் தான் பெண் குழந்தையை கருத்தரித்த பெண்ணின் வயிறு பெரிதாக இருக்கிறது.

கடையம் - To - பெங்களூரு

2011-06-06T23:14:00.000+05:30

வீட்டில் நான்கு சக்கர வாகனம் (Maruti ZEN -2003) வாங்கி கிட்டதட்ட ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது. கடந்த சனிக்கிழமை சொந்த ஊருக்கு சென்று அதை பெங்களூருக்கு கொண்டுவர முடிவு செய்திருந்தேன். எனக்கு முழுமையாக நான்கு சக்கரவாகனம் ஓட்ட தெரியாது. பத்து நாட்கள், நாள் ஒன்றிற்கு ஒரு மணி நேர வீதம் மொத்தம் பத்து மணி நேரம் வாகனம் ஓட்ட கற்று தரும் பயிற்சி நிறுவனத்தில் படித்தது மட்டுமே கைவசம். இன்னும் பயிற்சி தேவை என்று மட்டும் எனக்கு தெரியும். அதனால் நண்பன் பிரமோத் உதவியுடன் பெங்களூருக்கு கொண்டுவர முடிவு செய்தேன். எனது ஊரில் இருந்து குற்றாலம் வரை சுமார் 20 கிலோ மீட்டர் நான் தான் ஓட்டியாகவேண்டும். ஏனென்றால் எனது நண்பன் அங்கு தான் வசிக்கிறான். சுமார் மதியம் 12.30 மணியளவில் வீட்டில் இருந்து கிளம்பினேன். ஆரம்பமே படுபயங்கரமாக இருந்தது. எங்க ஊரில் இருந்து வெளியே வருவதற்குள் இரண்டு சக்கர வாகனத்தில் வளைவில் வேகமாக வந்த (என்னுடன் பள்ளியில் படித்த நண்பனின் தம்பி) ஒருவன் எனது வாகனத்தின் மீது மோதிவிட்டான். பின்னர், அவனை மருத்துவமனையில் சேர்த்து விட்டு குற்றாலத்திற்கு வந்து சேர மதியம் 2.30 ஆகி விட்டது. அதன் பின்னர் அங்கிருந்து எனது நண்பன் வண்டியை ஓட்டினான்.

வரும் வழியில் கரூருக்கு அருகில் தாஜ் ஹோட்டலில் இரவு உணவை முடித்துக்கொண்டோம். இந்த ஹோட்டலில் புரோஜெக்டர் மூலமாக திரையில் படம் ஓட்டினார்கள். நாங்கள் செல்லும் போது இளைய தளபதியின் "சுறா" திரைப்படம் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

ஹோட்டலுக்கு வெளியே சிறுவர்கள் விளையாடுவதற்காக ஊஞ்சல் போன்ற மற்ற வசதிகளும் இருந்தன. நான் ஒரு வெங்காய தோசையும், ஒரு பட்டர் சிக்கணும் சாப்பிட்டேன். நண்பன் ஒரு வெங்காய தோசையுடன் முடித்துகொண்டான்.. பட்டர் சிக்கன் சுவையாக இருந்தது. அந்த வழியே வந்தால் முயற்சி செய்து பாருங்கள். உங்களுக்கும் பிடிக்க வாய்ப்பிருக்கிறது.

அதன் பிறகு மீண்டும் பயணத்தை தொடர்ந்தோம். பெங்களூருக்கு வந்து சேரும் போது அதிகாலை 2 மணி ஆகிவிட்டது. பரவாயில்லை, 23 கிலோ மீட்டர் மைலேஜ் கிடைத்தது.

The Next Three Days

2011-06-03T00:30:00.001+05:30

கடந்த வருடம் ரஸ்ஸல் குரோவ்(Russell Crowe) நடிப்பில் வெளிவந்த திரைப்படம் தான் இது. பியூட்டிஃபுல் மைண்ட் மற்றும் கிளாடியேட்டர் திரைப்படங்களில் அந்த கதாபாத்திரமாகவே வாழ்ந்திருப்பார் ராஸ்ஸல் குரோவ். அந்த அளவிற்கு புகழ்பெற்றது அவரது நடிப்பு. அதே போல இந்த திரைப்படத்திலும் சிறப்பான நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருப்பார். இனி திரைப்படத்தை பற்றி பார்ப்போம்...

படத்தின் தொடக்கத்தில் ஜான் பிரன்னன்(Russell Crowe) யாரையோ தனது காரில் அவசரமாக அழைத்து செல்வது போல காட்டுகிறார்கள். அது யார் என்று தெரிவதற்குள் மற்றொரு காட்சிக்கு நகர்கிறது படம், அந்த காட்சியில் ஜான், அவருடைய மனைவி லாரா பிரன்னன்(Elizabeth Banks) , லாராவின் அலுவலக மேற்பார்வையாளர் மற்றும் அவருடைய கணவன் என நான்கு பேரும் ஒரு உணவகத்தில் சாப்பிட்டு கொண்டிருக்கிறார்கள். யதார்த்தமாக பேசிக்கொண்டிருக்கும் போது லாராவிற்கும் அவரது மேற்பார்வையாளருக்கும் வாய் தகராறு வருகிறது. பிரச்சனை என்னவென்றால், அலுவலகத்தில் ஒரு பெண்ணின் மேற்பார்வையில் மாற்றொரு பெண் வேலை பார்ப்பதை விட, ஒரு பெண்ணின் மேற்பார்வையில் ஒரு ஆண் பணி புரிவது அலுவலகத்தின் வளர்ச்சிக்கு நல்லது என லாராவின் மேற்பார்வையாளர் சொல்ல, இல்லை என்று லாரா மறுக்க, பின்னர் விளையாட்டாக உன் கணவர் ஜான் என்னுடன் வேலை பார்த்தால் உனக்கு புரியும் என்று லாராவின் மேலாளர் சொல்ல, அவர்களுக்குள் வார்த்தை தகராறு வந்துவிடுகிறது. அதன் பின்னர் ஜானும், லாராவும் அங்கிருந்து வீட்டுக்கு சென்று விடுகின்றனர். லாரா வீட்டில் உள்ள பொருட்களை சரி படுத்திக்கொண்டிருக்கும் போதுதான் கவனிக்கிறாள், அவளின் மேலாடையில் இரத்த கறை இருப்பதை. அதனை அவள் கழுவி கொண்டிருக்கும் போது, அவர்கள் வீட்டுக்கு திடீரென காவல் துறை அதிகாரிகள் வருகின்றனர். லாராவின் மேற்பார்வையாளரை கொலை செய்த குற்றத்திற்காக கைது செய்வதாக கூறி லாராவை இழுத்து சென்று விடுகின்றனர்.

லாராவிற்கு ஆயுள் தண்டனை வழங்கி சிறைச்சாலைக்கு அனுப்பி விடுகின்றார்கள். லாரா குற்றமற்றவள் என்பதை மனப்பூர்வமாக நம்புகிறான் ஜான். அதனால் லாராவை விடுவிக்க வழக்கறிஞர்கள் உதவியை நாடுகிறான் ஜான். ஆனால், சாட்சிகள் அனைத்தும் லாராவிற்கு எதிராக இருப்பதால் அவர்களும் கைவிட்டு விடுகிறார்கள். லாராவை அடிக்கடி சிறைச்சாலைக்கு சென்று தனது மகனுடன் சந்திக்கிறான் ஜான். இறுதியாக லாரவை சிறைச்சாலையில் இருந்து தப்பிக்க வைப்பதை தவிர வேறு வழி இல்லை என முடிவெடுக்கிறான். இதற்காக ஏழு முறை சிறைச்சாலையில் இருந்து வெற்றிகரமாக தப்பித்த டேமேனிடம்(Liam Neeson) ஆலோசனை பெறுகிறான் ஜான். இதற்காக சிறைச்சாலையில் நடக்கும் அனைத்து நிகழ்வுகளையும் வேவு பார்க்கிறான் ஜான். நகரத்தில் எப்போதெல்லாம் நெருசல் குறைவாக இருக்கிறது, மொத்தம் எவ்வளவு நேரம் நகரத்தை விட்டு வெளியேற எடுக்கும், அப்படியே வெற்றிகரமாக தப்பித்து விட்டால் எந்த நாட்டிற்கு செல்லலாம், அதற்கு உண்டான பாஸ்போர்ட் மற்றும் இதர விஷயங்களை தயார் செய்கிறான் ஜான். பல வழிகளை யோசித்துவிட்டு இறுதியாக ஒன்றை முடிவு செய்கிறான். அதன் படி, சிறையில் இருக்கும் கைதிகளுக்கு மருத்துவ சோதனை நடந்த பின் அளிக்கும் அறிக்கையில் மாற்றம் செய்து தனது மனைவிக்கு கைப்பெர்கலேமா என்ற நோய் இருப்பதாக காட்டிவிட்டால் அவளை சிறைச்சாலையில் இருந்து மருத்துவமனைக்கு மாற்றுவார்கள். அப்படி இட மாற்றம் செய்யும் போது லாராவை தப்பிக்க வைத்துவிடலாம் என்று முடிவெடுக்கிறான் ஜான்.

இறுதியில் ஜான் போட்ட திட்டத்தை எப்படி நிறைவேற்றினான்..? படத்தின் தொடக்கத்தில் ஜான் தனது காரில் கொண்டு சென்றது யாரை...? லாரா மற்றும் தனது மகனுடன் தப்பித்து நாட்டை விட்டு சென்றானா...? உண்மையில் லாரா அந்த கொலையை செய்தாளா...? என்பதை திரைப்படத்தில் கண்டுகளியுங்கள்.

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 5

2011-06-01T00:21:00.005+05:30

கடந்த வாரத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 4

பாகம் 5

சனி கிழமையும் கழிந்தது, ஞாயிற்று கிழமையும் கழிந்து திங்கள் கிழமையும் வந்தது. ஆனால், சீதா மட்டும் அலுவலகத்திற்கு வரவில்லை. என்ன நடந்திருக்கும் என்று முழு திங்களையும் அலுவலகத்தில் தனிமையில் கழித்து அம்மாவாசை ஆகி போனது ரகுவின் மனம். அவனால் சீதாவை தொடர்பு கொண்டு கேட்கவும் முடியவில்லை. அவளை நினைக்காமல் இருக்கவும் முடியவில்லை. காதலை அவளிடம் முன்பே சொல்லியிருந்தால் ஒரு முடிவு தெரிந்திருக்கும், அதற்கும் இப்போது வழியில்லாமல் போனது என்று மனதிற்குள் நினைத்து புழுங்கினான் ரகு. அடுத்த நாள், அலுவலகத்திற்குள் நுழைந்துகொண்டிருந்தவன் சீதாவின் இருக்கையில் யாரோ இருப்பதை கவனித்தான், அருகில் வந்ததும் ஆச்சரியத்தில் அவனது மனம் விரிந்தது. சீதா நேற்று முடிக்கவேண்டிய பணிகள் கிடப்பில் கிடந்ததால் அதனை முடிப்பதில் கொஞ்சம் மும்மூரமாக இருந்தாள். அவளிடம் எப்போது பேசலாம் என்று ஒவ்வொரு நிமிடத்தையும் நகர்த்தி கொண்டிருந்தான் ரகு.

சில மணி நேரங்களுக்கு பிறகு, "வெளியே உள்ள கடையில் காஃபி அருந்த செல்லலாமா ரகு..?" என்று கேட்டாள் சீதா. இதை சற்றும் எதிர்பார்க்காத ரகு, சில வினாடிகளுக்கு பிறகு இயல்பு நிலைக்கு திரும்பினான். "சரி செல்லலாம்" என்று அவளுடன் நடையை கட்டினான். காஃபி கோப்பையுடன் இருவரும் சில நிமிடங்கள் பேசாமல் எதிர் எதிரே நின்று கொண்டிருந்தனர். அவளே உரையாடலை ஆரம்பிக்கட்டும் என்று காத்துக்கொண்டிருந்தான் ரகு. அவனது எதிர்பார்ப்பும் நிறைவேறியது. "திரைப்படம் எப்படி இருந்தது ரகு..?" என்று கேட்டாள் சீதா. "எந்த திரைப்படம் சீதா..?" என்று பதிலுக்கு கேட்டான் ரகு. "அதான், நீங்களும் நானும் போகலாம் என்று நினைத்திருந்தோமே..? அந்த திரைப்படம் தான்" என்றாள். "நான் அன்று திரைப்படத்திற்கு செல்லவில்லை, தலைவலி கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்ததால் நன்றாக தூங்கி ஓய்வெடுத்து கொண்டேன்" என்றான் ரகு. "சரி, உங்கள் கல்யாண விஷயம் என்னவாயிற்று..?" என்று மெல்ல கேட்டான் ரகு. "ஓ அதுவா? சொல்கிறேன்" என்று ஆரம்பித்தாள். "என்னை பெண் பார்க்க வரும் விஷயம் எனக்கு உண்மையில் தெரியாது. ஏதோ அவசர அவசரமாக வீட்டிற்கு வர சொல்லியிருந்தார்கள். அங்கு சென்ற பின் தான் எனக்கு விஷயமே தெரிந்தது. சரி நானும் ஒரு சாம்பரதாயத்திற்கு ஒத்துக்கொண்டேன். என்னை பெண் பார்க்க வந்தவரிடம் பேசிய போது தான் தெரிந்தது, அவரும் என்னை போல பெற்றோரின் கட்டயத்தில் வந்தது. இது போக, அவருக்கு ஏற்கனவே காதலி இருப்பதும் தெரிந்தது. அவர் இந்த உண்மையை எனது பெற்றோரிடம் செல்லும் போது சொல்லிவிட்டதால், எனது பெற்றோர் இந்த சம்பந்தததை வேண்டாம் என்று ஒதுக்கிவிட்டார்கள். இந்த காலகட்டத்தில் கிராமங்களில் இதெல்லாம் சாதாரண விஷயமாகிவிட்டது" என்று நடந்த விஷயத்தை சொல்லி முடித்தாள். மூன்று நாட்களுக்கு முன் காற்றில் கலந்துவிட்ட அவனது ஆவி மீண்டும் உடம்பிற்குள் ஒட்டிக்கொண்டது போல உணர்ந்தான் ரகு. காஃபியை முடித்து கொண்டு அங்கிருந்து அலுவலகத்திற்கு திரும்பிக்கொண்டிருந்தார்கள். அன்று கொஞ்சம் சூரியன் சுட்டெரித்து கொண்டிருந்தது., அந்த சூரிய ஒளியில் அவர்கள் இருவரின் நிழல்கள் சரசமாடிக் கொண்டிருந்ததை ரகு கவனித்தான்.

" காதலை இன்று சொல்லலாம்,
நாளை சொல்லலாம் என்று
தவிக்கும் நாட்களில் - இருவர் உடலும்
பட்டு விடக்கூடாது என்று
விலகி விலகி நடப்போம் - ஆனால்
கொஞ்சம் கூட வெட்கமில்லாமல்
உரசிக்கொண்டு வரும் நம் நிழல்கள்...."

என்று நிழலை பார்த்து மனத்திற்குள் வினவினான் ரகு.

இரண்டு வாரங்கள் கழிந்தன, அவர்களுடைய அலுவலகத்தில் சரண்யா என்ற மற்றொரு தமிழ் பெண் புதிதாக சேர்ந்தாள். சரண்யா, சீதாவை விட உண்மையில் கொஞ்சம் அழகு தான். சரண்யா வேலைக்கு சேர்ந்த முதல் நாளே ரகுவிடம் தானாக வந்து பேச ஆரம்பித்துவிட்டாள். ரகுவும் அவளுக்கு பணி சம்பந்தமான விஷயங்களில் உதவினான். இதையெல்லாம் சீதா கவனித்து கொண்டிருந்தாள். சரண்யா வந்து இரண்டு நாட்கள் கழிந்து மூன்றாவது நாள் அது. மதிய உணவு கொடுத்த மயக்கத்தில் அலுவலகமே அரைத்தூக்கத்தில் பணியில் ஈடு பட்டுக்கொண்டிருந்த நேரத்தில் "காஃபி போவோமா..?" என்று கேட்டாள் சீதா. "சரி போகலாம்" என்றான் ரகு. சரண்யாவும் எழுந்து, "நானும் உங்களுடன் வருகிறேன்" என்று இணைந்து கொண்டாள். சீதாவின் கண்கள் அனல் கக்குவதை ரகு மட்டும் கவனித்தான். மூன்று பேரும் காஃபி கோப்பையுடன் நிற்கவும், மழை உதிர ஆரம்பிக்கவும் நேரம் சரியாக இருந்தது. திடீர் மழையை சீதாவும், சரண்யாவும் ரசிக்க ஆரம்பித்தனர். ரகு மட்டும், சீதா மழையை ரசிக்கும் அழகை ரசித்து கொண்டிருந்தான்.

(பின் தொடருங்கள்...)

டிஸ்கி:

இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

Kung Fu Panda - 2 [3D]

2011-05-30T00:39:00.005+05:30

நேற்றே நண்பன் பிரமோத் இந்த திரைப்படத்தை பார்ப்பதற்கு முன் பதிவு செய்திருந்தான். பொதுவாக இரவு காட்சிகள் என்றால் திரை அரங்கத்தில் பெரும்பாலும் தூங்கி விடுவேன். அப்படி நான் முழு திரைப்படத்தையும் விழித்திருந்து பார்த்தவை மிக குறைவே, அந்த வரிசையில் இந்த திரைப்படமும் அடங்கும். அனிமேஷன் திரைப்படங்கள் என்றாலே குழந்தைகள் தான் விரும்பி பார்ப்பார்கள் என்று என் தோழி கிருஷ்ணா படம் ஆரம்பிக்கும் முன்பே கைப்பேசியில் பேசும் போது சொன்னாள். அதனால், படம் எப்படி இருக்குமோ என்ற ஒரு எண்ணம் மனத்திற்குள் ஓடியது. இருந்தாலும், இந்த திரைப்படத்தின் முதல் பாகத்தை நான் ஏற்கனவே பார்த்திருந்ததால், கண்டிப்பாக இந்த பாகத்திலும் ஏமாற்ற மாட்டார்கள் என்ற ஒரு நம்பிக்கை இருந்தது. இறுதியில், நான் எதிர்பார்த்ததை விட படம் மிகவும் நன்றாகவே இருந்தது.

இந்த திரைப்படத்தின் முதல் பாகத்தில், போ (Jack Black) எப்படி டிராகன் வாரியார் (Dragon Warrior) ஆக தன்னை கண்டு கொள்கிறான் என்பதை சொல்லி இருப்பார்கள். இந்த பாகத்தில் போவின் பூர்வீகம் என்ன...? என்பதை அடிப்படையாக கொண்டு கதையை நகர்த்தி இருக்கிறார்கள். படத்தின் ஆரம்பத்தில், பல வருடங்களுக்கு முன் மயில் அரசனின் (Peacock King) மகனான ஷென் (Gary Oldman) மிகப் பெரிய ஆயுதம் ஒன்றை தயாரித்து தனது பலத்தினை நிரூபிக்க முயற்சி செய்கிறான். அதே நேரத்தில் கருப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறம் கொண்ட ஒருவரால் ஷென் தோற்கடிக்கப்படுவான் என்று அவனுக்கு தெரிய வருவதால், அது பான்டாவாகத்தான் இருக்கும் என்று நினைத்து அந்த இனத்தை அழிக்க நினைக்கிறான் ஷென். அதன் பின்னர் நிகழ்காலத்திற்கு திரைப்படம் திரும்புகிறது. போவின் குருவான ஷிபு (Dustin Hoffman) ஆழ்மன அமைதியை கற்று கொடுக்க முயற்சி செய்கிறார். அவனால் வழக்கம் போல செய்ய முடிவதில்லை. இந்த நிலையில் ஷென்னின் படை போவின் கிராமத்தை தாக்கி அங்கே இருக்கும் உலோகங்களை அபகரிக்க வருகின்றன. இதனை தடுத்து நிறுத்த போவின் நண்பர்களான டைகிரீஸ் (Angelina Jolie) மற்றும் மூன்று பேர் கொண்ட குழு விரைந்து செல்கிறது. இறுதியாக ஒரு ஓநாயுடன் சண்டை இடும் போது போவின் பெற்றோர்கள் பிம்பமாக கண்ணிற்கு தெரிய, தன்னை மறந்து நின்று விடுகிறான். அந்த இடைவெளியில், ஓநாய் போவின் முகத்தில் ஒரு கும்மாங்குத்தை கொடுத்து விட்டு தப்பிவிடுகிறது.

அதன் பின்னர், தான் இந்த இடத்திற்கு எப்படி வந்தேன் என்றும் தனது பால்ய வயதில் நடந்தவற்றை பற்றியும் தனது வளர்ப்பு தந்தையிடம் கேட்கிறான் போ. அவரும் நம்ம தளபதி படத்தில் எப்படி ரஜினி சார் கூட்ஸ் வண்டியில் வந்தாரோ அதே போல ஒரு கதையை சொல்லுவார். அதற்கு மேல் போவின் பெற்றோர்கள் பற்றி தனக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்று சொல்கிறார். இந்த நேரத்தில் மாஸ்டர் ஷிபுவிற்கு காங்மேன் சிட்டியில் (Gongmen City) இருந்து, ஷென் தான் உருவாக்கியுள்ள புதிய ஆயுதத்தால் குங்ஃபூ கலையை அழிக்கப்போவதாகவும், ஷென்னின் படைகளிடம் இருந்து தங்களை காப்பாற்றுமாரும் ஒரு செய்தி வருகிறது. இதனால் போவின் தலைமையில் ஐந்து பேர் கொண்ட குழு உடனே அங்கே கிளம்புகிறது. அங்கே போ தனது பெற்றோரை பற்றிய தகவலை எப்படி கண்டுபிடித்தான், மேலும் எப்படி ஷென் படைகளை முறியடித்தான் என்பதை திரைப்படத்தில் கண்டு மகிழுங்கள்.

திரைப்படம் முழுவதும் போ செய்யும் அசைவுகள் முதல் வசனங்கள் வரை அனைத்தும் நகைச்சுவை அட்டகாசங்கள். இந்த படத்தில் சண்டை காட்சிகள், மனதை நெகிழ வைக்கும் காட்சிகள் என அனைத்தையும் கலந்து கொடுத்திருக்கிறார்கள். படத்தின் கிராபிக்ஸ் வேலை பாடுகளுக்கு நிச்சயம் அதிகமாக உழைத்திருப்பார்கள். அவர்களின் உழைப்பு இறுதியில் வீண்போகவில்லை.

டிஸ்கி1:
நான் 3D அனுபவத்தை கொஞ்சம் ரசித்த திரைப்படம் இது ஒன்றாக தான் இருக்கும். இந்த திரைப்படத்தை குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அனைவரும் பார்க்கலாம். இந்த திரைப்படத்தில் இறுதியாக சொல்ல வந்த நீதி எனக்கு பிடித்திருந்தது. படத்தின் நீதி இது தான், "Anything is possible If you have inner peace. Don't fight with your feelings, just let it flow. Then you will find the inner peace automatically".

டிஸ்கி2:
பெங்களூரில் புதிதாக தொடங்கியுள்ள ராயல் மீனாக்ஷி மாலில் (Royal Meenakshi Mall) இந்த திரைப்படத்தை பார்த்தேன். இந்த வணிக வளாகம் பன்னார்ஹட்டா சாலையில் உள்ளது.

இன்று தான் முதல் முறையாக இங்கு சென்றேன். இங்கே ஐந்து மாடி உள்ளது. ஐந்தாவது மாடி முழுவதும் திரை அரங்கதிற்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. திரை அரங்கத்தின் வடிவமைப்பு எனக்கு பிடித்திருந்தது.

ஜெயா நகர் நான்காவது ஒன்றியம் [Jeyanagar 4th Block]

2011-05-28T22:33:00.002+05:30

இன்றைய பொழுதை எப்படி கழிப்பது என்று காலை ஆறு மணி முதல் பலத்த சிந்தனை. இறுதியில் குழப்பம் மட்டுமே மிஞ்சியது. சுமார் 11.30 மணிக்கு நண்பர் பரிதி மற்றும் நண்பர்களுடன் ஜெயா நகர் நான்காவது ஒன்றியம் (Jayanagar 4th Block) செல்வது உறுதியானது. நண்பர் பரிதி, தோழி நாயகி மற்றும் தோழி ஆஷா ஆகியோருடன் முதலில் "பவானி கங்கன் ஷாப் (Bhavani Kangan Shop)" என்ற கடைக்குள் நுழைந்தோம். கடையில் மூன்று மாடி முழுவதும் பெண்கள் வாங்கும் அலங்கார பொருட்கள் மற்றும் ஆபரணப் பொருட்கள் நிரம்பி இருந்தது. நெத்தியில் வைக்கும் பொட்டிற்கு ஒரு மாடி, வளையல்களுக்கு ஒரு மாடி, கழுத்தில் மாட்டும் ஆபாரணங்களுக்கு ஒரு மாடி என்று பிரித்து வைத்திருக்கிறார்கள். இங்கு ஏற்கனவே தோழி கோமதியின் திருமணத்திற்காக சில அலங்கார பொருட்கள் வாங்க வந்திருந்தோம். அப்போது இங்கே மூச்சுவிடக்கூட இடம் இல்லாத அளவிற்கு பெண்கள் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது. ஆங்காங்கே சில ஆண்களின் தலைகள் அத்தி பூத்தாற்போல் தெரிந்தது. ஆனால், இன்று கொஞ்சம் கூட்டம் குறைவாகவே இருந்தது. அதனால் கொஞ்சம் சுலபமாக அனைத்து மாடிகளிலும் ஏறி இறங்க முடிந்தது. இத்தனை நெருக்கடியான கடையில் பொருட்கள் எளிதாக களவாடப்படுமே என்று நினைத்தால், கண்காணிப்பதற்காக அனைத்து மாடியிலும் CCTV கேமரா வைத்துள்ளனர். வாய்ப்பு கிடைத்தால், இங்கே உங்கள் தோழி, காதலி, மனைவி, அம்மா, என்று உங்களுக்கு தெரிந்த மங்கையர்கள் அனைவருக்கும் அலங்கார மற்றும் ஆபரணப் பொருட்களை வாங்கி கொடுக்கலாம். ஆனால், அவர்கள் கூட மட்டும் சென்று விடாதீர்கள். ஏனென்றால், அவ்வளவு எளிதில் அந்த கடையை விட்டு வரமாட்டார்கள். அந்த அளவுக்கு வித்தியாசமான மாடல்களில் பொருட்கள் உள்ளன. ஒரு வழியாக, ஒரு மணி நேர போராட்டத்திற்கு பிறகு சில பொருட்களை வாங்கி விட்டு வெளியே வந்தோம்.

அங்கே சாலையோரத்தில் விற்றுகொண்டிருந்த பன்னீர் பழம், நாவல் பழம் மற்றும் பிலம்ஸ் பழங்களை வாங்கி ருசித்தோம். சாம்பிள் பார்க்க, தோழி ஆஷா ஒரு பெரிய பன்னீர் பழத்தை கேட்டார், அதை கேட்ட கடைக்காரர் கொஞ்சம் கடுப்பாகி எங்களை பார்த்து ஒரு டெரர் லுக் விட்டார். மேலும் ஒரு பழத்தை பார்த்து அதன் பெயரை கேட்டார் தோழி நாயகி, நான் அரளி விதை என்று சொல்ல (அது பார்ப்பதற்கு அப்படி தான் இருந்தது.. ஹி..ஹி..), கடைக்காரர் மேலும் கடுப்பானார்.

அடுத்ததாக நண்பர் பரிதி அங்கே ஒரு தோல் செருப்பு வகை கடை இருப்பதாகவும், அங்கே நல்ல தரமான செருப்பு வகைகள் இருப்பதாகவும் சொன்னார். அதனால் அங்கே படை எடுத்தோம். நான் எனக்கு இரண்டு காலணி ஜோடிகளை வாங்கினேன். விலை கொஞ்சம் மலிவாகவும் பொருட்கள் தரமாகவும் இருந்தது என்பது எனது கருத்து. நீங்களும் முயற்சி செய்து பாருங்கள். இந்த கடையின் பெயர் "SS லெதர்ஸ்". இந்த கடையில் ஆண்களுக்குகான காலணிகள் மட்டுமே கிடைக்கும் என்பது உப தகவல்.

பசி வயிற்றை கிள்ளியது, மணி வேறு மதியம் இரண்டு ஆகி விட்டது. சரி நண்பன் பிரமோத்தை கைப்பேசியில் தொடர்பு கொண்டு எங்கே சாப்பிடலாம் என்று யோசனை கேட்டேன். அங்கே மையாஸ் (MAIYA'S) ஹோட்டலுக்கு சென்றால் குஜராத்தி வகை சாப்பாடு நன்றாக இருக்கும் என்று ஆலோசனை சொன்னான். ஆனால், அங்கே கூட்டம் அலை மோதியதால் அதற்கு பக்கத்தில் இருந்த கோலாபூரி என்ற ஹோட்டலுக்கு சென்று மதிய உணவை முடித்து கொண்டோம். அந்த ஹோட்டலில் பரிமாறிய "மட்டன் கோலபூரி" வகை நன்றாக இருந்தது (நான் குழம்பை மட்டும் ருசித்தேன், ஹோட்டல்களில் நான் மட்டன் சாப்பிடுவதில்லை). இந்த ஹோட்டலுக்கு சென்றால் இதை முயற்சி செய்து பாருங்கள்.

அடுத்ததாக, தோழி நாயகி மேலும் சில உடைகள் வாங்க இருந்ததால் பயணத்தை கடைவீதிக்கு தொடர்ந்தோம். நண்பர் பரிதி, வீட்டில் விரிக்கும் தரை விறிப்பை வாங்கினார். தோழி நாயகியும் பெண்களுக்கான ஆடைகள், காலணிகள் என வாங்கி கொண்டார். இறுதியில் ஒரு வழியாக அனைத்தும் முடிந்து வீட்டிற்கு கிளம்பினோம்.

வரும் வழியில் பார்த்த இன்னொரு நிகழ்ச்சி எனக்கு ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தியது. இந்த காலத்தில் பெங்களூரு நகரில் குழந்தைகளுக்கு பள்ளிகளில் படிக்க அனுமதி வாங்க பெரிய வரிசையில் நிற்க வேண்டும் என்பது அனைவரும் அறிந்த விஷயம். ஆனால், அந்த பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு சீருடைகள் வாங்கவும் நீண்ட வரிசையில் நிற்க வேண்டும் என்பதை இன்றுதான் நேரில் கண்டேன். காலம் எப்படி மாறி விட்டதென்று நினைத்து எனக்குள் சிரித்து கொண்டேன்.

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 4

2011-05-23T23:52:00.004+05:30

கடந்த வாரத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 3

பாகம் 4

அடுத்த நாள், சீதா அலுவலகத்தில் இருந்து கிளம்பிக்கொண்டிருந்தாள். எப்போதுமே சீக்கிரமாக கிளம்பும் ரகு அன்று சீதா கிளம்பும் வரை காத்துக்கொண்டிருந்தான். அவள் தனது இருக்கையை விட்டு எழுந்தவுடன், ரகுவிடம் "இன்னும் கிளம்பவில்லையா?" என்று கேட்டாள். அதற்கு அவன் " JP நகர் பகுதியில் தனது நண்பனை பார்க்க செல்லவேண்டும்" என்றும், சீதாவும் அங்கே தங்கி இருப்பதால், அவளுடன் செல்ல காத்திருப்பதாக சொன்னான். சீதாவும் "தாராளமாக வாங்கள்" என்று தெற்றுபல் ஜொலிக்கும் புன்னகையுடன் சொன்னாள். இருவரும் ஜோடி போட்டுக்கொண்டு ஒன்றாக கிளம்பி பேருந்து நிறுத்தத்தை அடைந்தார்கள். ஆனால், வழக்கத்திற்கு மாறாக அன்று அனைத்து பேருந்துகளும் மனித குவியல்களை அள்ளிக்கொண்டு வந்தன. ஒரு வழியாக ஒரு பேருந்தில் இருவரும் ஏறிக்கொண்டனர். அத்தி பூத்தாற்போல் ஒரு இருவர் அமரும் இருக்கை மட்டும் காலியாக இருந்தது. வேகமாக அதில் ஒரு பாதியை நிரப்பிக்கொண்டு மற்றொரு பாதியை ரகுவிற்காக தனது தாமரை பூ பதித்த கைக்குட்டையால் நிரப்பி வைத்திருந்தாள். பேருந்தில் அனைவரும் எறிய பின்னர் சீதாவின் கைக்குட்டை இருந்த இடத்தை உட்காந்து நிரப்பினான் ரகு. பேருந்து நகர்ந்தது, ஆனால் சீதாவிற்கும் ரகுவிற்கும் இடையே இருந்த இடைவெளி மட்டும் நகரவே இல்லை.

" இருவர் அமரும் இருக்கையில்
உனக்கும் எனக்கும் இடையே
சம்மனமிட்டு அமர்ந்த - உன்
வெட்கதிற்கு எத்தனை டிக்கெட் எடுப்பது...?"

என்று தனக்குள் நினைத்துக் கொண்டான் ரகு. போகும் வழியில் சீதாவிடம் பேசலாம் என்று நினைத்தான் ரகு. ஆனால், அவள் தனது காதுகளுக்கு பாடல்களை கைபேசி மூலம் இறை ஆக்கி கொண்டிருந்தாள். ரகு, அவள் பாடல்களை ரசித்து கேட்கும் அழகினை சிறிது நேரம் ரசித்து கொண்டிருந்தான். உண்மையில் பெண்களின் கூந்தலுக்கு மட்டுமல்ல, பெண்களுக்கே இயற்கையில் நறுமணம் உண்டு என்று நினைத்து கொண்டான் ரகு. அதன் பின்னர் சிறிது நேரத்தில் அவள் மேல் பட்ட தென்றல் காற்றின் நறுமணத்தில் லயித்து கண்ணயர்ந்து தூங்கிவிட்டான். சீதா இறங்க வேண்டிய இடம் வந்து விட்டதால், ரகுவை எழுப்பினாள். ஒரு வழியாக ரகு சொர்க்கத்தில் இருந்து பூமிக்கு திரும்பினான்.

ரகுவிடம் விடை பெற்றுக்கொண்டு சீதா பேருந்தில் இருந்து இறங்கி கடந்துவிட்டாள். ரகு மெல்ல அவள் தங்கி இருக்கும் இடத்தை கண்டுபிடிப்பதற்காக அவளுக்கு தெரியாமல் பின் தொடர்ந்தான். சீதா தனது விடுதிக்குள் நுழைந்த பின்பு, ரகு அங்கிருந்து தான் தங்கி இருக்கும் இடத்திற்கு சந்தோசத்தின் உச்சத்தில் நடந்தே வந்தான். காதல் அவனது கால்களுக்கு அந்த அளவிற்கு வலிமையை கொடுத்துவிட்டது போல. மீண்டும் ஒரு இரவு அவளது நினைவலைகளில் நீந்தினான் ரகு. அடுத்தநாள், சீதாவிடம் தான் இந்த வாரம் சினிமா பார்க்க செல்ல போவதாகவும், தனது நண்பர்கள் யாரும் ஊரில் இல்லாததால் சீதாவை தன்னுடன் வருமாரும் கேட்டான் ரகு. முதலில் வர மறுத்தவள், ரகுவின் கெஞ்சல்களுக்கு பிறகு சம்மதித்தாள். ரகு அந்த வார இறுதி நாளுக்காக ஒவ்வொரு நொடியையும் கரைத்து கொண்டிருந்தான்.

அந்த நாளும் வந்தது, ஆனால் சீதாவிடம் இருந்து எந்த தகவலும் இல்லை. அதனால், ரகு சீதாவை தொலைபேசி மூலம் தொடர்பு கொண்டான். அப்போது தான் தெரிய வந்தது, அவள் தனது சொந்த ஊருக்கு வீட்டில் இருந்து வந்த திடீர் அழைப்பால் சென்றது. ரகுவிடம் சொல்லாமல் சென்றதற்காக மன்னிப்பு கேட்டுக்கொண்டாள். மேலும், தன்னை இங்கே பெண் பார்க்க மாப்பிளை வீட்டார் வந்திருப்பதாகவும் கூறி ரகுவின் இதயத்தை கூரு போட்டாள்.

(பின் தொடருங்கள்...)

டிஸ்கி:

இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

தென்றலே... தென்றலே...

2011-05-17T22:48:00.002+05:30

A.R.ரகுமான் இசையில் பல பாடல்கள் எனக்கு பிடித்தமானவை. அவற்றை ஒன்று இரண்டு என்று விரல் விட்டு எண்ண முடியாது. அந்த வகையில் அவரது இசையில் வந்த இந்த மென்மையான பாடல் எப்போது கேட்டாலும் எனக்கும் பிடிக்கும். குறிப்பாக இரவு நேரத்தில் தூங்கும் முன் இந்த பாடலை கேட்பது மனதிற்கு இதமாக இருக்கும். இந்த பாடல் காதல் தேசம் திரைப்படத்தில் வந்த தென்றலே.. தென்றலே... என தொடங்கும் பாடல். தனது காதலிக்கு அவளின் (ஒரு தலை)காதலர்கள் பாடும் தாலாட்டு பாடல் இது. இந்த பாடலை உன்னி கிருஷ்னன் மற்றும் மனோ இணைந்து உருகி உருகி பாடியிருப்பார்கள். பாடலின் மென்மைக்கு ஏற்றார் போல இசையும் மென்மையாக இருக்கும். இப்போது கூட இந்த பாடலை கேட்டுக்கொண்டு தான் இருக்கிறேன்.
பாடல் வரிகள் கீழே...

தென்றலே தென்றலே மெல்ல நீ வீசு
பூவுடன் மெல்ல நீ பேசு...
தென்றலே தென்றலே மெல்ல நீ வீசு
பூவுடன் மெல்ல நீ பேசு...

கரையின் மடியில் நதியும் தூங்கும்
கவலை மறந்து தூங்கு
இரவின் மடியில் உலகம் தூங்கும்
இனிய கனவில் தூங்கு

தென்றலே தென்றலே மெல்ல நீ வீசு
பூவுடன் மெல்ல நீ பேசு...

காதல் என்றால் கவலையா?
கண்ணில் நீரின் திவலையா?
நோயானேன் உயிரும் நீயானே
இரவில் காயும் முழு நிலா
எனக்கு மட்டும் சுடும் நிலா
வாராயோ எனை நீ சேராயோ
தூங்க வைக்கும் நிலவே
தூக்கமின்றி
நீ ஏன் வாடினாயோ?

தென்றலே தென்றலே மெல்ல நீ வீசு
பூவுடன் மெல்ல நீ பேசு...

மாலை வானில் கதிரும் சாயும்
மடியில் சாய்ந்து தூங்கடா
பூமி யாவும் தூங்கும் போது
பூவே நீயும் தூங்கடா
மலரின் காதல் பனிக்கு தெரியும்
என் மனதின் காதல் தெரியுமா?
சொல்ல வார்த்தை கோடி தான்
உன்னை நேரில் கண்டால் மௌனமேன்?
தூங்க வைக்க பாடினேன்
நான் தூக்கமின்றி வாடினேன்

தென்றலே தென்றலே மெல்ல நீ வீசு
பூவுடன் மெல்ல நீ பேசு...
தென்றலே தென்றலே மெல்ல நீ வீசு
பூவுடன் மெல்ல நீ பேசு...

கரையின் மடியில் நதியும் தூங்கும்
கவலை மறந்து தூங்கு
இரவின் மடியில் உலகம் தூங்கும்
இனிய கனவில் தூங்கு

தென்றலே தென்றலே மெல்ல நீ வீசு
பூவுடன் மெல்ல நீ பேசு...

பாடலை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்ப சொடுக்கவும்...

தென்றலே...தென்றலே...

பாடலை பார்த்து ரசிக்க கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 3

2011-05-16T23:52:00.008+05:30

கடந்த வாரத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 2

பாகம் 3

"ஓ போகலாமே..." என்று தான் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பணிகளை அப்படியே கிடப்பில் போட்டுவிட்டு எழுந்தாள். தான் அழைத்தவுடன் சீதா எந்த வித சாக்கு போக்கும் கூறாமல் வந்ததால் ரகுவிற்கு ஆச்சரியம் தாளவில்லை. கையில் காஃபீ கோப்பையை எடுத்துக்கொண்டு ஐந்தாவது மாடியில் இருக்கும் தங்களது அலுவலகத்தில் இருந்து பெங்களூரு நகரத்தை நோட்டமிட்டவாறு நின்றுகொண்டிருந்தனர். அந்த வழியே செல்லும் சக நண்பர்கள் அவர்களை ஒரு வித சந்தேக கண்களோடு பார்த்து சென்றதை நோட்டமிட்ட ரகுவிற்கு உள் மனதில் ஒரு தயக்கம் வந்தது, ஆனால் சீதா இதையெல்லாம் ஒரு பொருட்டாகவே நினைக்கவில்லை இது தான் சீதாவை பற்றி தெரிந்து கொள்ள நல்ல சந்தர்ப்பம் என்றுணர்ந்த ரகுவின் சிறு மூளை, பெரு மூளையை நோன்டியது. ஏற்கனவே சீதா தனது படிப்பு, குடும்பம் பற்றி சொல்லிவிட்டாள், இனி அவளிடம் என்ன கேட்கலாம் என்று அவளது காஃபீ கோப்பையை உற்றுப்பார்த்தான். அதை அவள் காலி செய்வதற்குள் ஏதாவது பேசவேண்டுமே என்ற பலத்த சிந்தனைக்கு பிறகு கேட்டான் "பெங்களூரில் எங்கெல்லாம் போயிருக்கீங்க..?". அவள் "எனக்கு பெங்களூரு இன்னும் அந்த அளவிற்கு பரிச்சயம் ஆகவில்லை" என்றும், "நண்பர்கள் யாரும் இல்லாததால் தனியாக செல்ல மனம் ஏனோ விரும்பவில்லை" என்றாள். மேலும், பெங்களூரில் அப்படி என்ன தான் வீஷேசம் என்று நீங்களே சொல்லுங்களேன் என்று சீதா, ரகுவிடம் கேட்டாள்.

ரகு தான் சுற்றி பார்த்த பல இடங்களின் பெயர்களை சொன்னான். அவளும் அதை கேட்டுவிட்டு, ரகுவின் நண்பர்களை பற்றி கேட்டாள். ரகு தனது நெருங்கிய நண்பர்களின் பட்டியலை அவளிடம் சொன்னான். "சீதாவிடம் இங்கே தமிழ் படங்கள் பார்க்க சென்று இருக்கிறீர்களா?" என்றான் ரகு. ஒரே ஒரு படம் மட்டும் தனியே பார்க்க சென்றதாக சொன்னாள். சீதாவிடம் அவளது கைப்பேசியில் வைத்திருக்கும் பாடல் பற்றி பேச தொடங்கினான். தனக்கு அந்த பாடல் மிகவும் பிடிக்கும் என்றும், அந்த பாடலை தனது கைப்பேசியுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுமாறு கேட்டான் ரகு. ரகுவிடம் இந்த பாடல் ஏற்கனவே இருக்கிறது, இருந்தாலும் அவளிடம் இருந்து அதனை பெறவேண்டும் என்பதற்காக அப்படி கூறுகின்றான். எல்லாம் காதல் படுத்தும் பாடு. சீதா "ப்ளூடூத்" மூலம் உடனே ரகுவின் கைபேசிக்கு பாடலை அனுப்பி விடுகிறாள். அதன் பிறகு ரகுவின் கைப்பேசியை வாங்கி அதில் என்ன பாடல்கள் எல்லாம் இருக்கின்றன, என்று ஒவ்வொரு பாடலாய் கேட்டு விட்டு, கிடைத்த ஒன்றிரண்டு இளையராஜா பாடல்களை தனது கைப்பேசிக்கு அனுப்பி கொண்டிருந்தாள். ரகு தனது கைப்பேசியை இது நாள் வரை யாரிடமும் கொடுத்தது இல்லை, இன்று தான் முதல் முறையாக அதுவும் ஒரு பெண்ணிடம் கொடுத்திருக்கிறான். நான்கு பாடல்கள் பரிமாறி கொண்ட பிறகு அவர்களது காஃபீ தீர்ந்து போனதால், அவர்களது இருக்கைக்கு திரும்பினார்கள்.

பழகிய சில நேரத்தில் இவ்வளவு நெருக்கமாக ஆகிவிட்டதால், சீதா ஒரு முற்போக்கு வகை பெண் என்று மனதில் நினைத்து கொண்டான் ரகு. மதிய நேரத்தில் தனது கைப்பேசியில் "சார்ஜ்" குறைந்து போனதால் சீதாவிடம் சென்று "சார்ஜர்" இருக்கிறதா என்று கேட்டான் ரகு, அவள் தனது "சார்ஜர்" "சோனி எரிக்சன்" வகை, அது "நோக்கியா" வகை கைப்பேசிக்கு பொருந்தாது என்கிறாள். அது வரை யாரிடம் பேசி பழகாதவள், அன்று முதல் முதலாக ரகுவிற்காக தனது இருக்கைக்கு அருகில் இருப்பவர்களிடம் "நோக்கியா" வகை "சார்ஜர்" இருக்கிறதா? என்று விசாரித்தாள். சீதாவின் இந்த உதவி செய்யும் மனப்பான்மை ரகுவிற்கு பிடித்துபோனது. ஒரு வழியாக, சீதா தனக்கு கிடைத்த "சார்ஜர்"ஐ ரகுவிடம் கொடுத்தாள். ரகு அதனை உபயோக படுத்திவிட்டு சாயங்காலம் அதனை சீதாவிடம் திருப்பி கொடுக்க சென்றான். அவள் தனது பணியில் கொஞ்சம் மும்மூரமாக இருந்தாள். ரகு தனது இருக்கைக்கு அருகில் வந்து நின்றதும் சீதாவின் பணிகள் அனைத்தும் தனிச்சையாக அடங்கின. ரகு சீதாவிடம் நன்றி சொன்னான், சீதா புன்னகையுடன் "சார்ஜர்"ஐ வாங்கி வைத்து கொண்டு "காஃபீ குடிக்க செல்வோமா?" என்று கேட்டாள். ரகு உற்சாகத்துடன் போகலாமே என்பது போல தலையை ஆட்டினான்.

இந்த முறை மனதில் எந்த நடுக்கமும் இன்றி உரையாடலை தொடங்கினான் ரகு. "நீங்கள் கண்ணாடி அணிவீர்கள் தானே..?" என்று கேட்டான் சீதாவிடம். அவளும், "ஆமாம் நான் கண்ணாடி அணிவேன், ஆனால் அலுவலகத்திற்கு வேலைப் பளு குறைவாக இருந்தால் மட்டும் தான் அணிவேன்" என்றும் கூறுகிறாள். என்ன காரணம் என்று ரகு கேட்டான். அதற்கு அவள், வேலைப் பளு குறைவாக இருந்தால் சில நேரங்களில் தூங்கி விடுவேன். அப்போது கண்களில் பொறுத்தும் "காண்டக்ட் லென்ஸ்" அணிவது கடினம் என்றாள். "அது சரி நான் கண்ணாடி அணிவது எப்படி உங்களுக்கு தெரியும்" என்றாள் சீதா. உங்கள் கங்கலை சுற்றியுள்ள மெல்லிய கருவலையம் தான் காட்டி கொடுத்தது என்றான் ரகு. கண்ணாடி அணியுங்கள் அது தான் கண்களுக்கு நல்லது, "காண்டக்ட் லென்ஸ்" அடிக்கடி அணிந்தால் கண்களுக்கு ஏதாவது பிரச்சனை ஏற்படும் என்றான் ரகு. சீதா அப்போதைக்கு தலையை ஆட்டிவிட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தாள்.

மறுநாள் காலை 9 மணி, சீதாவின் இருக்கையில் யாரோ அமர்ந்திருப்பதை தூரத்தில் இருந்து வரும் போது நோட்டமிட்டான் ரகு. அருகில் வந்த பிறகு தான் தெரிந்தது அது சீதா என்று. இதற்கு முன்பு வரை சீதாவை அவன் கண்ணாடி அணிந்து பார்த்ததில்லை, இதுவே முதல் முறை. கண்ணாடியில் அவளது முக அழகு மேலும் மெருகேறியதை ரகுவின் கண்கள் மட்டுமே உணர்ந்தன. இதுநாள் வரை கண்ணாடி அணியாதவள் தான் சொன்ன ஒரு வார்த்தைக்காக கண்ணாடி அணிந்து வந்தது ரகுவின் மனத்திற்குள் சந்தோசத்தை கொடுத்தது. இருவரும் காஃபீ அருந்த சென்றனர். அப்போது ரகு சீதாவிடம் கண்ணாடியில் மிகவும் அழகாக இருப்பதாக கூறினான். இன்றைக்கு வேலைப் பளு குறைவு, அதனால் தான் கண்ணாடியில் வந்தேன் என்று மிகவும் கஷ்டப்பட்டு ஒரு பொய்யை உதிர்த்தாள். அந்த பொய்யை, ரகு மனத்திற்குள் மிகவும் ரசித்தான்.

(பின் தொடருங்கள்...)

டிஸ்கி:

இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

செங்காத்து பூமியிலே... பாடல்கள்

2011-05-10T23:23:00.001+05:30

இன்று தான் இந்த திரைப்படத்தின் பாடல்களை கேட்டேன். அந்த காலத்து இளையராஜாவின் பாடல்களை மீண்டும் ஒரு முறை கேட்பது போன்ற ஒரு உணர்வை கொடுத்தது. திரைப்படத்தின் பெயரை கேட்டாலே தெரிகிறது, இது கிராமம் சம்பந்தப்பட்ட திரைப்படம் என்று. அதற்கேற்றார் போல பாடல்களும் உள்ளன. குறிப்பாக பாடல்கள் அந்த காலத்து ராமராஜன், ராஜ்கிரன் படங்களை நியாபகபடுத்தியது.

ஓரம் போ..

அந்த காலத்தில் மிக பிரபலமான, "பொண்ணு ஊருக்கு புதுசு" திரைப்படத்தில் இடம் பெற்ற ஓரம் போ.. ருக்குமணி வண்டி வருது... என்ற பாடலை தான் இளையராஜா ரீமிக்ஸ் செய்திருக்கிறார். பாடல் நன்றாகவே வந்திருக்கிறது. இந்த பாடலை பிரசன்னா, ஹரிசரண், பிரியா மற்றும் அனிதா ஆகியோர் இணைந்து பாடியுள்ளனர்.

சிக்கிக்கிச்சு சிக்கிக்கிச்சு...

இந்த பாடல், இளையராஜா எப்போதும் கொடுக்கும் தரமான இனிமையான பாடல் வகையாகும். இந்த பாடலை பிரசன்னா மற்றும் பிரியா இணைந்து பாடியுள்ளனர்.

காத்திருப்பேன்.. காத்திருப்பேன்...

இதுவும் ஒரு மென்மையான பாடல். இந்த பாடலை ரீட்டா பாடியுள்ளார். அரண்மனை கிளி திரைப்படத்தில் வரும் ஒரு பாடலை இது நினைவுபடுத்தியது.

என் உசுரு...

இந்த பாடலின் தொடக்கம் "நினைவெல்லாம் நித்தியா" திரைப்படத்தில் வரும் பனி விழும் மலர் வனம்... பாடலை நினைவு படுத்தியது. ஆனால், சில நொடிகளில் அது ஒரு மென்சோக பாடலாக மாறியது. இந்த பாடலையும் ரீட்டா தான் பாடியுள்ளார்.

மற்ற இரண்டு குறும்பாடல்களும் திருவிழாக்களில் இடம்பெறும் வகையறா பாடல்கள்.

பாடல்களை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்புகளை சொடுக்கவும்...

ஓரம் போ..
சிக்கிக்கிச்சு சிக்கிக்கிச்சு...
காத்திருப்பேன்.. காத்திருப்பேன்...
என் உசுரு...
திருவிழா பாடல் 1
திருவிழா பாடல் 2

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 2

2011-05-10T00:32:00.007+05:30

கடந்த வாரத்தை தவற விட்டவர்கள் கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்...

பாகம் 1

பாகம் 2

"ஹெலோ சீதா..." என்றவுடன் தனது கணினியின் மீது இருந்த கவனத்தை கலைத்து ரகுவின் பக்கம் தலை சாய்த்தாள். காதலை சொல்லிவிடலாம் என்று தனக்குள் தேக்கி வைத்திருந்த நம்பிக்கை அவள் பார்வை பட்ட நேரத்தில் உடைந்தது. அதன் பிறகு ரகுவின் மனதிற்குள் "பார்த்து முழுதாய் மூன்று வாரங்கள் தான் ஆகி இருக்கிறது, இன்று தான் முதல் முதலில் பேசப்போகிறோம், முதல் உரையாடலிலே "நான் உன்னை காதலிக்கிறேன்" என்று ஒரு பெண்ணிடம் சொன்னால் அவள் உன்னை பற்றி என்ன நினைப்பாள் என்று குடைந்தது மனமென்னும் குரங்கு". இதே குரங்கு தான் சற்று நேரத்திற்கு முன்பு அவளை பற்றிய கவிதைகளை காகிதத்தில் கிறுக்க செய்தது, இப்போது அதை அவளிடம் கொடுக்க நினைக்கும் போது தடா போடுகிறது.

எனக்கும் அவளுக்கும்
காதல் பிறந்தது...
பிறந்த குழந்தைக்கு
பெயர் வைக்கும் போது - அதனை
கிள்ளிவிட்டு வேடிக்கை பார்க்கிறது
மனசாட்சி...!!

என மனதிற்குள் நினைத்து கொண்டான் ரகு. ரகுவின் கைகளில் நடுக்கம் இன்னும் குறையவில்லை, இறுதியில் அந்த காகிதத்தை கைகளிலே வைத்து கொண்டான். மெல்ல சீதாவுடன் பேச தொடங்கினான். என்ன சொல்லி ஆரம்பிப்பது என்ற பலத்த யோசனைக்கு பிறகு, "இன்னும் கிளம்பவில்லையா?" என்று கேட்டான். அவள் நேரமாகி தான் கிளம்புவாள் என்று அவனுக்கு தெரியும், இருந்தாலும் பேச்சுவார்த்தையை தொடங்க ஒரு சாக்கு வேண்டுமே. அவள் "நான் வசிக்கும் இடத்திற்கு நேரடி பஸ் கிடையாது எனவும், ஏதாவது தனியார் பேருந்தில் தான் செல்வேன்" என்று கூறுகிறாள். "கடைசியாக கிளம்பும் பேருந்து 9 மணிக்கு தான், நான் எப்போதும் அதில் தான் செல்வது வழக்கம்" என்றும் கூறுகிறாள். நீங்கள் எங்கே வசிக்கிறீர்கள் என்று அடுத்த கேள்வியை கேட்டான் ரகு, அவள் தான் JP நகரில் வசிப்பதாக கூறுகிறாள். அடுத்து ரகுவின் இருப்பிடத்தை கேட்டாள், அவன் கோரமங்களாவில் வசிப்பதாக கூறினான். அடுத்து என்ன கேட்க என்று யோசித்துவிட்டு, MBA வரை படித்தவன் கொஞ்சம் பெண்களிடம் எப்படி கடலை போடுவது என்பதை பற்றி படிக்காமல் விட்டு விட்டோமே என்று அன்று தான் வருத்தப்பட்டான் ரகு.

சீதாவிடம் யாருடன் தங்கி இருக்கிறீர்கள், என்று மெல்ல ஆரம்பித்தான். அவள் தனக்கு இங்கே நண்பர்கள் யாரும் கிடையாது என்றும், தனியே விடுதியில் தங்கியிருப்பதாக சொல்கிறாள். மேலும் தனது கல்லூரி படிப்பு, வீட்டில் உள்ளவர்கள் எத்தனை பேர், தந்தை என்ன பணியில் இருக்கிறார் என்று எல்லாவற்றையும் வெளிப்படையாக ரகுவிடம் கூறுகிறாள். ஒரு பெண், ஒருவர் மீது நம்பிக்கை வைத்துவிட்டாள் தனது சொந்த விஷயங்களையும் அவர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்வாள் என்று ரகு உணர்ந்து கொண்டான். கடைசியாக ரகு சீதாவிடம், உங்களுக்கு இங்கே தமிழ் நண்பர்கள் இல்லை என்ற கவலை வேண்டாம், என்னிடம் நீங்கள் எந்த உதவியாக இருந்தாலும் தயங்காமல் கேளுங்கள் என்றும் கூறுகிறான். அங்கிருந்து கிளம்புவதற்கு முன்பு அவளின் கைபேசி எண்ணையும் வாங்கி கொண்டான் ரகு.

அன்று இரவு முழுவதும் ரகுவிற்கு சீதாவின் நினைப்பு தான். நண்பர்கள் இல்லாமல் தனியே வாழும் கொடுமை என்னவென்று ரகுவிற்கு தெரியும். அந்த கொடுமையை சீதா அனுபவிக்க கூடாது என தனக்குள் உறுதி செய்து கொண்டான். தனது பெண் நண்பர்களை அவளுக்கு அறிமுகப்படுத்தி அவளது தனிமையை போக்குவது தான் முதல் கடமை என நினைத்துகொண்டான். நாம் ஒருவர் மீது எப்போது அளவிற்கு அதிகமான அன்பையும் அக்கறையையும் காட்டுகிறோமோ அப்போது தான் இருவருக்கும் பிரச்சனை ஆரம்பிக்கிறது என்று ரகுவிற்கு அப்போது தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. தனது வீட்டில் உள்ள கணினியில் காதல் பாடல்கள் ஒரு பக்கம் விடிய விடிய இசைத்து கொண்டே இருக்க, கனவிற்குள் அவளை தேடி தூக்கம் தொலைத்து போன இரவானது ரகுவிற்கு .

மறுநாள், காலை 6 மணி அளவில் ரகு தனது கைப்பேசியை எடுத்தான். காலையில் நண்பர்களுக்கு குறுஞ்செய்தி அனுப்புவது ரகுவிற்கு வழக்கம், இன்று சீதாவிற்கும் அந்த குறுஞ்செய்தியை அனுப்பி வைத்தான். ஆனால், அவளிடம் இருந்து எந்த ஒரு பதிலும் வரவில்லை. ரகு தனது நண்பர்களுக்கு அனுப்பும் போது பதிலை எதிர்பார்த்தது கிடையாது. ஆனால், சீதா விஷயத்தில் எதிர்பார்த்தான். அலுவலகத்திற்கு சென்ற பிறகும் அதை பற்றி சீதா சட்டை செய்யவில்லை. இப்படி தான் எல்லா பெண்களும் இருப்பார்கள் போல என தனக்குள் நினைத்துகொண்டான். மெல்ல தனது இருக்கையில் இருந்து எழுந்து சீதாவிடம் சென்று தேநீர் அருந்த தான் செல்வதாகவும், நீங்கள் வருகிறீர்களா என்று கேட்டான் ரகு.

(பின் தொடருங்கள்...)

டிஸ்கி:
இந்த கதையில் வரும் சம்பவங்கள் மற்றும் கதாபாத்திரங்கள் யாவும் கற்பனையே.

The Truman Show

2011-05-08T22:21:00.004+05:30

எனக்கு தெரிந்து கடந்த நான்கு வருடங்களாகத்தான் இந்தியாவில் நிதர்சன காட்சிகள் (Reality Show) அடங்கிய தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் பிரபலமடைந்தது. ஆனால், அதற்கு முன்பே ஹாலிவுட்டில் இதை பற்றிய திரைப்படம் வெளிவந்து விட்டது. ஜிம் கேரியை பற்றி ஹாலிவுட் திரைப்படங்கள் பார்ப்பவர்களுக்கு கண்டிப்பாக தெரியாமல் இருக்காது. அவரது நகைச்சுவை கலந்த நடிப்பு அந்த அளவிற்கு பிரபலம். நான் முதல் முதலில் பார்த்த ஜிம் கேரி திரைப்படம் த மாஸ்க் (The Mask). அந்த திரைப்படத்திற்கு பிறகு தான் அவரின் திரைப்படங்களை பார்க்க ஆரம்பித்தேன். அந்த வகையில் நான் பார்த்து ரசித்த திரைப்படம் தான் த ட்ரூமேன் ஷோ (The Truman Show).

"காக்கை கூட உன்னை திரும்பி பார்க்காது, ஆனால் உலகமே உன்னை உற்று நோக்குவதாய் உணர்வாய்..." அப்படின்னு நம்ம கவிஞர் வைரமுத்து சொல்லியிருக்கார். ஆனால், இங்கே பிறந்தது முதல் தனது எல்லா நடவடிக்கைகளையும் உலகமே தொலைக்காட்சியில் பார்த்து ரசித்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை உணராதவன் தான் ட்ரூமேன் (ஜிம் கேரி). ட்ரூமேன் வாழும் நகரம் முதல் அவன் தினமும் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு நபரும் இந்த தொலைக்காட்சி தொடருக்காக செயற்கையாக அமைக்கப்பட்டவையே. இதில்அவரது மனைவியாக நடிக்கும் பெண்ணான மெரில் (Laura Linney) கூட அடக்கம். அவரை சுற்றி ஆயிரக்கணக்கான புகைப்பட கருவிகள் ட்ரூமேனிற்கு தெரியாமலே இயங்கி கொண்டிருந்தன. ட்ரூமேன் தான் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு மனிதர்களிடமும் காண்பிக்கும் உண்மையான செயல்பாடுகள், உணர்ச்சிகளை படம் பிடித்து உலகமெங்கும் ஒளிபரப்புவதே அந்த தொடரின் இயக்குநரான க்ரிஸ்டோஃப் (Ed Harris) வேலை.

ட்ரூமேன் வாழ்வதற்கு அமைக்கப்பட்ட அந்த நகரம் ஒரு தீவு போன்றது. அதிலிருந்து ட்ரூமேன் தப்பித்து செல்லாமல் இருக்க, எளிதில் அவர் உணர்ச்சிவசப்படும் படியாக, அவரது தந்தையை அங்குள்ள கடலில் ட்ரூமேன் அருகில் இருக்கும் போதே புயலில் சிக்கவைத்து இறந்து விடுவது போல ஒரு காட்சியை அரங்கேற்றி இருப்பார்கள். இந்த புயல், கடல் எல்லாமே அந்த நிகழ்ச்சிக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட செயற்கை அமைப்புகளே. இது தெரியாமல், தண்ணீரை கண்டாலே ட்ரூமேன் பயப்படுவார்.

ட்ரூமேன் கல்லூரியில் படிக்கும் போது ஸில்வியாவை (Noah Emmerich) அவருக்கு காதலியாக நடிக்க வைக்க முயற்சி செய்வார்கள். அந்த பெண்ணோ, உண்மையில் ட்ரூமேனை காதலிக்க தொடங்கி விடுகிறாள். அவரை சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகள் எல்லாம் நாடகம் என்பதை ட்ரூமேனிற்கு சொல்ல போக, அதனால் அந்த பெண்ணை வலுக்கட்டாயமாக அந்த தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் இருந்து நீக்கி விடுகிறார்கள்.

அவளை, தொடரிலிருந்து நீக்கும் நிகழ்ச்சியையும் வியாபாரமாக ஆக்கியிருப்பார்கள். ஆனால், அது ட்ரூமேன் மனதில் ஒரு ஆராத வடுவை ஏற்படுத்தி விடும் [என்னதான் நடிப்பாக இருந்தாலும், அவருக்கு முதல் காதல் அல்லவா அது]. இதனால், தொடரில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்ட அவரது காதலி ஸில்வியா "ஃப்ரீ ட்ரூமேன்" என்ற ஒரு இயக்கத்தை தொடங்கி போராட்டத்தில் இறங்குகிறாள்.

பிறந்து முப்பது வருடங்கள் ஆனா பிறகு அங்கு தன்னை சுற்றி நடக்கும் நிகழ்ச்சிகள், இடங்கள் அனைத்தும் செயற்கையாக இருப்பதை உணருகிறான். இவ்வாறு ட்ரூமேன் புரிந்துகொள்ளும்படியாக நடந்த அந்த நிகழ்ச்சிகள் என்ன? இறுதியில் எப்படி தனக்கு தெரியாமல் தன்னை ரசிக்கும் நிதர்சன தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் (Reality Show) இருந்து வெளியேறுகிறார் என்பதை திரைப்படத்தில் கண்டுகளியுங்கள்.

எங்கேயும் காதல்

2011-05-07T18:53:00.001+05:30

ஏதாவது புதிய படம் பார்க்க செல்வதற்கு முன்பு எந்த ஒரு ஊடகத்தின் வழியாவது எனக்கு அந்த திரைப்படத்தின் விமர்சனம் வந்து சேர்ந்து விடும். அதன் பிறகு தான் பெரும்பான்மையான திரைப்படங்களை பார்த்திருக்கிறேன். இந்த திரைப்படத்தின் விமர்சனமும் நேற்று மதியமே கிடைத்துவிட்டது. அவை அனைத்தும் படம் மொக்கை என்றே சொன்னது. இருந்தாலும் எனக்கு ஒரு பழக்கம் உண்டு, மொக்கை என்று கேள்வி பட்ட திரைப்படங்களை தனியே திரை அரங்கிற்கு சென்று பார்க்கும் பழக்கம் தான் அது. அதையும் மீறினால் அதிகபட்சமாக எனது நண்பன் பிரமோதை அழைத்து செல்வேன். அப்படி நாங்கள் பார்த்த குளிர் 100° என்ற படத்தை அவன் வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்க மாட்டான் ஹி.. ஹி. இன்று அவன் ஊரில் இல்லாத காரணத்தால் தனியாக இந்த படத்தை பார்க்க சென்றேன். படம் மொக்கையா? இல்லையா? என்பதை இறுதியில் சொல்கிறேன். சரி நாம் இப்போது படத்திற்கு வருவோம்....

திரைப்படம் பாரிஸில் தொடங்குகிறது, இது ஒரு அழகான காதல் கதை என்று படத்தின் இயக்குனர் பிரபுதேவா தொடக்கத்தில் கூறி "எங்கேயும் காதல்" என்று ஆடி பாடி செல்கிறார். இந்த பாடலில் காதலிப்பவர்கள் என்னவெல்லாம் செய்வார்கள் என்பதை முடிந்தவரை காட்டியிருக்கிறார். அதில் வரும் பச்சை குத்தும் காட்சி எனக்கு நயந்தாராவை நியாபகப்படுத்தியது. வழக்கமாக கண்ட உடன் காதல் போன்ற படங்களை கதாநாயகனின் கண்ணோட்டத்தில் பல திரைப்படங்களில் பார்த்திருப்போம். இதில் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக கதாநாயகியின் கண்ணோட்டத்தில் எடுத்திருக்கிறார்கள். படத்தின் நாயகன் கமல் (ஜெயம் ரவி) ஒரு இந்திய வாழ் தொழிலதிபர். வருஷத்தின் ஒரு மாதத்தை வெளிநாடுகளில் பெண்கள், விருந்து என்று கழிப்பவன். இவருக்கு பிடிக்காத ஒரே விஷயம் காதல். காதல் என்று எந்த பெண்ணாவது அவரை அணுகினால் அந்த இடத்தை காலி செய்துவிடுவார். இவர் இப்படி இருக்க, படத்தின் நாயகி கயல்விழி (ஹன்சிகா) கமலை பார்த்த முதல் நாளிலிருந்து உருகி உருகி காதலிக்க தொடங்கிவிடுகிறாள்.

கமலின் காதலை அடைய கயல்விழி முயற்சிகள் பல எடுக்கிறாள். கமல் இந்தியாவிற்கு கிளம்பும் போது ஒரு வழியாக தைரியத்தை வரவழைத்து கொண்டு கையில் காதல் கடிதத்துடன் செல்ல, இறுதியில் அதை கொடுக்காமலே சென்றுவிடுகிறாள். மறுபடியும் ஒரு வருடம் கழித்து மீண்டும் பாரீஸ் வருகிறான் கமல். இந்த முறையாவது அவர்கள் காதல் ஒன்று சேர்ந்ததா [அதான் தெரியுமே, எப்படியும் சேர்ந்து விடுவார்கள் என்று] எப்படி சேர்ந்தார்கள் என்பதை திரைப்படத்தில் பாருங்கள்.

தீ இல்லை.. பாடல் வரிகள் ஒரு காதலனின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் விதமாக இருக்கும். ஆனால், இந்த பாடல் வரும் நேரத்தில் கமலிற்கு காதல் மீது வெறுப்பு தான் இருக்கும். அதனால் தேவை இல்லாத கட்டத்தில் இந்த பாடலை உபயோகப்படுத்தி விட்டார்கள் என்றே தோன்றுகிறது. படத்தில் வரும் அனைத்து பாடல்களும் அருமையாக படமாக்கபட்டுள்ளது. குறிப்பாக நங்கை பாடலின் நடனம் அருமை.

நீரவ் ஷாவின் ஒளிப்பதிவு மிகவும் அருமை. ஹாரிஸ் ஜெயராஜ் பாடல்கள் ஏற்கனவே பிரபலமாகி விட்டது. எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல்கள் திமு..திமு, நெஞ்சில்..நெஞ்சில், எங்கேயும் காதல்..., நங்கை.., தீ இல்லை... மற்றும் லோலீட்டா... ஹி ஹி.. எல்லா பாடல்களும் எனக்கு பிடித்துவிட்டது. ஆமை வேகத்தில் செல்லும் திரைக்கதை தான், இருந்தாலும் பார்ப்பதற்கு கொஞ்சம் பொறுமை இருந்தால் கண்டிப்பாக ரசிக்கலாம். ராஜூ சுந்தரம் சிரிக்க வைக்க முயற்சி செய்து, பெரும்பாலும் தோல்வியே அடைகிறார். படத்தின் நாயகியை பற்றி சொல்வதற்கு பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை, கொடுத்த வேலையை செய்திருக்கிறார். அவர் சில காட்சிகளில் ஒல்லியாகவும், சில காட்சிகளில் அந்த காலத்து குஷ்பு போலவும் தெரிகிறார். ஜெயம் ரவியின் நடிப்பு கச்சிதமாக அந்த கதாபாத்திரத்திற்கு பொருந்தி இருக்கிறது. சங்க காலத்தில் புறா காதலுக்கு தூது விட பயன் படுத்தப்பட்டது. அந்த நுட்பத்தை இந்த படத்திலும் உபயோகப்படுத்தியிருந்த விதம் எனக்கு பிடித்திருந்தது.

திரைப்படத்தை தனியாக சென்று பார்த்தாலோ, இல்லை உங்கள் காதல் துணையுடன் சென்று பார்த்தாலோ படம் உங்களுக்கு பிடிக்க வாய்ப்புகள் இருக்கிறது. எனக்கு படம் பிடித்திருந்தது.

டிஸ்கி1:
இந்த திரைப்படத்தை தாவேரிக்கரை லக்ஷ்மி திரைஅரங்கத்தில் பார்த்தேன். படத்தின் ஆர்ம்பத்தில் தேசிய கீதம் திரையிடப்பட்டது. அனைவரும் எழுந்து நின்றதும், இறுதியில் பாரத மாதா வுக்கு ஜே போட்டதும் கொஞ்சம் பெருமையாக தான் இருந்தது.

டிஸ்கி2:
படத்தின் டைட்டில் போட்டு முடிப்பதற்குள் போதும்.. போதும் என்று ஆகி விட்டது. அதுவும் அந்த கல்பாதி அகோரம் மற்றும் சன் பிக்சர்ஸ் டைட்டில்ஸ் முடிவதற்குள் ஸ்..ஸ்..ஸப்பா தாங்க முடியல. இப்போ புரியுதா நான் படம் முடியும் வரை பொறுமையாக இருக்க எப்படி முன்பே சுதாரித்து கொண்டேன் என்று ஹி.. ஹி...

2 States

2011-05-06T07:47:00.001+05:30

சேட்டன் பகத் எழுத்தில் வெகு நாட்களுக்கு முன் வெளிவந்த புத்தகம் தான் 2 STATES. சுமார் 270 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த புத்தகத்தை பெங்களூரு பிளாட்பாரத்தில் 40 ரூபாய் கொடுத்து வாங்கினேன். இதன் அசல் விலை 95 ரூபாய் மட்டுமே. பல இடங்களில் இந்த புத்தகத்தை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அலுவலகத்தில் சிலபேர் படித்து பார்த்திருக்கிறேன், பேருந்தில் பயணம் செய்யும் போது சிலபேர் படித்து பார்த்திருக்கிறேன். சரி, அப்படி என்ன தான் இந்த சிகப்பு அட்டை போட்ட புத்தகத்தில் உள்ளது என்று ஒரு ஆவலில் தான் இதை வாங்கினேன்.

இந்த புத்தகத்தில் வரும் கதை என்னவென்றால், ஒரு தமிழ் நாட்டு பெண்ணிற்கும் பஞ்சாபி பையனிற்கும் இடையே ஏற்படும் காதலும், அந்த காதலை அவர்களுடைய பெற்றோர் சம்மதத்துடன் திருமணம் வரை எப்படி கொண்டு செல்கிறார்கள் என்பதை பற்றியது. இந்த புத்தகத்தில் வரும் எளிய ஆங்கில நடை அனைவருக்கும் புரியும் வண்ணத்தில் இருப்பதால் படிக்கும் போது தமிழ் அகராதியை பக்கத்தில் வைத்து கொள்ளவேண்டிய அவசியம் பெரும்பாலும் இருக்காது. மேலும், சேட்டனின் நகைச்சுவை உணர்வு படிக்கும் ஆர்வத்தை தூண்டும்.

படித்து பிடித்த சில வரிகளை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன்....

"why would any guy want to be only friends with a girl? It's like agreeing to be near a chocolate cake and never eat it"

"How can such scary parents create somethings so cute?"

"Psycho relatives are constant across cultures"

"My mother didn't answer in words. She responded in nuclear weapons. Tear rolled down her cheeks."

"When estrogen attacks you on all sides, there is not much you can do."

கதை முழுவதும் தமிழ் நாட்டு மக்களின் கலாச்சாரத்தையும், வட நாட்டு மக்களின் கலாச்சாரத்தையும் சகட்டு மேனிக்கு வெளுத்து வாங்கி இருக்கிறார். இது கொஞ்சம் உருத்தலாக இருந்தாலும் அப்போதைக்கு சேட்டனை மன்னிக்கவே மனம் உடன் படுகிறது.

நல்லதொரு பொழுதுபோக்கு புத்தகம் இது, வாய்ப்பு கிடைத்தால் வாங்கி படியுங்கள்.

டிஸ்கி:
ஆங்காங்கே சில கெட்ட வார்த்தைகளை உபயோகப்படுத்தியிருக்கிறார். இதை கொஞ்சம் தவிர்த்திருக்கலாம். கதையின் இயல்பு தன்மை குறையாமல் இருக்க உபயோகப்படுத்தியிருப்பார் போல.

நீங்க கையேந்திபவன் வாடிக்கையாளரா?

2011-05-05T14:36:00.002+05:30

இன்று எனது தோழி ஒருவர் அனுப்பிய மின்அஞ்சலில், ஒரு வலைதளத்தின் முகவரி இருந்தது. அதனை சொடுக்கி பார்த்த போது தான் தெரிந்தது, கையேந்திபவன்களில் நடக்கும் கொடூரங்கள்.

மும்பையில் பாணி பூரி விற்கும் 59 வயதான ராஜ்தேவ் கடையில், பாணி பூரிக்கென்று ஒரு கூட்டம் வரும் போல. இதனை 19 வயதான அங்கீதா பரிட்சை விடுமுறையில் பொழுது போகாமல் தனது வீட்டின் மாடியில் இருந்து நோட்டமிட்டிருக்கிறார். அப்படி அவள் கூர்மையாக கவனித்த போது தான் தெரிந்தது, ராஜ்தேவ் பாணி பூரிக்கு ஊற்றும் திரவியத்தில் தனது சிறுநீரை கலப்பது. முதலில் அங்கீதா கூறியதை யாரும் நம்பவில்லை போலும், அதனால் இந்த நிகழ்ச்சியை படம் பிடித்து காட்டிவிட்டாள்.

போலீஸ் நிலையத்தில் ஒப்படைக்க பட்ட ராஜ்தேவ் மீது என்ன வழக்கு பதிவு செய்ய என குழம்பி, இறுதியில் பொது இடத்தில் சிறுநீர் கழித்தார் என்று வழக்கு பதிவு செய்துள்ளனர் [எல்லாரும் வாங்கி திங்கிற இடம்னா? அது பொது இடமாயா...?].

இனிமேலாவது கையேந்திபவன்களில் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையாக இருங்கள்.

டிஸ்கி:
நன்றி மும்பை மிர்ரெர்.
http://www.mumbaimirror.com/article/2/20110413201104130512335194fbde7b8/Do-not-say-you-weren%E2%80%99t-warned.html

வலைத்தள தகவல்கள் திருடு போகிறதா...?

2011-05-04T08:33:00.005+05:30

இன்றைய காலகட்டத்தில் வலைத்தளத்தில் உள்ள தகவல்கள் திருடப்படுவது என்பது சர்வ சாதாரணமாகிவிட்டது. தகவல்கள் திருடு போவதை ஓரளவிற்கு தான் கட்டுப்படுத்த முடியும். முற்றிலுமாக கட்டுப்படுத்துவது என்பது இயலாத ஒரு விஷயம். பொதுவாக தகவல்களை வலைத்தளங்கலில் இருந்து நகல் எடுக்க உதவும் அடிப்படை வசதிகளை நீக்குவதன் மூலம் இதனை கொஞ்சம் கட்டுப்படுத்தலாம். இது பற்றி எனக்கு தெரிந்த தகவல்களை இங்கு குறிப்பிடுகிறேன்.

கீழே உள்ள Javascript கோடிங்கை உங்களது வலைத்தளத்தில் இணைப்பதின் மூலம் நகல் எடுக்க உதவும் அடிப்படை வசதிகளை தடை (தற்காலிகமாக) செய்யலாம். உதாரணத்திற்கு, நமது பிளாக்கில் இந்த வசதியை இணைக்க வழிமுறைகள் கீழே.

1. உங்களது பிளாக்கின் டாஸ்போர்ட் (Dashboard) பகுதியில் உள்ள Design என்ற இணைப்பை முதலில் சொடுக்கவும்.

2. அதன் பின்னர் வரும் பக்கத்தில் உள்ள Edit HTML என்ற இணைப்பை சொடுக்கவும்.

3. இறுதியாக கீழே உள்ள Javascript கோடிங்கை என்ற head குறியீட்டிற்கு அடுத்தபடியாக இணைத்துவிட்டு SAVE TEMPLATE என்ற இணைப்பை சொடுக்கவும்.

இனி உங்கள் வலைத்தளத்தில் இருந்து தகவலை நகல் எடுப்பது கொஞ்சம் கடினம் அவ்வளவு தான். இதனை முறியடிக்கும் வழிகளும் உள்ளன :)
இறுதியாக ஒரு உப தகவல், உங்கள் வலைத்தளத்தில் உள்ள தகவல் எந்த வலைத்தளத்தில் நகல் எடுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை கண்டறிய ஒரு வலைத்தளம் உள்ளது.

கீழே உள்ள வலைத்தளத்திற்கு சென்று உங்களது வலைத்தளத்தின் முகவரியை கொடுத்தால் போதும், அதற்கு உண்டான முடிவுகளை உடனே அள்ளி தரும்.

http://www.copyscape.com/

முடிவுகளில் உள்ள இணைப்புகளை சொடுக்குவதன் மூலம் எந்த தகவல் நகல் எடுக்கப்பட்டது என்பதும் வெட்ட வெளிச்சமாகிடும்.

சீதா லக்ஷ்மி - பாகம் 1

2011-05-02T23:50:00.001+05:30

நான் கல்லூரியில் படிக்கும் போது, விடுதியில் பொழுது போகாமல் இரண்டு சிறு கதைகள் எழுதிய நியாபகம். அதனை எனது நண்பர்கள் பிரமோத் மற்றும் நாகராஜன் படித்து விட்டு வார இதழ்களுக்கு அனுப்புமாரு சொன்னார்கள். அப்போது "நாம் என்ன அந்த அளவிற்கா நன்றாக எழுதுகிறோம்?" என்று எனக்குள் நினைத்து சிரித்து கொண்டேன் . அதன் பிறகு இப்போது தான் கதை (மாதிரி) எழுதுகிறேன். பார்க்கலாம் எப்படி போகும் என்று....

பாகம் 1

அது தான் ரகுவிற்கு வங்கியில் முதல் நாள். புதிய இடம், புதிய முகங்கள் என முதல் இரண்டு வாரங்கள் மாட்டு வண்டி வேகத்தில் ஊர்ந்து சென்றது. மூன்றாவது வாரத்தின் புதன் கிழமை அன்று தான் அவளை முதல் முறையாக பார்க்க நேர்ந்தது. அவளது பெயர் சீதா லக்ஷ்மி. இதற்கு முன்னர் சென்னையை சேர்ந்த இதே வங்கியின் கிளை பிரிவில் இருந்து மாற்றலாகி பெங்களூரு கிளைக்கு வந்திருக்கிறாள். மூன்று வாரங்கள் வெறுமையாக இருந்த ரகுவின் இருக்கைக்கு பக்கத்து இருக்கை அவளது வருகைக்காக தான் காத்திருக்கிறது என்று அவனுக்கு தெரியாது போல. கடந்த இரண்டு வாரங்களாக அவனது ரசனைக்கு ஒத்து வராத நவ நாகரீக மங்கையர்களை மட்டுமே அந்த அலுவலகத்தில் பார்த்திருந்த ரகுவிற்கு சீதாவை பார்த்த முதல் நொடியே காதல் பற்றிக்கொண்டது. சில விஷயங்கள் பார்த்தவுடன் நமக்கு பிடித்து விடும் காரணம் என்னவென்று உள் மனத்திற்கு கூட தெரியாது. அதற்கு காரணம் அவள் சூடி இருந்த மல்லிகையா? அதை தாங்கி நிற்கும் நீண்ட கூந்தலா? பிறை போன்ற நெற்றியா? அதன் கீழே நட்சத்திரமாய் மின்னும் வெள்ளை கல் மூக்குத்தியா? என குறிப்பிட்டு அவனால் யூகிக்க முடியவில்லை. ஒரு வேளை பதினைந்து ஆண்டுகளாக வேலை பார்க்காமல் இருந்த ஹார்மோன்களை இவை அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரே நேரத்தில் தட்டி எழுப்பியது கூட காரணமாக இருக்கலாம்.

முதல் மூன்று வாரங்கள் அவளை பார்த்துக்கொண்டேகழித்தான் ரகு. அவளுக்கு வரும் தொலைபேசி அழைப்புகளுக்கு பதில் அளிப்பதை வைத்து அவளும் தமிழ் பெண்தான் என்று உறுதி செய்துகொண்டான். இயல்பாகவே பெண்களுடன் பேசுவதை தவிர்பவன் ரகு. காரணம், அவனது பள்ளி பருவத்தில் ஏற்பட்ட காதலும் அதை தொடர்ந்த தோல்வியும் தான். இதுதான், ரகுவின் பதினைந்து வருட ஹார்மோன்களின் வேலை நிறுத்தத்திற்கு காரணமும் கூட. ரகு இப்படி இருக்க, சீதா இந்த அலுவலகத்திற்கு வந்து மூன்று வாரங்கள் ஆகியும் யாருடனும் நெருங்கி பழகுவதில்லை. தேநீர் அருந்த சென்றாலும் சரி, மதிய உணவிற்கு சென்றாலும் சரி, தனியாகவே செல்கிறாள். இதனை பல நாட்களாக கண்கானித்து கொண்டு இருக்கிறான் ரகு. பணி விஷயத்தில் ரகு மிகவும் கெட்டிக்காரன். பணி நிமித்தமாக மற்றவருக்கு உதவும் குணமும் உடையவன். ரகு மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்வதை தனது ஓரக்கண்ணால் அடிக்கடி சீதா நோட்டமிட்டு கொண்டிருப்பாள், இதை ரகுவும் கவனித்திருக்கிறான். ரகுவும் தமிழ் மொழி பேசுவதை, அவன் பேசுவதை வைத்து தெரிந்து வைத்திருந்தாள். மேலும், அழைப்புகளுக்கு சீதாவின் கைபேசி எழுப்பும் அந்த இசை ரகுவிற்கு மிகவும் பிடித்த ஒன்று. அதனால், சீதாவிற்கு கைப்பேசியில் அழைப்பு வரும்போதெல்லாம் தனது பணியை அப்படியே போட்டுவிட்டு, அவளது காதுகளுக்கு கைப்பேசியை கொடுக்கும் வரை பணியை மறந்து விடுவான். அதன் பின்னர், அவள் பேசி முடிக்கும் வரை தன்னையே மறந்து விடுவான். காரணம் அவளது மழலை போன்ற குரலுக்கும் ரகு அடிமையாகி விட்டான் என்பது தான். சீதாவும், ரகு தொலைபேசியில் வாடிக்கையாளர்களிடம் பேசும்போது கூர்ந்து கவனித்து கொண்டிருப்பாள். மேலும், அவன் தனது வாடிக்கையாளர்களை கையாளும் விதத்தை அவள் ரசித்து கொண்டிருப்பாள். உண்மை என்னவென்றால், இவர்கள் இருவரும் மனதுக்குள்ளே ஒருவரை ஒருவர் காதலித்து கொண்டிருந்தனர். இருந்தாலும், சீதாவுடன் உரையாடலை தொடங்குவதற்கு ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பத்தை எதிர்பார்த்து கொண்டிருக்கிறான் ரகு.

அந்த நாள் அன்று தான் வந்தது. மதிய உணவு கொடுத்த மயக்கத்தில் அலுவலகத்தில் அனைவரும் அரை தூக்கத்தில் பணியாற்றும் நேரம். திடீரென ரகு என்று ஒரு குரல் அழைக்க இன்ப அதிர்ச்சிகளை அடக்கி கொண்டு திரும்மி பார்த்தால் சீதா அவனது இருக்கைக்கு அருகில் நின்றுகொண்டிருந்தாள். அப்போது தான் அவளை மிக மிக அருகில் பார்க்கிறான் ரகு. பார்த்தவுடன் தோன்றும் காதலுக்கு மருந்து, அந்த பெண்ணை இன்னும் கொஞ்சம் அருகில் உற்று பார்க்கவேண்டும் என்று யாரோ சொன்ன நியாபகத்தில், வைத்த கண் வாங்காமல் சீதாவை பார்த்தான் ரகு. அது நோயின் வீரியத்தை அதிகரித்ததே தவிர குறைக்கவில்லை. அவளது கண்களை சுற்றி இருக்கும் மெல்லிய கருவலையங்களை பார்க்கும் போது, கண்டிப்பாக இவள் பல வருடங்களாக கண்ணாடி அணிபவள், மேலும் தற்போது கண்ணுக்குள் பொறுத்தும் ஆடிகளை அணிந்திருக்கிறாள் என்பதை கண்டு பிடித்துவிட்டான். அவளது முன் வரிசை தெற்று பற்கள் அவளின் முக அழகை கூட்டியதே தவிர குறைக்கவில்லை. ஒரு வேலை ஹார்மோன் செய்யும் சூழ்ச்சியாக இருக்குமோ என்று ரகு தனக்குள் கேட்டு கொண்டான். அதன் பின்னர் மெல்ல சுதாரித்து கொண்டு "என்ன விஷயம்?" என்று தமிழில் கேட்டான் ரகு. "உங்களுக்கு தமிழ் தெரியுமா?" என்று கொஞ்சம் ஆச்சரியத்தை செயற்கையாக பொருத்திக் கொண்டு கேட்டாள் சீதா. பெண்கள் பொய் சொல்லும் போது மிக அழகாக தெரிவார்கள் என்று ரகுவிற்கு அன்று தான் தெரியும் போல. அவள் தொடர்ந்தாள், தனது கணிப்பொறியில் இணையம் வேலை செய்யவில்லை என்றாள், முடிந்தால் கொஞ்சம் உதவ முடியுமா என்று ரகுவிடம் கேட்டாள். ரகு MBA பட்டப்படிப்புடன் கணிப்பொறி பற்றிய அறிவும் உடையவன். அதனால் தயங்காமல் எழுந்து சென்று உதவி செய்தான். அவளும் பதிலுக்கு நன்றி கூறினாள். ரகு மீண்டும் தனது இருப்பிடத்திற்கு வந்து அமர்ந்து கொண்டான்.

உடனே கையில் இருந்த குறிப்பேட்டில் இருந்து ஒரு தாளை கிழித்து நான்கு கவிதைகளை வரிசையாக கிறுக்கினான். பதினைந்து வருடங்களுக்கு பிறகு இன்று தான் கவிதை எழுதுகிறான் ரகு. எப்படியாவது தான் மனதில் இருக்கும் காதலை இன்று பணி முடிந்து அவள் செல்லும் போது சொல்லிவிட்டு இந்த கவிதை கிறுக்கல்களையும் அவளிடம் சேர்த்துவிடவேண்டும் என்று நினைத்து கொண்டான். மாலை ஆறு மணி ஆனது, அவள் கிளம்புவதாக இல்லை, ஆனால் தனக்கு பேருந்திற்கு நேரம் ஆவதை உணர்ந்தான் ரகு. அதனால், மெல்ல தனது உடைமைகளை தோள் பையிற்குள் புகுத்தி விட்டு, மறு கையில் எழுதி வைத்திருந்த கவிதை தாளை நடுக்கத்துடன் பிடித்து கொண்டு அவளது இருக்கையை அடைந்தான்.

(பின் தொடருங்கள்...)

கோதாவரி

2011-04-27T00:05:00.002+05:30

தமிழ் திரைப்படங்களுக்கு அடுத்த படியாக நான் மிகவும் விரும்பி பார்ப்பது தெலுங்கு திரைப்படங்கள் தான். பெரும்பான்மையான தெலுங்கு படங்கள் மிகவும் கலர்ஃபுல்லாக இருப்பதுவும் அதற்கு ஒரு காரணம். அதுவும் படத்தில் கண்டிப்பாக சிவப்பு நிறம் உபயோகப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். மென்மையான காதல் படங்களில் கூட, முடிக்கும் போதாவது கொஞ்சம் ரத்தத்தை காட்டி வன்முறையை சேர்த்திருப்பார்கள். அப்படிப்பட்ட படங்களுக்கு நடுவில் வன்முறை மற்றும் ஆபாசம் இல்லாத திரைப்படங்கள் எடுத்து நன்மதிப்பு பெற்றவர் இயக்குனர் சேகர் கம்முள்ளா. இவர் திரைப்படங்களுக்கு வருவதற்கு முன்பு பொலாரிஸ் (Polaris) நிறுவனத்தில் பணி புரிந்தவர் என்பது குறிப்பிடதக்கது. சரி இனி படத்தை பற்றி பார்ப்போம்...

இந்த திரைப்படம் 2006ஆம் ஆண்டு வெளிவந்தது. அமெரிக்காவில் படிப்பை முடித்துவிட்டு சொந்த ஊருக்கு வந்து மக்களுக்கு சேவை செய்ய அரசியலில் சேர விண்ணப்பிக்கிறவன் தான் ஸ்ரீராம் (சுமந்த்). இவர் தனது முறைப்பெண்ணான ராஜி (நீது சந்திரா) யை காதலிக்கிறார். ஆனால், ராஜியின் அப்பா அதனை ஏற்க மறுத்துவிட்டு ஒரு IPS மாப்பிள்ளைக்கு ராஜியை நிச்சயம் செய்துவிடுகிறார். இதற்கு காரணம் ஸ்ரீராம் வசதியிலும் அந்தஸ்திலும் அவர்களை விட குறைவு என்பது தான்.

சீதா மஹாலக்ஷ்மி (கமலினி முகர்ஜி) சொந்தமாக ஆடை அலங்காரம் செய்யும் கடையை நடத்தி வருபவள். வீட்டில் இவளை திருமணத்திற்கு நெருக்குகிறார்கள். ஆனால், ஒவ்வொரு முறையும் தப்பி விடுகிறாள். இவர்களது தொல்லையில் இருந்து தற்காலிகமாக தப்பிக்க பத்திராசலம் கோவிலுக்கு செல்ல முடிவெடுக்கிறாள்.

இந்த சமயத்தில் ராஜியின் திருமணத்தை நடத்த கோதாவரி ஆற்றில் படகு சவாரி மூலம் பத்திராசலம் செல்ல முடிவெடுக்கின்றனர் ராஜியின் குடும்பத்தார். ராஜியின் வற்புறுத்தலுக்கு பிறகு ஸ்ரீராம் அவர்களுடன் செல்ல ஒப்பு கொள்கிறான். இதன் பிறகு படத்தின் இறுதி காட்சிக்கு முன்பு வரை நிகழும் சம்பவங்கள் எல்லாம் இந்த படகு பயணித்தில் தான் நகர்கிறது. முதல் சந்திப்பில் முட்டிக்கொள்ளும் ஸ்ரீராம் மற்றும் சீதா, போக போக ராசியாகி ஒருவருக்கொருவர் உள்ளுக்குள்ளே காதலிக்க தொடங்குகின்றனர். இதனை மிக இயல்பாக காட்டியிருப்பார் படத்தின் இயக்குனர். இந்நிலையில், மணப்பெண் ராஜி, ஸ்ரீராம் மீது மெல்ல காதல் வயப்படுகிறாள். இறுதியில், ஸ்ரீராம் மற்றும் சீதா காதல் ஒன்று கூடியதா என்பதை திரைப்படத்தில் கண்டுகளியுங்கள்.

இந்த திரைப்படத்தில் கமலினி முகர்ஜியின் நடிப்பு என்னை மிகவும் கவர்ந்தது, ஒரு பெண்மைக்கு உண்டான அனைத்து இயல்புகளையும் தனது இயல்பான நடிப்பால் வெளிக்காட்டியிருப்பார். மேலும், படத்தில் வரும் அந்தங்கா லேனா என்னும் பாடல் எனக்கு மிகவும் பிடித்த பாடல். இந்த பாடலை காண கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்.

டிஸ்கி1:
தெலுங்கில் வெளிவந்து சக்கை போடு போட்ட ஹேப்பி டேஸ் (Happy Days) திரைப்படத்தை இயக்கியதும் சேகர் தான். முதல் படமான டாலர் டிரீம்ஸ் (Doller Dreams) இவருக்கு தேசிய விருதை பெற்று கொடுத்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

டிஸ்கி2:
முழூ திரைப்படத்தையும் காண கீழே உள்ள இணைப்பை சொடுக்கவும்.

கோ

2011-04-24T20:15:00.001+05:30

K.V.ஆனந்த் இயக்கத்தில் மிகுந்த எதிர்பார்ப்புகளுடன் வெளிவந்திருக்கும் திரைப்படம் தான் கோ. இந்த படம் வெளிவருவதற்கு முன்பே படத்தின் கதையை யூகித்திருந்தேன். நான் யூகித்திருந்த கதையானாலும் அதை சொல்லி இருந்த விதத்தில் கொஞ்சம் வித்தியாசம் இருந்ததால், என்னால் இறுதிவரை ரசிக்க முடிந்தது. இவரது இயக்கத்தில் வெளிவந்த கனா கண்டேன் மற்றும் அயன் திரைப்படங்கள் கந்துவட்டி, கள்ளக் கடத்தல் போன்றவற்றை பற்றி பேசியுள்ளன. அதுபோல, இந்த திரைப்படம் அரசியலை பற்றியும் அதில் பத்திரிக்கைகளின் பங்களிப்பை பற்றியும் பேசுகிறது.

தேர்தலுக்கு முன்பே வெளிவந்திருக்க வேண்டிய திரைப்படம், ஆனால், ஸ்டாலினின் ரெட் ஜெயண்ட் நிறுவனம் இந்த திரைப்படத்தை ஏற்கனவே வாங்கி தேர்தலுக்கு பின் வெளியிட்டது சாமர்த்தியம். ஆளுங்கட்சியையும் எதிர்கட்சியையும் தோற்கடித்து இளைஞர்களை உறுப்பினர்களாக கொண்ட அஜ்மல் தலைமையிலான சிறகுகள் என்ற கட்சி ஆட்சியை பிடிப்பதும், இதற்கு ஜீவா பணி புரியும் பத்திரிக்கையின் பங்களிப்பை பற்றியும் பேசுவது தான் முழு திரைப்படமும்.

சிம்புவின் கையில் இருந்து மாறி ஜீவாவின் கைக்கு கிடைத்த வாய்ப்பை சரியாக பயன் படுத்திக்கொண்டார். பத்திரிக்கையில் பணிபுரியும் ஒரு உண்மையான புகைப்படகலைஞருக்கான இயல்புகளுடன் வந்து போகிறார். ஆரம்பா காட்சியில் இரண்டு சக்கர வாகனத்தை ஓட்டிக்கொண்டே புகைப்படம் எடுக்கும் காட்சி அருமை. ராதாவின் மகளான கார்த்திகாவின் கண்கள் கவிதைகள் சொல்கின்றன. ஆனால், நடிப்பதற்கு சொல்லிக்கொள்ளும் அளவிற்கு வாய்ப்புகள் அமையவில்லை. பியாவிற்கு மிக இயல்பான நகரத்தில் வாழும் பெண்ணாக வரும் கதாபாத்திரம், அதை மிக அருமையாக செய்திருக்கிறார். அடுத்ததாக அஜ்மல், அஞ்சாதே திரைப்படத்திற்கு பிறகு சொல்லிக்கொள்ளும்படியான திரைப்படம், திரைக்கதையும் இவரை சுற்றியே நகர்கிறது.

ஆளுங்கட்சி முதல்வராக வரும் பிரகாஷ்ராஜ் நடிக்க காட்சிகள் அதிகம் இல்லை. கொடுத்த வாய்ப்பினை மட்டும் பயன்படுத்தி கொண்டார். தேர்தலையொட்டி எதிர்கட்சி தலைவரான கோட்டா சீனிவாசராவின் பிரச்சாரங்களும், அதன் போது ஜீவா எடுக்கும் புகைப்படங்கள் இயக்குனரின் நகைச்சுவை உணர்வை மட்டும் அல்ல, தற்போதைய தமிழ் நாட்டின் அவல நிலையையும் காட்டுகிறது. இந்த திரைப்படத்தை நண்பர்களோடு சென்று பார்க்கலாம்.

திரைப்படத்தில் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது ரிச்சர்ட் M. நாதனின் ஒளிப்பதிவு மற்றும் சுபாவின் வசனங்கள். படத்தின் பாடல்கள், என்னமோ ஏதோ என்ற பாடலின் மூலம் ஏற்கனவே பெரும்பான்மையான மக்களை சென்றடைந்து விட்டது. அயன் திரைப்படத்தில் எப்படி நெஞ்சே நெஞ்சே பாடல் தேவை இல்லாத சூழ்நிலையில் புகுத்தி வீணடிக்கபட்டதோ, அதே போல இந்த திரைப்படத்தில் வெண் பனியே பாடல் வீணடிக்க பட்டிருந்தது. மற்றபடி, அமளி துமிலி பாடல் படமாக்கபட்ட இடங்கள் மிக அருமை. அழகான இடங்களை தேடி தேடி படமாக்கிருக்கிறார்கள். அக நக பாடலுக்கு சூர்யா, பரத், தமண்னா, மிர்சி சிவா என ஒரு நட்சத்திர பட்டாளமே தோன்றியது K.V.ஆனந்த் மீது இவர்களுக்குள்ள மதிப்பை காட்டுகிறது. மற்றபடி, எப்போதும் எனக்கு பிடித்த பாடல் என்றால் என்னமோ ஏதோ பாடல் தான். பாடல் வரிகள் அந்த அளவிற்கு என் மனதை கொள்ளை கொண்டது தான் இதற்கு காரணம்.

டிஸ்கி1:
இந்த திரைப்படத்தை அம்பாசமுத்திரம் கல்யாணி திரை அரங்கில் பார்த்தேன். கடைசியாக பீமா திரைப்படத்தை இங்கே பார்த்த நியாபகம். கொஞ்சம் சுத்தமாக தான் இருந்தது, அப்போது இருந்த நிலைக்கு இப்போ எவ்வளவோ பரவா இல்லை.

டிஸ்கி2:
திரைப்படத்தின் இடைவெளியில் ஜீவா நடிப்பில் அடுத்து வெளிவர இருக்கும் ரௌதிரம் மற்றும் தெலுங்கில் வெளிவந்து சிறப்பாக ஓடிய மஹதீரா திரைப்படத்தின் தமிழ் பதிப்பான மாவீரன் திரைப்படத்தின் முன்னோட்டம் திரையிடப்பட்டது.

அவன் இவன் - பாடல்கள்

2011-04-20T00:32:00.002+05:30

நான் கடவுள் என்ற பிரம்மிக்க வைத்த படைப்புக்கு பிறகு பாலாவின் அடுத்த படைப்பாக வர இருப்பது தான் அவன் - இவன். இந்த திரைப்படத்தின் பாடல்களை இன்று தான் முதல் முதலில் கேட்டேன். நந்தா திரைப்படத்திற்கு பிறகு யுவன் சங்கர் ராஜா பாலாவுடன் இணைந்துள்ளார்.

இந்த திரைப்படத்தில் வரும் அனைத்து பாடல்களும் என் மனதை வெகுவாக கவர்ந்தது. குறிப்பாக, அவன பத்தி நான் பாட போறேன்... மற்றும் டையோ டையோ டோலீ... என தொடங்கும் இரண்டு பாடல்களும் ஒரு கோவில் திருவிழாவிற்குள் சென்று வந்த உணர்வை கொடுத்தது.

அவன பத்தி நான் பாட போறேன்... என தொடங்கும் பாடலை T.L.மஹாராஜன் மற்றும் சத்தியன் இணைந்து பாடியுள்ளனர். வெகுநாட்களுக்கு பிறகு T.L.மஹாராஜனின் குரலை கேட்பது ஒரு விதமான புத்துணர்வை இந்த பாடலுக்கு கொடுக்கிறது.

டையோ டையோ டோலீ... என தொடங்கும் பாடலை சுஜித்ரா பாடியுள்ளார். இந்த பாடலில் இவருக்கு வேலை மிகக்குறைவே. இசை மட்டும் தான் இந்த பாடல் முழுவதையும் ஆட்கொள்கிறது.

முதல் முறை... என தொடங்கும் பாடலை விஜய் பிரகாஷ் பாடியுள்ளார். இது ஒரு சிறிய சோகம் தழுவிய மென்மையான பாடல். இந்த பாடலின் வரிகள் எனக்கு பிடித்திருந்தது.

ஒரு மலையோரம்... என தொடங்கும் பாடலை விஜய் யேசுதாஸ், பேபி பிரியங்கா, பேபி ஸ்ரீநிசா மற்றும் பேபி நித்தியஸ்ரீ ஆகியோர் இணைந்து பாடியுள்ளனர். இது ஒரு மனதை வருடும் மென்மையான பாடல்.

இறுதியாக, ராசாத்தி... என தொடங்கும் பாடல். இந்த பாடலை ஹரிசரண் பாடியுள்ளார். இந்த பாடல் ராவணன் படத்தில் வருகின்ற "காட்டு சிறுக்கி" பாடலை கொஞ்சம் நியாபகபடுத்துகிறது.

பாடல்களை கேட்க கீழே உள்ள இணைப்புகளை சொடுக்கவும்....

ஒரு மலையோரம்...

அவன பத்தி நான் பாட போறேன்...

டையோ டையோ டோலீ...

முதல் முறை...

ராசாத்தி...